บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 997

“ออกคำสั่งซุ่มโจมตีใกล้เมืองชายแดน หากพบเห็นข้าศึก ให้สังหารได้เลยทันที!”

อู๋หลิงสั่งการได้เด็ดขาดมาก!

ไม่ต้องพูดถึงว่ากองกำลังของเขาล้วนแต่เป็นทหารชั้นยอดอยู่แล้ว ในแง่ของยุทธวิธีเพียงอย่างเดียว พวกเขาก็นำหน้าไปหนึ่งก้าวแล้ว!

ต้องรู้ว่ากองทหารของเขาที่เขาเป็นผู้ฝึกฝนนั้น เคยไปต่อสู้ในสนามรบจริง ๆ!

ส่วนทหารม้าของตระกูลเซิ่งเป็นเพียงดอกไม้เรือนกระจก จะมาสู้ได้อย่างไร?

ทั้งยังมีแม่ทัพในตระกูลเซิ่งไม่กี่คนที่อู๋หลิงต้องตั้งใจสู้

แม้ว่าจะมีคำกล่าวที่ว่าทหารอวดเก่งต้องพ่ายแพ้ แต่สำหรับอู๋หลิงแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่ทหารของตระกูลเซิ่งจะเอาชนะเขาได้!

เขาต้องการให้ตระกูลเซิ่งเผชิญหน้า และโจมตีครั้งใหญ่ที่สุดในเวลาที่สั้นที่สุด!

ในไม่ช้า ทหารม้าของตระกูลเซิ่งก็มุ่งหน้ามายังชายแดนเมืองหนานแล้ว!

ซึ่ง...

พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีการซุ่มโจมตี!

ขณะที่พวกเขากำลังเดินทางอยู่ ก็พลันได้ยินเสียงการสังหาร

ทหารปรากฏตัวจากทุกทิศทุกทางในครรลองสายตาของพวกเขา ลูกศรคมกริบจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งตรงมาหาพวกเขา!

การเผชิญหน้ากันเพียงครั้งเดียวส่งผลให้เกิดการสูญเสียอย่างหนัก!

คราวนี้แม่ทัพเป็นเชื้อสายของตระกูลเซิ่ง ซึ่งเป็นหลานชายของเซิ่งฟางสี่ชื่อเซิ่งซิ่ง!

“เกิดอะไรขึ้น! เกิดอะไรขึ้น!”

เซิ่งซิ่งตะลึงงัน เสียงการต่อสู้ดังอยู่รอบกาย รู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับทหารนับแสน!

“ศัตรูบุก! ท่านแม่ทัพ ศัตรูบุก!”

ทหารของตระกูลเซิ่งหวาดกลัวมากจนแทบสิ้นสติ!

แต่การต่อสู้ยังไม่จบ!

ทหารม้าของอู๋หลิงมักใช้กลยุทธ์นอกเหนือจากการยิงธนูอยู่แล้ว เพราะยังใช้ค่ายกลกระทิงไฟที่ใช้เป็นประจำอีกด้วย!

สิ่งนี้หวังหยวนเป็นคนมอบให้เขา!

ทหารสามหมื่นนายเข้าโจมตีในทันที!

ทันใดนั้นแสงแวบวาบจากคมดาบก็ส่องประกายไปทั่ว เสียงการต่อสู้ดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว อู๋หลิงผู้ถือหอกอยู่ในมือบนหลังม้าศึกดูราวกับเทพเจ้าแห่งการสังหาร!

แต่เขาไม่ได้ปะทะกับใครเลย ทุกคนที่โดนปืนของเขายิงต่างก็ล้มลงกับพื้น

เป้าหมายของเขาคือเซิ่งซิ่งเท่านั้น!

เขาไม่คู่ควรกับอู๋หลิงเลย เมื่อเขาเห็นอู๋หลิงบนหลังม้าเข้ามาใกล้ด้วยเจตนาฆ่า เขาก็ตกใจมากจนแทบหมดสติ!

หลังจากเผชิญหน้ากันเพียงครั้งเดียว เขาก็ถูกยิงจนกระเด็นตกจากหลังม้า!

“หัวหน้ากบฏเซิ่งซิ่งถูกจับแล้ว รีบมอบตัวด่วน!”

อู๋หลิงยกแขนขึ้นตะโกนดังลั่น!

กองทัพกบฏทุกคนตกตะลึงทันที!

เจ้านายของพวกเขาถูกจับแล้ว พวกเขาจะกล้าต่อต้านได้อย่างไร!

ทุกคนทิ้งอาวุธแล้วทรุดตัวลงกับพื้น!