เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 77

ขายาวรีบก้าวเร็วๆ ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เขาเดินดุ่มๆ ไปที่เป้าหมายไม่สนใจสิ่งรอบข้าง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นโบว์ แววตาเต็มไปด้วยความกังวล

ไอแพดในมือถูกบีบจนแน่น เหงื่อไหลออกมาจนเปียกชื้นแต่เขาไม่สนใจ เขาเพิ่งรู้ข่าวนี้เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า แต่พอเช็กเวลาดู ข่าวนี้ถูกเขียนลงเว็บตั้งแต่เช้ามืดแล้ว

“คุณมาร์ค” เลขาสาวอัธยาศัยดีรีบเอ่ยทัก เมื่อเห็นคนคุ้นเคยเดินดุ่มๆ เข้ามาหา “ทานคุกกี้ไหมคะ.. อ้าว?”

เกวลินหน้าเหวอไปเมื่อมาร์คไม่แม้แต่หยุดทักทาย เธอมองตามแผ่นหลังกว้างที่ผลุบหายเข้าไปในห้องทำงานของท่านประธานด้วยความงุนงง ก่อนจะหันกลับมามองกระปุกคุกกี้ในมือด้วยแววตาเสียดาย

“ไม่เป็นไรนะเจ้าคุกกี้ ผู้ชายก็ไม่ค่อยชอบขนมแบบนี้แหละ แต่ไม่ต้องห่วง เพราะฉันจะจัดการเธอให้เรียบเลยเชียว”

พลั่ก!

เสียงเปิดประตูดังขึ้นไม่มีปี่มีขลุ่ยทำให้ร่างสองร่างรีบผละออกจากกัน ฝ่ายหญิงหน้าแดงก่ำ ขยับหนีเจ้าของจูบหวานๆ ไปชิดโซฟาอีกฝั่ง ก้มหน้าเงียบไม่ยอมสบตาผู้มาใหม่ ต่างจากฝ่ายชายที่ส่งสายตาอาฆาตมาให้จนคนที่รีบร้อนรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ

“มีอะไร?”

เสียงเข้มถามอย่างไม่สบอารมณ์ มองลูกน้องคนสนิทด้วยสายตาตำหนิ ใครใช้ให้มันเปิดประตูเข้ามาสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาไม่ถือสาหรอก แต่ตอนนี้เขามีดอกแก้ว ถ้าเกิดเปิดมาเจอเขากำลังทำอะไรกับดอกแก้วมากกว่านี้จะเป็นยังไง

“เอ่อ...” มาร์คพูดไม่ออก เขารีบซ่อนไอแพดไว้ด้านหลัง มองหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวด้วยแววตากังวล

พิธานเห็นแบบนั้นก็เข้าใจทันที เขาพยักหน้าให้มาร์ค อีกฝ่ายตอบรับด้วยการก้มศีรษะให้เล็กน้อย ก่อนจะเปิดประตูออกไป

“ดอกแก้ว...”

“ดอกแก้วบอกแล้วว่าเดี๋ยวมีคนมาเห็น” พออยู่กันแค่สองคนดอกแก้วก็ได้ทีตัดพ้อ เธอห้ามพิธานแล้วแต่เขาก็ไม่ฟัง ดึงดันจะรังแกเธอให้ได้

แล้วเป็นยังไง สุดท้ายคุณมาร์คก็มาเห็นฉากเลิฟซีนของเธอกับเขาจนได้ ถึงจะแค่จูบก็เถอะ... แต่แบบนี้เธอจะกล้ามองหน้าคุณมาร์คได้อีกไหม?

เธอโกรธเขาแล้วนะ ทั้งโกรธทั้งอาย

ช่วงสายของวันนี้เธอเพิ่งอบคุกกี้ธัญพืชเสร็จ รสชาติคุกกี้ออกมาดีกว่าที่คิดไว้จนอดคิดถึงคนขยันทำงานไม่ได้ เธอเลยถือวิสาสะหอบหิ้วคุกกี้ที่ใส่กระปุกสวยงามลงมาให้พิธานถึงห้อง ตั้งใจว่าจะไว้ให้เขาทานคู่กับชาหรือกาแฟช่วงบ่าย และไม่ลืมที่จะเอามาเผื่อคุณเกวลินและคุณมาร์คด้วย

แต่พอลงมาถึงที่นี่เธอก็ถูกผู้ชายมือไวดึงตัวเข้าไปกอด ทั้งหอมทั้งปล้ำจูบจนลงไปนั่งที่โซฟาด้วยกันทั้งคู่ เธอพยายามห้ามแล้วเพราะกลัวใครมาเห็นเข้า แต่พิธานก็ยังจูบเอาๆ และยืนยันว่าไม่มีคนเข้ามาตอนนี้แน่นอน

ดอกแก้วอยากจะถามเหลือเกิน... ว่าคุณมาร์คเมื่อกี้ไม่ใช่คนหรือไง?

“อย่าโกรธสิ” พิธานรู้ตัวว่าถูกโกรธก็รีบง้อ เขาไม่เคยเจอดอกแก้วเวลาที่โกรธจริงจัง และก็ไม่ได้เตรียมใจว่าจะเจอด้วย เพราะเขาไม่มีความสามารถในการง้อผู้หญิงเลยจริงๆ “ดอกแก้ว...”