บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 990

หลังจากที่ฮองเฮาพูดจบ ผู้คนจำนวนมากในราชสำนักก็นิ่งเงียบ ไม่กล้าเอ่ยคำใดอีก

แล้วพระราชกฤษฎีกานี้ก็ถูกส่งไปยังตระกูลเซิ่งอย่างรวดเร็ว!

ไม่เพียงแค่นั้น เซิ่งฟางสี่ยังได้ยินทุกสิ่งที่ฮองเฮาพูดและทำในราชสำนักวันนี้ด้วย!

“ไป๋เหยียนเฟย เจ้าช่างมีกลอุบายเยอะเสียจริง!”

เซิ่งฟางสี่ตะคอกอย่างเย็นชาด้วยใบหน้าดุดัน ส่วนจีหย่งก็ถอนหายใจเช่นกัน

เมื่อวิเคราะห์เรื่องนี้แล้ว พวกเขายังคงเสียเปรียบและขาดความชอบธรรม!

ในครอบครัวธรรมดา ไม่ต้องพูดถึงราชวงศ์ หนึ่งปีหลังจากการตายของพ่อ ลูกควรจะกลับไปไหว้!

หากไม่ได้ไปเองจะถูกติฉินนินทา!

“ท่านลุง ทำอย่างไรดีขอรับ มันไม่มีทางจริง ๆ ข้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนอกจากต้องไป”

จีหย่งกล่าว ท่าไม้ตายนี้ไม่มีทางแก้ได้เลย!

“ฮึ่ม! สิ่งที่ฮองเฮาต้องการคือให้เจ้าไป ถ้าเจ้าไม่ไปแล้วอย่างไรล่ะ? นางจะกล้าลงมือหรือ?”

“ยิ่งกว่านั้น ทุกคนที่มีสายตาที่เฉียบแหลมย่อมรู้ว่าฮองเฮาคิดจะทำอะไร ดังนั้นเราจึงไม่ต้องคิดมาก ตอนนี้สงครามได้เริ่มต้นแล้ว เราไม่จำเป็นต้องเกรงใจนางอีกต่อไป!”

“ปีที่ผ่านมา ตระกูลเซิ่งของข้าได้เตรียมการไว้มากมาย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทั้งสามแคว้นจะประกาศเอกราช!”

เซิ่งฟางสี่พูดทันที ทันทีที่เขาพูดเช่นนี้ จีหย่งก็สูดหายใจเข้า แล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ท่านลุง ท่านวางแผนต่อต้านราชสำนักแล้วหรือ?”

เซิ่งฟางสี่พยักหน้า “ใช่ มันถึงเวลาแล้ว!”

“วันนี้ข้าจะร่างจดหมายประกาศศึก ต่อไปนี้จะเริ่มประกาศศึกกับฮองเฮา!”

หลังจากที่เซิ่งฟางสี่พูดจบ เขาก็สั่งให้คนเตรียมตัวทันที!

จีหย่งรู้ว่าไม่ช้าก็เร็วขั้นตอนนี้จะต้องมาถึง เขาจึงไม่ได้พูดอะไรมาก

เหตุการณ์นี้เป็นเพียงโอกาส!

“โอ้สวรรค์... อ๋องผิงเล่อกับฮองเฮาประกาศสงครามกันแล้วหรือ?”

“ตำแหน่งฮองเฮานั้นได้มาอย่างไม่ถูกต้องหรือ? นี่เป็นเรื่องจริงหรือ?”

“เป็นการดีกว่าที่จะเชื่อว่าเรื่องนี้มีส่วนจริง มากกว่าที่จะเชื่อว่ามันไม่จริง เพราะไม่มีผู้หญิงคนใดที่มีอำนาจสูงสุดในต้าเย่ในทุกราชวงศ์ บางทีนางอาจจะหลอกลวงฮ่องเต้ผู้ล่วงลับจริง ๆ ก็ได้!”

“ครั้งที่แล้วข้าก็รู้สึกแปลก ๆ ที่นางยกสามดินแดนให้ครอง แทนที่จะเรียกพบอ๋องผิงเล่อ แต่กลับให้รางวัลก่อน”

“ใช่หรือไม่ล่ะ... ข้าเดาว่าอ๋องผิงเล่อกำลังพูดความจริง!”

ผู้คนนับไม่ถ้วนในต้าเย่เห็นจดหมายประกาศศึกนี้ แล้วย่อมรู้สึกประหลาดใจ

แต่ก็มีหลายคนพูดอีกทางหนึ่ง

“ฮึ่ม! อ๋องผิงเล่อประกาศสงครามเพียงเพื่อความปรารถนาอันเห็นแก่ตัวของเขาเอง!”

“ถูกต้อง! ฮองเฮาประทานยศเจ้าผู้ครองสามแคว้นให้กับเขา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในเรื่องนี้ ไม่เคยมีการประทานยศเจ้าผู้ครองสามแคว้น ซึ่งเป็นพระเมตตาเปี่ยมล้นถึงเพียงนี้มาก่อนในทุกราชวงศ์!”