อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1648

"เช่นนั้นก็ใสหัวไป"

เซียวหลันยวนพาคนออกจากคุกใหญ่

เหล่าผู้คอมมองพวกเขา "หัวหน้า ตอนนี้ทำอย่างไรดี? นายพันเก๋อบอกไว้แล้ว ถ้าเฮ่อเหลียนเฟยมีความน่าสงสัยที่จะเป็นศัตรู ต้องคุมตัวเขาไว้ก่อนนี่นา"

ก่อนหน้านี้ใต้เท้าหยิ่นจิงเจ้าก็ดึงคนไว้แล้ว ตอนนี้อ๋องเจวี้ยนพาเขาเดินวนในคุกไปรอบหนึ่ง จากนั้นกลับเดินกลับไปอย่างองอาจเสียอย่างนั้น

พรุ่งนี้ถ้านายพันเก๋อถามขึ้นมา พวกเขาจะทำอย่างไรกัน?

เรื่องนี้ จะต้องนำไปให้ฝ่าบาททรงทราบแน่ องค์จักรพรรดิถ้าหากถามหาความรับผิดชอบขึ้นมา พวกเขาจะทำอย่างไรกัน?

แต่หัวหน้าคุกก็ไม่กล้าทำอะไรนี่นา

"ช่างมัน ผลักไปบนหัวอ๋องเจวี้ยนให้หมดแล้วกัน พรุ่งนี้ถ้านายพันเก๋อซักไซ้ขึ้นมา พวกเราก็บอกไปว่าพวกเราขวางอ๋องเจวี้ยนไม่อยู่"

นี่โทษพวกเขาได้ที่ไหน?

ฟู่จาวหนิงพอเห็นพวกเขาออกมาแล้วก็รู้สึกประหลาดใจ

"เสี่ยวเฟยไม่ต้องอยู่หรือ?" นางถามเซียวหลันยวน

"ไม่ต้องให้อยู่แล้ว ให้พวกเขาไปที่จวนอ๋องเองแล้วกัน" เซียวหลันยวนตอบ

ฟู่จิ้นเชินมองเขา "ขอบคุณมาก"

นี่คือความหมายที่จะปกป้องพวกเขาแล้ว

ถ้าหากพวกเขาไม่อยู่ในจวนอ๋อง พรุ่งนี้นายพันเก๋อพาคนไปที่บ้านตระกูลฟู่ พวกเขาคงไม่มีทางต่อต้านได้

"หาจดหมายเจอไหม?" ฟู่จาวหนิงกำชายเสื้อเซียวหลันยวน

ตอนนี้ถ้านางบอกขอบคุณจะกลายเป็นดูเหินห่างไป ดังนั้นนางจึงใช้ท่าทางสนิทสนิมแบบนี้ตอบรับเขา

เซียวหลันยวนตอบรับการตอบรับแบบลับๆ นี่ ใจละลายขึ้นมา

ตอนนี้เขาจึงพบว่า บนตัวฟู่จาวหนิง ความต้องการของเขานั้นเติมเต็มได้ง่ายมาก นางแค่ใช้นิ้วสะกิดชายเสื้อเขา เขาก็รู้สึกว่าความตั้งใจได้รับการดูแลแล้ว หวานชื่นขึ้นมาทันที

"ไม่มีเลย"

นางฟังออกแล้ว และรู้แทบจะในทันที

ฟู่จาวเฟยส่ายหัว "ไม่หรอก โป๋จีไม่ใช่คนแบบนั้น"

การซ่อนจดหมายที่น่าเกลียดแบบนี้ เขายังไม่เคยได้ยินมาก่อนในเผ่าเฮ่อเหลียน

"กลับกันก่อน"

เซียวหลันยวนให้พวกเขาขึ้นรถม้า แล้วยังกำชับองครักษ์ให้ไปรับผู้เฒ่าฟู่ พวกเขากลับจวนอ๋องเจวี้ยนกันก่อน

มือปราบเจียงพวกเขาต้องกลับไปหาใต้เท้าก่อน

"พวกเราหาไม่เจอ เก๋อมู่กวงพวกเขาก็คงไม่ได้หาเจอง่ายๆ เช่นกัน"

เซียวหลันยวนเล่าสถานการณ์ในคุกเมื่อครู่กับฟู่จาวหนิง และเล่าคำพูดของโป๋จีออกมาคร่าวๆ

เขาพูดจบ ก็พบว่าฟู่จิ้นเชินมองเขา

ฟู่จาวเฟยมีปฏิกิริยาขึ้นมา "ท่านพ่อ พี่เขยพูดภาษาเฮ่อเหลียนได้ เขาเองก็ฟังออกเหมือนกัน"