“หรือเราจะปั๊มลูกรอตั้งแต่ตอนนี้เลยดี?”
เสียงทุ้มกระซิบข้างหูก่อนที่ทั้งคู่จะล้มตัวลงนอน ดอกแก้วชะงักมือที่กำลังยกผ้าห่มขึ้น มองพิธานตาค้าง
“คะ?”
“ถ้าตรงนี้...” มือหนาวางลงบนหน้าท้องที่ยังแบนราบ ชวนให้ดอกแก้วหลุบตามองตามมือนั้นไปด้วย “มีลูกของเราอยู่ก็คงดี”
“คุณพิธาน...” ดอกแก้วอดเรียกอีกฝ่ายให้กลับมาปัจจุบันไม่ได้ เธอเบนสายตาจากท้องตัวเองมาที่ใบหน้าคมเข้ม “เป็นดอกแก้ว ดีแล้วใช่ไหมคะ?”
“หมายความว่ายังไง?”
“หมายความว่า...” ดอกแก้วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก “เลือกให้ดอกแก้วเป็นแม่ของลูก คุณคิดดีแล้วใช่ไหมคะ?”
“ทำไมถึงถามแบบนั้น?” น้ำเสียงพิธานแฝงด้วยความไม่พอใจ มือหนาผละออกห่างทันที ตาคมจ้องมองคนรักเพื่อกดดันเอาคำตอบ
ทำไมดอกแก้วถึงพูดแบบนั้น พิธานไม่รู้ว่าเธอกำลังกลัวอะไรอยู่ แต่คำพูดของเธอทำให้เขารู้สึกโกรธจริงๆ
“คุณพิธาน...”
พิธานไม่พูดอะไรอีก เขาทิ้งหางตาให้ดอกแก้วรู้ว่ากำลังน้อยใจ ก่อนจะล้มตัวลงนอนหันหลังให้คนรัก ไม่เหมือนวันก่อนๆ ที่ต้องหันหาเข้าหากันและโอบกอดเธอเอาไว้
“คุณพิธาน...” ดอกแก้วเบ้หน้า ความคิดเล็กคิดหน่อยของเธอทำให้คุณพิธานงอนเสียแล้ว เธอไม่เคยง้อใครมาก่อน และก็ไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งคนที่เธอต้องง้อคือผู้ชายคนนี้ด้วย
“นอนเถอะ”
เสียงทุ้มตอบแค่นั้น ทำเอาหัวใจดวงน้อยของดอกแก้วเหี่ยวเฉาทันตาเห็น
ร่างน้อยขยับไปปิดไฟในห้องจนหมด เธอมองแผ่นหลังกว้างที่ดูเหมือนจะกว้างกว่าทุกวันตาละห้อย นึกอยากจะพูดคุยให้เข้าใจ แต่ก็กลัวว่าจะยิ่งทำให้อีกฝ่ายโกรธ สุดท้ายเธอก็ตัดใจและทิ้งตัวลงนอนบ้าง
ทั้งคู่นอนหันหลังให้กันแบบนั้นอยู่นานสองนาน ห้องนอนที่มืดสนิท เวลาที่ล่วงเลยมากว่าสี่ทุ่มแล้ว แต่ทั้งสองคนกลับนอนไม่หลับ ดวงตาคมเปิดกว้าง ไม่ต่างจากดวงตาคู่โตที่ยังคงมองออกไปด้านนอกอย่างไร้จุดหมาย
“ดอกแก้วแค่กลัว” ดอกแก้วตัดสินใจพูดขึ้น เธอรู้ว่าเขายังไม่หลับ แต่ไม่รู้ว่าเขาจะรับฟังเธอหรือเปล่า “กลัวว่าดอกแก้วจะไม่เหมาะกับคุณ”
“...”
“ดอกแก้วไม่มีอะไรเลย งานที่มั่นคงยังไม่มีด้วยซ้ำ ที่จริงแล้วดอกแก้วไม่เหมาะกับคุณเลยซักนิด อ๊ะ!”
ไม่ทันได้พูดอะไรต่อ ร่างทั้งร่างก็ถูกรวบเข้าไปกอดแน่นๆ จนดอกแก้วร้องเสียงหลง เธอรีบหันกลับไปมอง แสงไฟจากด้านนอกทำให้เห็นหน้าตาดุๆ ของใครอีกคนรางๆ
“อย่าพูดว่าเธอไม่เหมาะกับฉันอีก เพราะมันแปลว่าเธอไม่ได้รักฉันแล้ว”
“ดอกแก้วรักคุณ แต่...”
“ถ้ารัก... ไม่มีคำว่าแต่ ถ้ามีคำว่าแต่... แปลว่าเธอไม่ได้รักฉัน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เด็กเสี่ย NC-25