เย่ฮวนเอ่อร์ไม่อยากให้พ่อแม่เป็นห่วง จึงฝืนยิ้มแล้วพูดว่า “รู้แล้วค่ะ แม่”
“แบบนี้สิลูก ไปเถอะ ไปกินข้าวกัน”
ขณะนั้นเองก็มีคนเดินเข้ามา “น้องฮวนเอ่อร์”
เย่ฮวนเอ่อร์เงยหน้าขึ้น เห็นว่าเป็นหลี่หรง บุตรชายของตระกูลหลี่ที่สนิทกับตระกูลหลินมาตั้งแต่รุ่นพ่อแม่
หลี่หรงเป็นผู้ชายอ่อนโยน สุภาพ เขาทักทายอย่างเป็นมิตร “น้องฮวนเอ่อร์ ป้าหลิน บังเอิญจัง พวกคุณก็มาทานข้าวที่นี่เหรอครับ?”
เย่เหมยพยักหน้า “ใช่จ้ะ หลี่หรง มากับพ่อแม่เหรอ?”
หลี่หรงชี้ไปด้านหน้า “ป้าหลิน ผมมากับแม่ครับ แม่ผมอยู่ข้างหน้า”
เย่เหมยยิ้ม “ฮวนเอ่อร์ งั้นลูกอยู่คุยกับหลี่หรงก่อนนะ แม่ขอไปทักทายป้าหลี่แป๊บนึง”
เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “ค่ะ”
หลังจากเย่เหมยเดินไปแล้ว เย่ฮวนเอ่อร์ก็ยืนคุยกับหลี่หรง หลี่หรงมองเธอ “น้องฮวนเอ่อร์ เธอดูผอมลงนะ ช่วงนี้มีเรื่องอะไรให้คิดมากรึเปล่า?”
เย่ฮวนเอ่อร์ส่ายหน้า “ไม่มีค่ะ ฉันไม่ได้ผอมลงเลยนะคะ รู้สึกว่าน้ำหนักขึ้นด้วยซ้ำ”
หลี่หรงยิ้มละมุน “หากจะเปรียบทะเลสาบซีหูกับไซซี ไม่ว่าจะงามในแบบแต่งอ่อนหรือจัด ก็ล้วนเหมาะสมงดงามเสมอ”
เย่ฮวนเอ่อร์หัวเราะออกมาจริงๆ หลี่หรงเป็นคนที่เรียนดีที่สุดในกลุ่มเพื่อนๆ ตอนนี้ยังเป็นอาจารย์ที่อายุน้อยที่สุดในมหาวิทยาลัยไอวี่ลีก พูดจาก็ชอบอ้างบทกวีเสมอ
เย่ฮวนเอ่อร์ “ขอบคุณค่ะพี่หลี่หรง ที่ชมหนู”
พูดจบ เย่ฮวนเอ่อร์ก็เห็นชั้นหนังสือข้างๆ บนชั้นมีหนังสือเล่มหนึ่งวางอยู่ เป็นหนังสือที่หลี่หรงเขียนเอง
“พี่หลี่หรง นี่หนังสือที่พี่เขียนใช่ไหมคะ?”
หลี่หรงพยักหน้า “ใช่ครับ แต่เป็นหนังสือด้านโบราณคดี เธออาจจะไม่ค่อยสนใจ”
เย่ฮวนเอ่อร์ “งั้นขอลองหยิบมาอ่านดูก่อนนะคะ”
ว่าแล้วเธอก็เอื้อมมือไปหยิบ
ทางเดินกว้างไม่มากนัก หลี่หรงเอื้อมมือมาจับแขนเรียวของเย่ฮวนเอ่อร์เบาๆ “น้องฮวนเอ่อร์ ถอยไปข้างหลังหน่อย เดี๋ยวโดนชนเอา”
เย่ฮวนเอ่อร์กอดหนังสือไว้แน่น แล้วขยับถอยไปเล็กน้อย
ฟู่อวิ๋นเซินเดินเข้ามาพร้อมผู้บริหารกลุ่มนั้น
หนึ่งในผู้บริหารหันไปเห็นเย่ฮวนเอ่อร์กับหลี่หรง “ศาสตราจารย์หลี่ คุณหนูใหญ่เย่!”
หลี่หรงยกมือทัก “ประธานหวัง”
ฟู่อวิ๋นเซินหยุดฝีเท้า หันไปมองหลี่หรง “เป็นศาสตราจารย์ตั้งแต่อายุน้อยขนาดนี้เลยเหรอ?”
ประธานหวังพยักหน้า “ใช่ครับ คุณชายหลี่ถือว่าเป็นอาจารย์ที่มีความรู้มากที่สุดคนหนึ่งในรุ่นเลยล่ะ ผมว่าพอยืนกับคุณหนูใหญ่เย่แล้วก็เหมาะสมกันดีนะครับ”
เย่ฮวนเอ่อร์ที่จริงแล้วไม่อยากทักทายกับฟู่อวิ๋นเซินเลย เมื่อคืนเธอส่งคำว่า “ขอบคุณ” ไป ก็คือคำบอกลาในตัว
ในเมื่อเขามีแฟนใหม่แล้ว สำหรับเธอ...เรื่องระหว่างเขาและเธอก็ควรจะจบลงตรงนี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
มีใครซื้อไม่ได้เหมือนกันมั้ย...
Error ตลอดเลย...
ทำไมขึ้น errorค่ะ...
เติมเงินเรียบร้อยแต่เวลาซื้อขึ้นerror...
ขอบคุณที่ให้อ่านเพลิน ๆ ค่ะ แต่จะเติมเงินไม่ได้ เพราะซื้อได้แค่บัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...