เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 78

“ยัง” พิธานตอบเนือยๆ วันนี้เขางานยุ่งแต่เช้า ลงมาก็เจอกองเอกสารมากมายเหมือนจะทับเขาให้ตาย ข่าวสารบ้านเมืองไปถึงไหนแล้วเขาเลยไม่มีเวลาได้สนใจ

“มิสเตอร์หวังส่งสัญญาณมาแล้วครับ” มาร์คยื่นไอแพดที่เปิดหน้าเว็บเว็บหนึ่งให้เจ้านายดู พิธานรับไปอ่าน ดวงตาคมฉายแววขุ่นเคืองมากขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนว่ามันจะลุกเป็นไฟในอีกไม่กี่วินาทีหลังจากนี้ “ปล่อยข่าวท่านกับคุณซูฮวา บอกว่าเป็นว่าที่คู่หมั้น”

“.....”

“รูปนั้นตั้งแต่ที่ท่านไปจีนล่าสุด จงใจถ่ายตอนที่ท่านตักอาหารให้คุณซูฮวา รูปหลุดออกมาได้ทั้งๆ ที่เป็นสถานที่ค่อนข้างส่วนตัว คงจะเป็นฝีมือใครไม่ได้...”

“เขากำลังบีบฉัน” พิธานกำมือแน่น ส่งซูวามาที่ไทยไม่พอ ยังเล่นข่าวนี้เหมือนจะบีบให้เขาไปไหนไม่รอด

ตาแก่นี่ร้ายจริงๆ คนแบบนี้คงคุยดีๆ ด้วยไม่ได้เสียแล้ว

“ครับ ถ้าท่านไม่ทำตามที่ทางนั้นต้องการ มิสเตอร์หวังคง...” มาร์คไม่ได้พูดประโยคสุดท้ายออกไป แต่เขารู้ดีว่าเจ้านายรู้ แววตาของพิธานถึงได้ลุกเป็นไฟแบบนั้น

“ติดต่อมิสเตอร์คาร์ลได้หรือยัง?”

“ทางนั้นได้รับอีเมลแล้ว แจ้งว่าจะติดต่อกลับมาวันจันทร์ครับ”

“แล้วซูฮวา?” พิธานถามถึงคู่หมายที่ตอนนี้น่าจะอยู่ซักจังหวัดหนึ่งในประเทศไทย เขาบอกเธอตั้งแต่แรกแล้วว่าช่วงนี้งานยุ่ง แต่ถ้าเธออยากเที่ยวก็จะช่วยหาไกด์ที่ดีที่สุดให้

ซูฮวาก็เหมือนเด็กคนหนึ่ง เธออยู่ในกำมือพ่อมานาน น้อยครั้งจริงๆ ที่จะได้ไปไหนมาไหนด้วยตัวเอง เธอจึงตื่นเต้นกับเรื่องเที่ยวที่เขากล่อม ยอมไปเที่ยวสนุกสนานโดยไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เขาสงสารเธอ สงสารที่ต้องถูกจองจำอิสระภาพเพราะพ่อที่คอยแต่จะบงการชีวิตแบบนี้

สงสาร แต่มันไม่ใช่ความรัก เมื่อก่อนตอนที่เขายังไม่รักใคร เขาคิดว่าถ้าแต่งงานกับเธอก็คงไม่เสียหาย แต่ตอนนี้เขามีคนรักแล้ว

การแต่งงานกับเธอ หรือแม้แต่การหมั้นอย่างเป็นทางการจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีกต่อไป

“อยู่ที่กระบี่ครับ เธอกำลังสนุกกับการเที่ยว”

พิธานยกมือขึ้นนวดระหว่างคิ้ว เขาใช้ความคิดกับเรื่องนี้อย่างรอบคอบ และสุดท้ายก็มีคำสั่งออกไป

“นายไปอยู่กับเธอ ถ่วงเวลาไว้ จนกว่ามิสเตอร์คาร์ลจะติดต่อมา”

.