ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 240

ในยามค่ำคืน เมืองเซียงโจวยังคงคึกคักเหมือนเดิม

เขาเพิ่งจะออกจากบ้าน ยังไม่พ้นซอยดี ก็มีเงาร่างหนึ่งกระโดดลงมาจากกำแพงข้างๆ

มือคู่หนึ่งจู่โจมมาจากด้านหลัง ซูเฉินก็ตอบสนองทันที พลันหันกลับไปต่อสู้กับเงาร่างนั้น

ผ่านไปหลายสิบกระบวนท่า เงาร่างนั้นก็ถูกเขารวบจับไว้ได้ด้วยมือเดียว เขากำลังจะออกแรง ก็ได้ยินเสียงอ้อนวอน

"อย่า อย่า อย่า! พี่สามซู ข้าคือเฟิงอิ่งเอง"

เมื่อได้ยินว่าเป็นเฟิงอิ่ง ซูเฉินจึงคลายมือออก เฟิงอิ่งเมื่อเป็นอิสระ ก็รีบขยับแขนทันที

ถ้าเขาแข็งกร้าวอีกนิด แขนข้างนี้คงจะไร้ประโยชน์ไปแล้ว

"เจ้ามาได้อย่างไร แถมยังลอบโจมตีข้าอีก?"

"นายน้อยบอกว่าท่านเป็นศิษย์ของท่านอาจารย์เจียงอวิ๋นเฮ่อ ข้าก็แค่อยากหยั่งเชิงดูว่าวรยุทธ์ของท่านจะเก่งกาจแค่ไหน ผลก็คือเป็นข้าเองที่ไม่รู้จักประมาณตน"

เฟิงอิ่งเบะปากบ่น ไม่เสียแรงที่เป็นศิษย์ของท่านอาจารย์เจียงอวิ๋นเฮ่อ คนแบบนี้ยั่วโมโหไม่ได้จริงๆ

"ก็ไม่เท่าไรหรอก เจ้าเองก็เก่งมากเหมือนกัน" ซูเฉินยังคงถ่อมตัว

"อย่าพูดอย่างนั้นเลย ข้ายังห่างไกลจากท่านมาก"

ทั้งสองคนยังคงถ่อมตัวใส่กันไปมา

"เอาล่ะ มาหาข้าด้วยเรื่องอันใด?" ซูเฉินรู้ว่าที่เฟิงอิ่งมาหาเขาด้วยตัวเอง ต้องมีเรื่องอะไรแน่นอน

"ไม่มีอะไรหรอก แค่มาถามว่ามีเรื่องอะไรให้พวกเราช่วยไหม พวกเราได้รับคำสั่งจากนายน้อยให้เฝ้าอยู่ที่เซียงโจว ว่างจนแทบจะขึ้นราอยู่แล้ว"

เฟิงอิ่งคิดว่า ติดตามนายท่านมาก็ตั้งเนิ่นนาน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับงานที่สบายขนาดนี้

ในแต่ละวันเห็นคนตระกูลซูใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ แต่พวกเขากลับว่างมากจนเกินไป การที่ใช้ชีวิตที่เสี่ยงอันตรายมาเนิ่นนาน ทำให้เมื่อจู่ๆ ต้องมาใช้ชีวิตที่สงบสุขแบบนี้ ก็เลยไม่คุ้นชินกัน

ซูเฉินได้ยินดังนั้นก็คิดในใจว่า ตอนนี้มีเรื่องหนึ่งที่เขาต้องการความช่วยเหลืออยู่พอดี เขายังไม่คุ้นเคยกับเซียงโจว การจะหาขบวนคาราวานพวกนี้ก็ไม่รู้จะไปหาจากที่ไหน เช่นนั้นก็รบกวนเฟิงอิ่งเลยจะดีกว่า"

"ตอนนี้มีเรื่องให้เจ้าช่วยจริงๆ"

"เรื่องอะไร?" เฟิงอิ่งสนใจขึ้นมาทันที

ดังนั้น ซูเฉินจึงเล่าเรื่องที่เขากับซูหว่านช่วยสตรีต่างแคว้นคนหนึ่งเอาไว้ให้เขาฟัง

ทั้งสองคนเดินไปคุยไป

คนตระกูลซูย้ายมาอยู่ที่เซียงโจวแล้ว พวกเขาก็ย้ายมาอยู่ที่เซียงโจวเช่นกัน

"เอาไว้คราวหน้าเถอะ พรุ่งนี้ข้ากับหวานหว่านยังต้องไปทำธุรกิจที่อำเภอชิงหย่วนกับชิงฉวน คงต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะกลับมาได้ ข้าจะบอกชื่อโรงเตี๊ยมที่แม่นางหมีหมี่พักอยู่ให้ หากเจ้าติดต่อกับสำนักคุ้มภัยเรียบร้อยแล้ว ก็ส่งนางกลับไปได้เลย"

การดื่มเหล้าทำให้เสียงาน ซูเฉินรู้ขอบเขตในใจ จะทำให้งานของหวานหว่านเสียไม่ได้

"เอาอย่างนี้ดีกว่า ข้าจะให้พี่น้องบางคนติดตามพวกท่านไป เผื่อเจอเรื่องอะไร ท่านจะได้ไม่มือเปล่าไร้อาวุธ และสามารถปกป้องแม่นางซูได้อย่างเต็มที่"

ภารกิจหลักของเฟิงอิ่งก็คือการปกป้องตระกูลซูและซูหว่าน

"ไม่เป็นไร ข้าคนเดียวก็พอแล้ว หากเจ้าส่งคนมา หวานหว่านจะรู้สึกอึดอัด ข้าจัดการได้"

ซูเฉินรู้ว่าซูหว่านไม่ชอบสร้างปัญหาให้คนอื่น เขาเองก็ไม่ชอบเหมือนกัน

แค่เฟิงอิ่งช่วยเรื่องนี้ก็ดีมากแล้ว เขายังจะไปทำให้คนอื่นเสียเวลาและกำลังคนอีกทำไม?

เขาคิดว่า เฟิงอิ่งกับพรรคพวกคงมีธุระอื่นในเซียงโจว เพียงแค่ถือโอกาสช่วยดูแลตระกูลซูของพวกเขาอยู่บ้างก็เท่านั้น ไม่เคยนึกเลยว่าเฟิงอิ่งคือคนที่เจียงอวี้จงใจทิ้งไว้เพื่อปกป้องพวกตน

"ข้าจะให้พวกเขาติดตามไปอย่างลับๆ จะไม่รบกวนแม่นางซู ที่ทางชิงหย่วนยังไม่ค่อยสงบนัก ระมัดระวังไว้ก่อนจะดีกว่า"

เฟิงอิ่งรู้ว่าขุนนางผู้ใหญ่ที่ชิงหย่วนไม่ใส่ใจการปกครอง ปล่อยให้บ้านเมืองวุ่นวาย เขาจึงรู้สึกไม่สบายใจ