หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5561

ขณะนั้นเฉินผิงอยู่ท่ามกลางความมืด เขาลืมตาขึ้นช้าๆ มองเห็นท้องฟ้าที่ไม่คุ้นเคย อุกกาบาตมากมายพุ่งผ่านไป ทุกลูกล้วนปกคลุมด้วยเปลวเพลิง

ร่างของเฉินผิงมอดไหม้ แต่ไม่รู้สึกเจ็บปวด ราวกับไม่ใช่ร่างกายของเขาอีกต่อไป

ตูม!

ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดังสนั่น เฉินผิงมองเห็นอุกกาบาตมากมายแตกออก ระเบิดราวกับดอกไม้ไฟอันตระการตา

เฉินผิงสับสนไปหมด ไม่อาจเข้าใจว่าพลังแบบไหนที่ทำลายอุกกาบาตเหล่านั้นได้

ทันใดนั้น เสียงเย็นยะเยือกก็ดังขึ้น "ในที่สุดเจ้าก็ตื่นขึ้นมาแล้ว..."

เฉินผิงรีบมองตามเสียงนั้น มองเห็นชายคนหนึ่งอยู่ห่างออกไปราวสามร้อยเมตร

ชายผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมสวมชุดคลุมยาว เขายืนเอามือไขว้หลัง พลังอำนาจแผ่ออกจากตัว

เมื่อเฉินผิงเห็นเขา แรงกดดันประหลาดก็ผุดขึ้นมาจนทำให้รู้สึกไม่สบายใจ

"ที่นี่ที่ไหนเหรอครับ?" เฉินผิงถามอย่างนอบน้อม

เมื่อไม่รู้ตัวตนและพลังของอีกฝ่ายควรสุภาพไว้ก่อน ความโอหังจะพาไปสู่ความตาย

ชายคนนั้นมองเฉินผิงและยิ้ม "ไม่ใช่สถานที่ทั่วไป..."

คำพูดของเขายิ่งทำให้เฉินผิงงุนงง แต่ก็ไม่กล้าเซ้าซี้มากด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่พอใจ

"งั้นช่วยบอกได้ไหมว่าท่านเป็นใคร?" เฉินผิงถาม

เพราะเฉินผิงไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน เขาจึงลองถามตัวตนของอีกฝ่าย

หากเป็นศัตรู เฉินผิงก็จะหาทางหนี เขาจะตายอยู่ที่นี่ไม่ได้

เฉินผิงเห็นความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว ถ้าเขามาจากตำหนักทวยเทพ แต่ไม่ได้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับล่างและไม่รู้จักหลิงซื่อ ก็คงเป็นผู้อาวุโสของตำหนัก

วันเวลาผ่านไปและมีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย ไม่แปลกที่คนรุ่นเก่าจะไม่รู้จักพวกหน้าใหม่

"เจ้าเป็นคนฉลาด" แววตาของเขาเป็นประกาย ไม่นึกว่าเฉินผิงจะเดาถูก

"แต่ไม่ใช่ผู้อาวุโสธรรมดาหรอกนะ เพราะข้าคือคนที่ก่อตั้งตำหนักทวยเทพ" เขาพูดต่อ

ทันทีที่พูดอย่างนั้น เฉินผิงก็พลันตกตะลึง คาดไม่ถึงว่าชายแก่ผู้นี้จะเป็นผู้ก่อตั้งตำหนักทวยเทพ

"แปลว่าคุณคือราชาสูงสุดคนแรกของตำหนักทวยเทพ?" ลมหายใจของเฉินผิงถี่ขึ้น

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้..." เขาตอบและถาม "เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"

"ผมก็ไม่รู้ ผมแค่เปิดประตูมิติจากชั้นเจ็ดไปชั้นแปด แต่ทันทีที่เข้ามาร่างกายก็ลุกไหม้ รู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ที่นี่แล้ว" เฉินผิงอธิบาย