เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 40

“แกว่ายังไงนะ เสี่ยมารับ?”

“อื้อ ฉันก็ตามเขาไม่ค่อยทัน ตอนแรกบอกว่าให้ฉันออกมาเปิดหูเปิดตาบ้าง แต่พอฉันออกมาก็ไม่ยอมให้ไปค้างกับเจ้ คืนนี้ฉันเลยไปค้างด้วยไม่ได้แล้ว เจ้ไม่โกรธนะ”

“ไม่โกรธๆ” น้ำส่ายหน้าไปมาแรงๆ เธอไม่โกรธหรอก เพราะคำสั่งของเสี่ยพิธานคือสิ่งที่ต้องทำตามอย่างไม่มีข้อแม้อยู่แล้ว เธอแค่มีข้อสงสัยอยู่ในใจ... “แต่ฉันแค่ไม่เข้าใจ ปกติเสี่ยเขาไม่ได้ตามติดเด็กนะ หรือว่าช่วงนี้เขาเหลือแค่แก”

“ไม่น่าใช่นะเจ้ เพราะวันนี้เขาก็ไปหาผู้หญิงอีกคน”

“นั่นยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่ ไปหาเด็กอีกคน แล้วจะมารับแกทำไม ทำไมไม่ค้างกับผู้หญิงคนนั้น ไม่ต้องไปๆ มาๆ”

ท่าทางครุ่นคิดของเจ้น้ำทำให้ดอกแก้วขำออกมาเบาๆ เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องเอามาคิดเยอะแยะเลย แต่ดูเหมือนเจ้น้ำจะจริงจังกว่าเธอเสียอีก

“เสี่ยหลงฉันแล้วมั้ง~ เผลอๆ ฉันอาจจะได้เลื่อนเป็นเมียเสี่ยก็ได้นะเจ้”

“ฝันเฟื่อง!” น้ำใช้ปลายนิ้วชี้ดันหน้าผากน้องสาวนอกไส้ออกห่าง เห็นมันทำท่าทางทะเล้นได้ก็เบาใจ คิดว่าจะคิดมากจนเครียดไปเสียแล้ว “เสี่ยอายุสามสิบเอ็ดแล้ว อีกไม่นานเสี่ยก็คงแต่งงานกับผู้หญิงที่คู่ควร รีบเก็บเงินไว้เถอะแกน่ะ ถ้าแต่งงานเมื่อไหร่เมียจริงๆ ของเสี่ยเขาคงไม่อยากให้เสี่ยมีบ้านเล็กบ้านน้อย”

“อืม”

“และแกก็คงไม่อยากเป็นน้อยใครใช่ไหม? ดอกแก้ว”

ดอกแก้วพยักหน้ารับ คำถามของเจ้น้ำไม่จำเป็นต้องคิดหาคำตอบให้มากความ เธอขายร่างกายให้ผู้ชายที่ยังไม่มีพันธะได้ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เขาแต่งงาน เธอก็ต้องไป

เธอไม่วันเป็นเมียน้อยใคร เธอทำบาปแบบนั้นไม่ได้

“เอ้อ... เด็กเก่าของเสี่ย แต่แกน่าจะไม่รู้จัก เพราะมันเลิกเป็นเด็กเสี่ยเมื่อเดือนที่แล้วนี้เอง ช่วงเดียวกับที่แกเข้าหาเสี่ยพอดี”

“อืม ทำไมเหรอ?”

“อีกสองเดือนมันจะแต่งงานแล้ว มันเป็นเด็กเสี่ยมานาน ได้เงินเยอะแยะเป็นกอบเป็นกำ เสี่ยเอ็นดูมันมากถึงขั้นเปิดธรุกิจที่มันอยากทำให้ แต่พอมันร้องขออิสระ เสี่ยก็ปล่อยมันไปและไม่เรียกอะไรคืนซักบาท เพราะมันทำตามเงื่อนไขของเสี่ยทุกอย่าง”

ดอกแก้วได้แต่พยักหน้ารับ พลางยกค็อกเทลผลไม้ขึ้นจิบเบาๆ ถึงจะรสชาติดี แต่ก็ทำให้เมาแอ๋ได้เหมือนกัน

“ตอนนี้มันสบายละ มีธุรกิจเล็กๆ มีเงินก้อน มีคนรัก กำลังจะแต่งงานกัน แต่รู้ไหมว่าจุดจบของเด็กเสี่ยไม่ได้มีแต่ด้านที่สวยหรูหรอกนะ มีหลายคนที่จบไม่ดี ห้ามตัวเองไม่ได้ ทำผิดกฎที่ให้ไว้กับเสี่ย คนพวกนั้นไม่ได้อะไรไปแม้แต่แดงเดียว”

น้ำยกโค้กขึ้นดื่มอีกครั้งเมื่อรู้สึกคอแห้ง ตอนนี้เพิ่งสองทุ่ม เธอไม่อยากรีบดื่มของมึนเมา เพราะเดี๋ยวเธอต้องเข้าหาลูกค้า ต้องถูกบังคับให้ดื่มเป็นเพื่อนลูกค้าอยู่ดี

“ที่เล่าให้ฟังน่ะ ฉันแค่อยากให้แกทำตัวดีๆ เข้าไว้ อย่างน้อยๆ ถ้าเกิดรักใครขึ้นมาเมื่อไหร่ก็รีบบอกเสี่ยซะ เสี่ยใจดีนะ แต่ก็เด็ดขาดน่าดู ตัวอย่างมีให้เห็นเยอะแยะไป”

“ขอบใจนะเจ้”

“เอาเถอะ” น้ำลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอก้มมองน้องสาวที่เงยหน้าขึ้นมองเธอเหมือนกันอีกครั้ง “เดี๋ยวเจ้ไปรับแขกก่อน ว่างแล้วจะมานั่งคุยด้วย”