เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 82

เพราะนั่นจะหมายความว่า... ดอกแก้วจะหลุดจากสถานะเด็กเสี่ย เงินที่ได้รับจากเสี่ยพิธานทุกๆ เดือนคงจะหายไปในพริบตา

เศรษฐกิจช่วงนี้ก็ยังซบเซา ปีหน้าอาจจะทรุดลงกว่าเดิมด้วยซ้ำ น้ำกลัวว่าน้องเธอจะหางานใหม่ไม่ได้แล้วจะเครียดไปกันใหญ่

“ไม่มีอะไรจ้ะ”

ดอกแก้วปฏิเสธ เธอรับรู้ได้ถึงความห่วงใยจากน้ำเสียงดุๆ นั่น เธอเองก็อยากเล่าทุกอย่างให้เจ้น้ำฟังแกจะได้หมดห่วง แต่มันยังไม่ถึงเวลา

“ส่วนเรื่องข่าว ฉันรู้แล้ว”

‘แล้วเสี่ยเขาว่ายังไง? เขาเป็นคนหยุดทุกอย่างก่อน เขาต้องชดเชยให้แกนะดอกแก้ว’

“เรายังไม่ได้คุยกันเรื่องนี้เลยจ้ะ”

‘แหงสิ ฉันเห็นมีข่าวทุกวันว่าควงคู่หมั้นไปนู่นไปนี่ จะเอาเวลาไหนไปหาแก’

ดอกแก้วรู้ว่าเจ้น้ำพูดความจริงตามที่สื่อน้ำเสนอ อีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอเสียใจ และมันก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกเจ็บหรือเสียใจจริงๆ

เพราะไม่ว่าพิธานจะออกไปไหนกับคุณซูฮวา เขาจะบอกเธอทุกครั้งทั้งสถานที่และเวลาที่ละเอียดยิบ เขาไม่เคยหายไปโดยที่เธอไม่รู้ ไม่เคยละเลยความรู้สึกของเธอ และไม่มีคืนไหนเลยที่เขาจะไม่กลับมานอนกอดเธอ

แค่นี้มันก็เพียงพอแล้ว

‘ฉันได้ยินวงในเขาพูดกันว่ายัยหวานใจเด็กของเสี่ยอีกคนถูกเขี่ยทิ้งไปแล้ว ฉันเลยโทรมาหาแกดู ถ้าเขาทิ้ง... แกก็กลับมาอยู่ที่นี่นะดอกแก้ว ห้องที่แกเคยอยู่ยังไม่มีคนมาเช่าเลย’

“ขอบคุณเจ้มากนะ” ดอกแก้วขอบคุณเจ้น้ำจากใจจริง เพราะถ้าไม่มีผู้หญิงคนนี้ วันนี้เธอคงไม่ได้มาอยู่ในจุดนี้ เมื่อไหร่ที่พูดได้มากกว่านี้ เธอคงได้ขอบคุณเจ้น้ำทุกๆ อย่าง “ไว้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วฉันจะกลับไปหา”

‘อืม ดูแลตัวเองนะ เจ้เป็นห่วงแก’

“จ้ะ เจ้น้ำก็เหมือนกันนะ”

เจ้น้ำวางสายไปแล้ว ดอกแก้วหันกลับมาทำงานตรงหน้าอีกครั้ง นั่งจมอยู่กับนิยายเรื่องดังอยู่นานก็ถึงเวลาต้องเตรียมมื้อเย็น

เธอส่งข้อความไปถามคนรักก่อนว่าต้องไปทานมื้อเย็นกับคุณซูฮวาหรือเปล่า ที่ต้องถามเพราะเธอจะได้ไม่เตรียมอาหารเก้อ และข้อความที่ส่งกลับมาก็ทำให้เธออมยิ้มจนแก้มตุ่ย

‘วันนี้จะกินฝีมือเมีย เบื่อกับข้าวข้างนอกจะแย่’

“คนบ้า”

ดอกแก้วยิ้มกับมือถืออยู่นานกว่าจะยอมวางมันลง คนตัวขาวเดินเข้าไปในครัวพร้อมฮัมเพลงเบาๆ อย่างอารมณ์ดี แน่ล่ะ... วันนี้เธอจะได้ทานมื้อเย็นกับคนรักนี่นา...

ความสุขของเธอมีไม่กี่อย่างหรอก และพิธานก็เป็นหนึ่งในนั้น

.

.

“สบายไหมคะ?”

“อืม... หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง”

พิธานตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ ตาคมหลับลงเมื่อมือเล็กขยับมานวดขมับให้เบาๆ

หลังจากวันนี้ต้องออกข้างนอกกับซูฮวาทั้งวัน เขาก็บอกกับเธอตรงๆ ว่าอยากกลับมากินข้าวบ้าน มื้อเย็นแสนโรแมนติกบนเรือที่ล่องผ่านแม่น้ำเจ้าพระยาของเขาและซูฮวาจึงยกเลิกไป พิธานไม่เสียดายเงินเกือบหมื่นที่จองไปซักนิด เพราะไม่มีกับข้าวที่ไหนที่อร่อยเท่าฝีมือของดอกแก้วแล้ว