คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 829

เธอรู้สึกเหมือนตัวตลกคนหนึ่ง

ในความสัมพันธ์นี้ มีแค่เธอคนเดียวที่เดินเข้าไปหาเขาอย่างสุดหัวใจ

จริงๆ แล้วเธออยากถามเขาเหลือเกินว่า ทำไม!

ทำไมต้องทำกับเธอแบบนี้!

เย่ฮวนเอ่อร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดแชทวีแชทของฟู่อวิ๋นเซิน

เธอเริ่มพิมพ์ข้อความถึงเขา: “สามปีก่อนคุณหายไปทำไม? แล้วผู้หญิงที่คุณแต่งงานด้วยล่ะ? ตอนนี้คุณมีแฟนใหม่แล้วเหรอ? คือหลินเจี๋ยคนนั้นใช่ไหม? ถ้าคุณมีหลินเจี๋ยแล้ว ทำไมถึงยังจูบฉัน ทำแบบนั้นกับฉันอีก?”

ในใจเธอมีคำถามนับไม่ถ้วน

ขณะเดียวกัน ฟู่อวิ๋นเซินก็กลับถึงวิลล่าของตัวเอง เขากำลังอยู่ในห้องน้ำ เตรียมจะอาบน้ำ

ในมือของเขาก็ถือโทรศัพท์ไว้เช่นกัน กำลังจะส่งข้อความหาเย่ฮวนเอ่อร์ ทันใดนั้นเขาก็เห็นว่าในหน้าต่างแชทของเธอ มีสถานะกำลังพิมพ์ปรากฏขึ้น

หัวใจของฟู่อวิ๋นเซินกระตุก เธอกำลังจะส่งข้อความมาหาเขาเหรอ?

เขานั่งรอ อยากรู้ว่าเธอจะพิมพ์ว่าอะไร

แต่รอแล้วรอเล่า ก็เห็นเพียงสถานะกำลังพิมพ์หยุดแล้วพิมพ์อีก จนในที่สุด ไม่มีข้อความใดๆ ถูกส่งมาเลย

ฟู่อวิ๋นเซินจึงส่งข้อความไปก่อน (มีอะไรเปล่า?)

เย่ฮวนเอ่อร์ลังเลไม่หยุด เธอไม่รู้ว่าจะถามดีไหม จะถามในสถานะอะไร มีคำถามมากมาย แต่ไม่มีคำไหนกล้าพิมพ์ส่งออกไปเลย

ไม่นาน “ติ๊ง” ข้อความจากเขาส่งเข้ามา (มีอะไรเปล่า?)

มีอะไรเปล่า?

คำนี้เรียบง่าย ตรงไปตรงมา เป็นสไตล์ของเขา แต่กลับห่างเหินจนบาดใจ

เย่ฮวนเอ่อร์กำมือแน่น แล้วพิมพ์ไปว่า “ประธานฟู่ วันนี้ขอบคุณมากนะคะ”

ฟู่อวิ๋นเซินเห็นข้อความแล้ว เธอกล่าวขอบคุณเขาอีกแล้ว

เขายิ้มนิดหนึ่ง “พูดอย่างอื่นไม่ได้เหรอ?”

เย่ฮวนเอ่อร์ไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร เวลานี้เขาอยู่กับหลินเจี๋ยหรือเปล่า? หรืออยู่กับเสี่ยวอู่?

เมื่อก่อนเสี่ยวอู่ยังเรียกเธอว่าพี่สะใภ้ แต่ตอนนี้กลับเรียกว่า “คุณหนูใหญ่เย่” แล้ว

เย่ฮวนเอ่อร์พิมพ์กลับไปว่า “ฉันรบกวนเวลาคุณหรือเปล่าคะ? ประธานฟู่คงยุ่ง ไม่ต้องตอบก็ได้ค่ะ”

หลังจากถูกทำลายใบหน้า เขาไม่เคยแคร์ความเห็นของใครอีก แต่มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้น...ที่เขาแคร์

ตอนที่เธอเห็นหน้าของเขาครั้งแรก แววตาเธอมีความกลัวอยู่ในนั้น

ฟู่อวิ๋นเซินถอดเสื้อผ้า เปิดฝักบัวให้น้ำเย็นราดรดร่าง แต่น้ำเย็นก็ไม่สามารถดับไฟในใจเขาได้เลย ในหัวมีแต่ภาพความร้อนแรงของเย่ฮวนเอ่อร์ในห้องน้ำเมื่อเช้านี้

เขานอนไม่หลับ

คิดถึงเธอจนไม่สามารถหลับได้เลย

สามปีนี้ ทุกคืน...เขาคิดถึงเธอ

ฟู่อวิ๋นเซินปิดตาลงอย่างหมดแรง มือของเขาเลื่อนลงไปเองอย่างไร้สติ...

เย่ฮวนเอ่อร์ เธอยังชอบฉันอยู่ไหม?

...

ทางด้านท่านหลิน ก็เริ่มลงมือจัดการเรื่องของคนงานอย่างจริงจัง ส่วนเย่ฮวนเอ่อร์ยังตกอยู่ในอารมณ์หม่นหมอง เย่เหมยเห็นแล้วก็สงสารลูกสาว เลยพาเธอออกไปกินข้าวนอกบ้าน

สองแม่ลูกมาที่ร้านอาหารส่วนตัวแห่งหนึ่ง เย่เหมยบีบแก้มนุ่มของลูกสาว “ฮวนเอ่อร์ ยิ้มหน่อยสิจ๊ะ เด็กที่ยิ้มบ่อย มักจะโชคดีนะ อย่าหน้านิ่วคิ้วขมวดแบบนี้เลย”