เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 28

“ฉันชอบที่เธอเรียนรู้เร็ว”

ชายหนุ่มเอ่ยชม สำหรับเขาผู้หญิงไร้เดียงสาแค่ครั้งแรกก็เพียงพอ ครั้งต่อๆ มาถ้ายังนอนแข็งเหมือนท่อนไม้ เหนียมอายเหมือนไม่เคยผ่านอะไรมาก่อน แบบนั้นมันไม่ได้ทำให้เขามีอารมณ์ บนเตียงมีแค่คนสองคน ไม่จำเป็นต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้ รู้สึกแบบไหน... ต้องการอะไร... อยากแค่ไหน... ถ้อยคำลามกและเสียงครวญคราง สิ่งพวกนี้ต่างหากที่ทำให้เขาพอใจ

ร่างสูงใหญ่นอนลงบนเตียงนุ่ม สวนทางกับดอกแก้วที่ขยับลุกขึ้นนั่ง ท่าทางเธอเหมือนยังไม่เข้าใจอะไร เสี่ยหนุ่มไม่ถือสา... เพราะนี่คือสิ่งที่เขายังไม่ได้สอน

“ส่งมือเธอมาสิดอกแก้ว” เขาสั่ง แต่เสียงทุ้มนุ่มเกินกว่าจะเรียกว่าคำสั่งได้ ดอกแก้วไม่เสียเวลาคิดทบทวนให้มากความ เธอส่งมือข้างขวาให้เขาอย่างว่าง่าย “ฉันจะสอนวิธีสร้างความสุขให้ฉัน แต่แค่รอบเดียวเท่านั้น... รอบหน้าเธอต้องทำเองเป็น”

ดอกแก้วพยักหน้าหงึกหงัก เธอขยับเข้าใกล้เสี่ยมากกว่าเดิม เปลี่ยนท่านั่งเป็นท่าเทพธิดา

ดวงตาคู่สวยมองคนที่นอนอยู่ด้วยความสนอกสนใจ เธอเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเสี่ยจะสอนอะไร ถ้ามันจะทำให้เสี่ยติดใจ เธอจะได้จำไว้และเอากลับมาทำให้เขาอีก

พิธานเมื่อเห็นว่าดอกแก้วพร้อมที่จะเรียนรู้แล้ว เขาจึงค่อยๆ แหวกชุดคลุมอาบน้ำของตัวเองออก ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อปรากฎขึ้นสู่สายตาของหญิงสาว แผงอกของแกร่งแน่นตึง กล้ามหน้าท้องขึ้นเป็นลอนที่ดอกแก้วนับได้มากกว่าหก และตรงนั้น...

ชั้นในยี่ห้อดังห่อหุ้มส่วนที่ตื่นตัวของเสี่ยไว้ได้ไม่หมด ดอกแก้วเห็นส่วนปลายอวบใหญ่ที่โผล่พ้นขอบยี่ห้อชั้นในออกมา และส่วนที่เหลือก็ขยับขยายใหญ่จนผ้าทั้งผืนเกือบจะโอบอุ้มมันไว้ไม่อยู่

พิธานจับมือบางไปวางไว้ตรงส่วนนั้น ก่อนจะออกคำสั่งอีกครั้ง

“เอาออกมาสิ”

พูดจบ มือที่เคยจับไว้ก็ถอยห่าง ถึงเวลาที่เขาจะปล่อยให้ดอกแก้วได้ลองทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

ดอกแก้วสบตาคมเพียงครู่เดียว ก่อนจะหลุบลงมองความอวบใหญ่อีกครั้ง สัมผัสแค่เพียงภายนอกเธอก็รู้สึกได้ถึงความแข็งและร้อนของมัน เสี่ยคงจะอึดอัดน่าดู... ที่เจ้าสิ่งนี่ต้องถูกกักขังอยู่ในผ้าหนาจนส่วนหัวต้องดิ้นรนหาทางออกแบบนี้

มือนุ่มลูบไล้ภายนอกเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ใช้ทั้งสองมือเปิดผ้าชิ้นนั้นออก เพียงแค่เธอยกขอบผ้าขึ้น ท่อนลำใหญ่ก็ดีดตัวออกมาเหมือนดีใจที่ได้เป็นอิสระ

“อุ้ย!”

ดอกแก้วอดอุทานออกมาไม่ได้ เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นมันเต็มตาและชัดเจนขนาดนี้