ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ นิยาย บท 69

นางเคยได้ยินเซิ่งฟางพูดมาก่อนว่าต่อไปจะต้องทำให้นางได้มีชีวิตที่ดียิ่งขึ้น

เขาบอกว่าตนเองไม่อยากจะเป็นโจรภูเขาไปตลอดชีวิต ยิ่งไม่อยากจะให้ผู้หญิงที่ตนเองรักเป็นโจรภูเขาไปกับเขาตลอดชีวิตด้วย

เหวินอิงในตอนนั้นก็เคยวาดฝันถึงกับเขามาก่อนเช่นกัน

หากว่าต่อไปเซิ่งฟางได้กลับไปยังเมืองอินเป่ย ไปเป็นเจ้าเมืองอีกครั้ง

เช่นนั้นนางก็จะเป็นฮูหยินท่านเจ้าเมือง

แต่นางไม่เคยคิดมาก่อนว่าเซิ่งฟางจะใช้วิธีการเช่นนี้ เพื่อกลับไปยังเมืองอินเป่ย

นางไม่อยากแยกออกจากเซิ่งฟางแล้วอยู่กันคนละที่

โดยเฉพาะเมืองอินเป่ยในตอนนี้ ยังอยู่ในสถานการณ์อันน่าอนาถ

นางยากที่รับรองได้ว่า หลังจากที่ทั้งสองแยกจากกันแล้ว เซิ่งฟางจะไม่เปลี่ยนใจไปจากนาง

เจี่ยนอันอันมองออกว่าเหวินอิงกำลังกังวลเรื่องใด

นางพูดเกลี้ยกล่อมออกมาอีกครั้ง “ข้ารู้สึกว่าหัวหน้าใหญ่ไม่มีทางที่จะเปลี่ยนใจ ข้าดูออกว่าหัวหน้าใหญ่รักเจ้ามาก เพียงแต่เขาเป็นคนหยาบกระด้าง จะรู้วิธีการปลอบประโลมผู้อื่นได้อย่างไรกัน ตรงจุดนี้รองหัวหน้าก็คงจะรู้เช่นกัน”

เมื่อได้ยินเจี่ยนอันอันพูด เหวินอิงก็พยักหน้าออกมา

เจี่ยนอันอันพูดไม่ผิด ถึงแม้ว่าเซิ่งฟางจะเคยเป็นเจ้าเมืองอินเป่ย ทว่าอย่างไรแล้วเขาก็เป็นเพียงคนหยาบกระด้าง

เขานอกจากจะทำหน้าแปลกประหลาดเพื่อให้นางมีความสุขแล้ว ก็มีเพียงพานางลงเขาเพื่อไปปล้นเท่านั้น

หากจะให้เขาพูดคำพูดหวานหูมาปลอบประโลมนาง เขาก็คงจะพูดไม่ออกแม้แต่สักคำ

เมื่อเห็นว่าเหวินอิงฟังคำของนางแล้ว เจี่ยนอันอันก็พูดเกลี้ยกล่อมต่อ

“รองหัวหน้าไม่อยากจะแยกจากหัวหน้าใหญ่ เพราะกลัวว่าหลังจากที่เขากลับไปยังเมืองอินเป่ยแล้วก็จะไม่รักเจ้าอีก ข้ากลับรู้สึกว่าเรื่องเช่นนี้จะไม่มีทางเกิดขึ้น นอกจากนี้แล้วทั้งครอบครัวของเยียนอ๋องของเรายังคอยจับตาดูอยู่ แล้วจะปล่อยให้หัวหน้าใหญ่ทำผิด ไปหาหญิงสาวคนอื่นได้อย่างไรกัน”

เมื่อเจี่ยนอันอันพูดออกมาเช่นนี้ เหวินอิงก็หันกลับไปมองเจี่ยนอันอัน

“ที่เจ้าพูดออกมานั้นจริงหรือ ครอบครัวเยียนอ๋องของพวกเจ้า จะช่วยข้าจับตาดูเขาจริงๆ หรือ?”

เจี่ยนอันอันมอบรอยยิ้มปลอบใจให้กับเหวินอิง แล้วตบลงบนหน้าอกพลางสัญญาออกมา

“ขอรองหัวหน้าได้โปรดวางใจ ข้าจะช่วยรองหัวหน้าจับตามองหัวหน้าใหญ่ให้ดีๆ”

ทำไมจู่ๆ เหวินอิงถึงได้ถามนางออกมาเช่นนี้?

เจี่ยนอันอันมองไปยังเหวินอิงอย่างไม่เข้าใจ แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายดึงมีดสั้นออกมาจากข้างเอว

มีดสั้นนั้นส่องแสงแวววาว ไม่ช้าคมมีดนั้นก็ถูกวางลงบนลำคอของเจี่ยนอันอัน

“รองหัวหน้าหมายความว่าอย่างไรกัน?” เจี่ยนอันอันเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะค่อยๆ ขมวดคิ้วเข้าหากัน

ทำไมยังเกลี้ยกล่อมอยู่ดีๆ ถึงได้จะใช้มีดกับนางได้?

หากว่าไม่ใช่เพราะนางประมาทจนเกินไป ก็คงจะไม่ให้เหวินอิงทำสำเร็จได้ง่ายๆ

เหวินอิงพูดออกมาด้วยความโกรธ “ข้าว่าเจ้าใช้ข้ออ้างมาเกลี้ยกล่อมข้า แต่จุดประสงค์จริงๆ แล้วก็คืออยากจะมายังคลังเก็บอาวุธของพวกเรา”

เมื่อเหวินอิงพูดจบ ก็รีบปิดปากลง

ตอนนี้นางอยากจะกัดลิ้นของตัวเองจริงๆ

ทำไมถึงได้ปากเร็วพูดถึงเรื่องคลังเก็บอาวุธออกมาได้