บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 995

ถ้าไม่อย่างนั้นอาจเกิดแรงกระแทกใหม่ขึ้น!

ด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่ทุกคนในแผ่นดินจะรู้ว่าตระกูลเซิ่งนั้นมีความทะเยอทะยานเกินตัว!

ทั้งยังจงใจสร้างอุปสรรคด้วย!

“อู๋หลิง เช่นนั้นข้าขอแสดงความขอบคุณ”

เมื่อไป๋เหยียนเฟยพูดจบ อู๋หลิงก็รู้สึกซาบซึ้งแล้วรีบพูด “นี่เป็นหน้าที่ของกระหม่อมอยู่แล้ว ฮองเฮาไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ!”

ฮองเฮาไป๋เหยียนเฟยถอนหายใจแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “การเคลื่อนไหวของตระกูลเซิ่งทำให้ข้าหนักใจมากจริง ๆ อู๋หลิง เจ้าคิดว่าข้าผิดจริงหรือไม่?”

คำถามของไป๋เหยียนเฟยทำให้อู๋หลิงสูดหายใจเข้า

แน่นอนว่านางไม่ผิด แม้ว่าการรับผิดชอบเรื่องใหญ่จะถูกวิพากษ์วิจารณ์ แต่อู๋หลิงก็สามารถเข้าใจความคิดของฮ่องเต้ซิงหลงได้ ดังนั้นเขาจึงคิดว่า...

ไม่ว่าเรื่องนี้จะแปลกแค่ไหน ก็ไม่สามารถตำหนิไป๋เหยียนเฟยได้

ทุกคนต่างรู้ดีถึงความทะเยอทะยานอันแรงกล้าของตระกูลเซิ่ง ดังนั้นไม่ว่าไป๋เหยียนเฟยจะทำดีหรือไม่ เรื่องเช่นนี้ก็จะเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

“ฮองเฮา ท่านโปรดอย่าคิดมากเลย เรื่องนี้... ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็ไม่สามารถตำหนิท่านได้ ท่านต้องดูแลตัวเอง และอย่าได้เคร่งเครียดพ่ะย่ะค่ะ”

อู๋หลิงทำได้เพียงปลอบใจเท่านั้น เขาไม่สามารถพูดอะไรได้อีก

เพราะนี่ก็เป็นเรื่องภายในของราชวงศ์เช่นกัน เขาพูดไปแล้วมากมาย ซึ่งถือว่าเยอะกว่าปกติมาก ถ้าเขาพูดมากกว่านี้ จะไม่น่ารำคาญหรือ?

หลังจากกล่าวลาไป๋เหยียนเฟยออกมาแล้ว อู๋หลิงก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ

พรุ่งนี้...

ต้องพิชิตดินแดนสามแคว้นคืนมา!

คราวนี้เขาสามารถนำกองกำลังไปได้เพียงสามหมื่นนายเท่านั้น!

แม้ว่าจะมีไม่มาก แต่ก็ล้วนแต่เป็นกองกำลังชั้นสูง!

ทหารม้าสามหมื่นนายในมือของอู๋หลิงนั้นเทียบได้กับห้าหมื่นนายของคนอื่น!

ยิ่งไปกว่านั้น อู๋หลิงยังรู้ดีว่าศึกครั้งนี้จะต้องคว้าชัยมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ดังนั้นหลังจากลาไป๋เหยียนเฟยออกมาแล้ว อู๋หลิงก็เริ่มระดมกองกำลังทันที!

ในเวลาเพียงสองชั่วโมง เมืองนี้ก็ถูกยึดได้อย่างสมบูรณ์!

อันที่จริงผู้พิทักษ์เมืองนี้ถูกอู๋หลิงจับกุม โดยยังไม่ได้ส่งข่าวให้ตระกูลเซิ่งด้วยซ้ำ!

พวกกบฏทั้งหมดถูกควบคุมตัวแล้ว!

ผู้บัญชาการทหารรักษาการณ์เป็นขุนพลที่เซิ่งฟางสี่แต่งตั้งชื่อโจวซุ่น

ในขณะนี้อู๋หลิงกำลังสู้กับเขาอยู่ที่หน้าห้องโถง

“โจวซุ่น ตระกูลโจวของเจ้าอยู่สุขสบายมาหลายชั่วอายุคน แต่เจ้ากลับร่วมกบฏกับตระกูลเซิ่งจริง ๆ ช่างบังอาจนัก!”

เมื่ออู๋หลิงพูดเช่นนี้ หัวใจของโจวซุ่นก็เต้นผิดจังหวะ

เขายังไม่กลับมามีสติ เหตุใดชายคนนี้ถึงบุกมาชายแดนเมืองหนานได้กะทันหันถึงเพียงนี้!

หากเซิ่งฟางสี่รู้เรื่องนี้ คงจะถลกหนังเขาทั้งเป็นอย่างแน่นอน!