หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5522

เมื่อได้ยินว่า "ความต้องการ" หลินหยู่เอ๋อก็หน้าแดงขึ้นมา ความทรงจำนั้นผุดขึ้นในหัว ความอับอายตอนที่ทั้งเนื้อตัวของเธอถูกเผยให้หูหม่าซือกับเฉินผิงเห็น

"ในเมื่อเจ้าสองคน...อยากให้ช่วยเรื่องความต้องการ" เสียงของเธอเบาจนแทบไม่ได้ยิน "ข้าก็ช่วยได้..."

หูหม่าซือตาเป็นประกายทันที "จริงเหรอ? วิเศษ!" ความตื่นเต้นเบ่งบาน "เฉินผิง ใครก่อนดี? เป่ายิ้งฉุบกันไหม? ใครชนะได้ก่อน ส่วนคนแพ้รอนอกห้องแล้วกินของเหลือทีหลัง"

"ผมขอผ่าน” เฉินผิงส่ายหน้า

เขามองว่าหลินหยู่เอ๋อสวยมาก แต่การฝืนใจผู้หญิงไม่ใช่แนวทางของเขา เฉินผิงเคยร่วมเตียงหลายครั้ง แต่เฉพาะกับผู้หญิงที่เข้าหาเขาอย่างเต็มใจ บางคนดึงดันที่จะบำเพ็ญเพียรคู่กับเขาเพื่อเพิ่มระดับตัวเอง

หูหม่าซือยักไหล่ "ตามใจเจ้า อย่างนั้นข้าจะไม่เกรงใจ" เขาเช็ดน้ำลายจากเคราขณะมองหลินหยู่เอ๋อ "คุณหนูหลิน แล้วเราจะ...ไปที่ไหนดี? เอาตรงที่นอนสบายก็พอ"

หลินหยู่เอ๋อกระพริบตา หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม "เจ้า-เข้าใจผิดแล้ว ข้าหมายถึงข้าจะพาสาวใช้ตระกูลหลินมาให้ ทุกคนสวยและบริสุทธิ์"

"อา..." หูหม่าซือชะงักไปเมื่อเข้าใจ เธอไม่ได้คิดจะถวายตัวเอง วินาทีต่อมาเขาก็ถูฝ่ามือเข้าด้วยกัน "อย่างนั้นก็ได้ ในเมื่อเฉินผิงปฏิเสธ ข้าก็ขอรับสาวใช้ทั้งสองแต่เพียงผู้เดียว"

หลินหยู่เอ๋อพยักหน้า "ตามข้ามา"

เธอพาทั้งสองกลับมายังบ้านตระกูลหลินที่สว่างด้วยแสงตะเกียง เรียกพ่อบ้านมาต้อนรับ และจากนั้นก็ส่งสาวใช้งดงามสองคนไปรับใช้หูหม่าซือ

ไม่นานเสียงผู้หญิงครางก็ดังลอดประตูออกมา บ่งบอกว่าความอัดอั้นของหูหม่าซือถูกระบายแล้ว

เฉินผิงผุดลุกขึ้น รีบดึงชุดกลับคลุมไหล่ที่สั่นเทาของหลินหยู่เอ๋อ น้ำตาเกาะขนตาของเธอ แม้จะปรารถนาเพียงใด เขาก็ไม่มีทางฝืนใจผู้หญิง

อีกอย่างเขาไม่ได้อดอยากขนาดนั้น หากทนไม่ไหวจริงๆ เขาก็กลับไปหาศิษย์นับร้อยของสำนักเหยาหวางได้เสมอ ยังไม่นับเจ้าสำนักที่รอคอยเขากลับมาอย่างใจจดใจจ่อ หลังเหตุการณ์ครั้งนั้น เฉินผิงไม่รู้ว่าเขาจะยังเหลือความอยากร่วมเตียงอีกหรือเปล่า

"เฉินผิง เจ้าคิดว่าข้า... น่าเกลียดเหรอ?" หลินหยู่เอ๋อเสียงสั่นแม้เธอพยายามยิ้ม ไม่อยากเชื่อว่าจะมีชายใดปฏิเสธหญิงที่มอบกายให้ถึงเพียงนี้

"ไม่เลย ไม่ใช่อย่างนั้น" เฉินผิงแทบลิ้นพันกัน "ผม...เป็นเพราะตัวผม ผมไม่ค่อยมีเรี่ยวแรง" เพราะไม่อยากบอกความจริงจึงโกหก อ้างว่าอาวุธส่วนตัวใช้ไม่ได้

"อย่างนั้นไม่ต้องคิดมาก" หลินหยู่เอ๋อกระซิบหลังหายชะงัก "อาจเป็นเพราะวิธีบำเพ็ญเพียรของเจ้าที่ไปฉุดรั้ง ลองวิธีอื่นสิ แล้วเจ้าจะกลับมาปกติ" ความหวังผุดขึ้นในแววตาของเธอ