คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 831

บางที เธอกับเขาก็คงจบกันไปตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนแล้ว

แต่ไม่คิดว่าโชคชะตาจะนำพากันอีกครั้ง ไม่ว่าไปที่ไหนก็ยังเจอได้ เธอมาทานข้าวที่นี่ ฟู่อวิ๋นเซินก็มาด้วย แถมยังหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ

ได้ยินคนอื่นชมว่าเธอกับหลี่หรงเหมาะสมกัน เย่ฮวนเอ่อร์ก็ยิ้มอย่างสุภาพ ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม

แต่รอยยิ้มนั้นเมื่ออยู่ในสายตาของฟู่อวิ๋นเซินกลับให้ความรู้สึกอีกแบบ เพราะบางครั้งความเงียบก็เป็นการยอมรับ เย่ฮวนเอ่อร์กับหลี่หรงยังโสดทั้งคู่ ทุกอย่างจึงเป็นไปได้ทั้งนั้น

หลี่หรงยิ้มพลางพูดว่า “ทุกคนอย่าแซวผมกับน้องฮวนเอ่อร์เลย ผมไม่เป็นไร แต่น้องฮวนเอ่อร์เป็นผู้หญิง ผู้หญิงมักจะขี้อายครับ”

เมื่อพูดจบ ผู้บริหารคนอื่นก็หัวเราะอย่างมีเลศนัย “ศาสตราจารย์หลี่นี่ปกป้องกันเลยนะ”

“น้องฮวนเอ่อร์ด้วย? แบบนี้คงเป็นคำเรียกเฉพาะของศาสตราจารย์หลี่สำหรับคุณหนูเย่แล้วล่ะ”

“เอาล่ะ ทุกคนอย่าแซวกันเลย ศาสตราจารย์หลี่กับคุณหนูใหญ่เย่มาทานข้าวด้วยกันเหรอ?”

หลี่หรงพยักหน้า “ครับ ป้าหลินกับคุณแม่ผมก็มาด้วย”

หลี่หรงพยักพเยิดไปข้างหน้า ฟู่อวิ๋นเซินเงยหน้าขึ้น เห็นบรรดาคุณหญิงไฮโซกลุ่มหนึ่งอยู่ด้านหน้า

เย่เหมย แม่ของเย่ฮวนเอ่อร์ และคุณนายหลี่แม่ของหลี่หรง รวมถึงภรรยาของเหล่าผู้บริหารในแวดวงสังคมระดับสูง กำลังสนทนาและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

ฟู่อวิ๋นเซินก็ละสายตากลับอย่างเรียบเฉย

ขณะนั้นผู้บริหารคนหนึ่งก็พูดขึ้นว่า “ว่าแต่คุณประธานฟู่ ตอนที่ผมเดินเข้ามาเมื่อครู่ ดูเหมือนคุณจะมองคุณหนูใหญ่เย่อยู่ คุณรู้จักคุณหนูใหญ่เย่ด้วยเหรอ?”

ฟู่อวิ๋นเซินหันไปมองเย่ฮวนเอ่อร์ ไม่ตอบแต่กลับถามสวนว่า “คุณหนูใหญ่เย่ เรารู้จักกันหรือเปล่า?”

เขาไม่ได้ตอบคำถามของคนอื่น กลับโยนคำถามนั้นไปให้เธอแทน

ขนตายาวของเย่ฮวนเอ่อร์กระตุกเบาๆ “สวัสดีค่ะประธานฟู่ ฉันรู้จักกับประธานฟู่ค่ะ ก่อนหน้านี้คุณยังเคยช่วยฉันไว้ครั้งหนึ่ง ฉันรู้สึกขอบคุณมาก”

เย่ฮวนเอ่อร์มองดูแผ่นหลังของฟู่อวิ๋นเซินที่ลับหายไปจากสายตา ใช่แล้ว สามปีก่อนเขายังเป็นชายหนุ่มยากจน แต่ตอนนี้เขากลายเป็นนักธุรกิจดาวรุ่งแล้ว สามปีที่ผ่านมา เขาคงผ่านอะไรมามากมาย

ขณะนั้น เย่เหมยก็เรียกมาจากด้านหน้า “ฮวนเอ่อร์ มานี่เถอะ พวกเราจะไปกินข้าวกันแล้ว”

เย่ฮวนเอ่อร์หันไปกล่าวลากับหลี่หรง “พี่หลี่หรง หนูไปทานข้าวก่อนนะ”

หลี่หรงพยักหน้า “ครับ แล้วเจอกันนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์กับเย่เหมยไปทานข้าวในห้องส่วนตัว เย่เหมยจึงลองถามอย่างระมัดระวังว่า “ฮวนเอ่อร์ ลูกคิดว่าหลี่หรงเป็นยังไงบ้าง?”

เย่ฮวนเอ่อร์ตอบว่า “พี่หลี่หรงดีมากค่ะ สุภาพ มีความรู้และความอบอุ่น เป็นคนที่มีคุณธรรมจริงๆ”

เย่เหมยยิ้ม “ฮวนเอ่อร์ งั้นลองคบหากับหลี่หรงดีไหม?”