เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 61

ห้องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่เงียบสนิท มีเพียงแค่เสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังเบาๆ เท่านั้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดัน หลายคนเอาแต่จ้องมองเอกสารบนโต๊ะ แต่ก็มีหลายคนที่ลอบสบตากันด้วยความหวั่นใจ จนกระทั่งคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะหยักหน้าเบาๆ

ชายหญิงในชุดสูทสุภาพลุกขึ้นยืนอย่างพร้อมเพรียง ก่อนจะทยอยเดินออกไปจนภายในห้องเหลือเพียงแค่ร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่เพียงลำพัง

หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน คลายออก และขมวดเข้าหากันอยู่แบบนั้นนานหลายนาที สุดท้ายพิธานก็ยกมือขึ้นนวดระหว่างคิ้วเบาๆ พลางคิดถึงการประชุมที่เพิ่งผ่านมาด้วยความ... โกรธ

.

“มิสเตอร์หวังยังไม่ยอมต่อสัญญาครับ”

“ทำไม”

“ทางนั้นแจ้งแค่ว่าอยากให้ทางเราและเขาดองกันก่อน จะได้ทำธุรกิจได้ง่ายขึ้น”

.

มิสเตอร์หวังกำลังบีบคั้นเขา เอาสัญญาที่เขาต้องการให้อีกฝ่ายต่อมาบังคับให้เขาแต่งงานกับซูฮวา

เบื้องหลังธุรกิจมันก็เป็นแบบนี้ ถ้าเป็นเมื่อก่อนพิธานคงตกลงในทันที ซูฮวาไม่ใช่ผู้หญิงไม่เอาไหน แต่งงานกับเธอก็เหมือนถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง ได้ทั้งภรรยาที่ดี และธุรกิจที่กำลังขยับขยายก็จะแข็งแกร่งมากขึ้น

แต่...

ใช่ ในตอนนี้พิธานมีคำว่าแต่ตัวโตๆ อยู่ในใจ ถ้าก่อนหน้านี้ซักสี่ห้าเดือนมิสเตอร์หวังอยากให้เขาแต่งงานกับซูฮวา เขาคงไม่คัดค้านอะไร แต่ตอนนี้... พิธานยอมรับว่าตัวเองกำลังลังเลยิ่งกว่าการตัดสินใจครั้งไหนๆ

.

“ได้ข่าวว่าหนูซูฮวาจะเดินทางมาที่ไทยอาทิตย์หน้า อาว่าธานใช้ช่วงเวลานี้พูดคุยเรื่องหมั้นกับเธอก็น่าจะดี”

คำแนะนำจากญาติห่างๆ ฝ่ายพ่อทำให้พิธานเกิดรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา เขาไม่รู้สึกว่ามันคือคำแนะนำ แต่เหมือนเป็นการบังคับให้เขา ต้องทำ มากกว่า

“เพื่อรักษาผลประโยชน์ระหว่างสองตระกูล และเพื่ออนาคตของบริษัท”

“ผมขอคิดดูก่อน”

“แต่ว่า...”

“ผมบอกว่าขอคิดดูก่อน”

เพราะพิธานกดเสียงต่ำอย่างไม่พอใจ จึงทำให้ทั้งห้องเงียบสนิท ความอึดอัดเกิดขึ้นเป็นก้อนเล็กๆ และสุดท้ายก็ขยายใหญ่จนพิธานต้องพยักหน้าให้ทุกคนออกไปก่อน

เขาไม่อยากอารมณ์เสียกับทุกคน อย่างน้อยทุกคนก็เป็นเรี่ยวแรงสำคัญในการปั้นบริษัทนี้ขึ้นมา ถ้าไม่มีพวกเขา พิธานในวัยยี่สิบต้นๆ ตอนนั้น คงไม่สามารถเดินมาไกลได้จนถึงทุกวันนี้

.