อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1698

ดังนั้นพวกเขายังไม่มีเวลานอนเลย

"พระชายา วันนี้ตอนเช้า สถานการณ์พี่น้องคู่นั้นตรวจสอบมาแล้ว" ผู้บริหารท้องถิ่นโหยววางชามลง อธิบายสถานการณ์กับนาง

"เด็กหนุ่มคนนั้นชื่อตู้เสี่ยวเฟิง น้องสาวชื่อตู้เสี่ยวยา พี่น้องคู่นี้พักอยู่ในซอยที่พวกท่านเห็นเมื่อวาน บ้านตระกูลตู้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ถึงได้เวทนาขนาดนั้น ผู้เฒ่าตู้หลายปีก่อนไปช่วยขุดบ่อน้ำ แต่พลาดหกล้มจนตายไป ส่วนยายเฒ่าตู้คืนที่ไปเฝ้าศพก็ถูกลมหนาว ต่อมาก็ล้มป่วย ไม่ถึงครึ่งปีก็จากไป"

"พ่อแม่ของตู้เสี่ยวเฟิงตอนขึ้นไปตัดฟืนบนเขาก็เกิดเรื่อง ทั้งบ้านเหลือแต่พี่น้องคู่นี้ ไม่มีญาติที่ไหน ก่อหน้านี้ตู้เสี่ยวเฟิงก็วิ่งทำงานไปทั่ว เช่นช่วยคนส่งจดหมาย วิ่งจากต้นเมืองไปท้ายเมือง แบกหามของ ช่วยคนหิ้วน้ำ บางครั้งก็ไปอุทยานนอกเมืองช่วยคนเก็บผลไม้ แลกกับเงินเล็กๆ น้อยๆ ฝืนเลี้ยงตนเองกับน้องสาวมา"

ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวถอนใจ

"ตู้เสี่ยวเฟิงไม่รู้ไปเก็บหมาตัวหนึ่งมาจากไหน เลี้ยงอยู่สามสี่ปี ปกติตอนที่เขาออกไปทำงานก็จะมีหมาตัวนี้อยู่กับตู้เสี่ยวยา เมื่อวานมีคนเห็นหมาตัวนั้น จึงเข้ามาแย่งไป"

ฟู่จาวหนิงเข้าใจแล้ว

"แย่งหมา เลยทำร้ายคน?"

ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวจนใจ "คนเหล่านั้นเองก็เป็นผู้ประสบภัย ช่วงนี้อาหารก็ขาดแคลนมาก ดังนั้นข้าวต้มที่แจกจึงใสจนเห็นก้นหม้อ ยังคงหิวโหยกันอยู่ คนมากมายกอ่นจะมาถึงเมืองเจ้อก็หิวกันมานานแล้ว พอเห็นหมา ก็คิดว่ามันเป็นเนื้อ"

พอหิวจนตาลาย มีคนบางส่วนที่พื้นฐานแย่อยู่แล้ว ความชั่วร้ายในใจตอนนี้จึงขยายขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด เรื่องร้ายแค่ไหนก็ทำได้ทั้งนั้น

เมื่อวานพี่น้องตู้เสี่ยวเฟิงถ้าไม่ถูกฟู่จาวหนิงเห็น ตอนนี่พี่น้องทั้งสองอาจไม่รอดแล้ว

ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ของผู้ใต้บัญชา ก็ทอดถอนใจกับอันเหนียน บอกว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนเพิ่งเข้าเมืองก็ช่วยชีวิตคนไว้สองคนแล้ว

ฟู่จาวหนิงหนิงมองไปทางอันเหนียน

อันเหนียนเอ่ยขึ้นทันที "เรื่องนี้เมื่อคืนก็หารือกับพี่ชายไปแล้ว เตรียมจะขอยืมองครักษ์จวนอ๋องบางส่วน ใช้มาตรการเด็ดขาดในสถานการณ์วุ่นวาย คนเหล่านั้นต้องลงโทษให้หนัก ถึงจะเชือดไก่ให้ลิงดู ข่มขู่พวกผู้ประสบภัยที่เหลือได้"

"ดังนั้นคนเมื่อวานนี้ก็จับมาได้แล้วหรือ?"

"่ขอรับ"

ถึงอย่างไร เขาก็รู้สึกว่าน่าสนใจจริงๆ

ตู้เสี่ยวเฟิงตื่นแล้ว พอหันหน้าก็เห็นน้องสาวที่หลับอยู่บนเตียงเล็ก

เขานึถกถึงภาพเมื่อวานนี้ นอนนิ่งไม่ขยับอยู่ตรงนั้น แต่มือก็อดไปลูบๆ เสื้อผ้าใหม่บนตัวไม่ได้ กลัวว่านี่จะเป็นแค่ภาพลวงตา

ฟู่จาวหนิงเข้ามา พอเข้าได้ยินเสียงก็คิดจะลุกขึ้นทันที

"อย่าขยับ ตัวเจ้าบาดเจ็บหนัก" ฟู่จาวหนิงห้ามเขาไว้

ตู้เสี่ยวเฟิงมองนาง ดูเครียดขึ้นมาก

"ข้า ข้าไม่มีเงินจ่ายค่ารักษานะ..."