บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 987

หวังหยวนไม่ต้องการมีความขัดแย้งกับพวกเขาในตอนนี้

ยิ่งไปกว่านั้น หวังหยวนไม่ได้ต้องการแย่งชิงแผ่นดิน!

มันเหนื่อยเกินไป!

การเป็นเศรษฐีนั้นดีกว่ามาก

“อืม... เข้าใจแล้ว!”

พวกเขายังไม่ค่อยเข้าใจความคิดของหวังหยวน แต่พวกเขายังคงคิดว่าเวลาที่หวังหยวนพูดยังมาไม่ถึง

เกาเล่อจึงไปเตรียมการ ในซานโจว กองกำลังทั้งหมดของหวังหยวนมีทั้งอุปกรณ์สู้รบและความแข็งแกร่ง

มีแม้กระทั่งทหารเกราะทมิฬที่คอยดูแลเป็นการส่วนตัว!

ในทุกฐานทัพ มีทหารเกราะทมิฬอย่างน้อยหนึ่งหรือสองคน ถือปืนคาบศิลาและระเบิดมือคอยปกป้องสถานที่

หากตระกูลเซิ่งกล้าลงมือ เจ้านายหลายสิบคนของพวกเขาจะถูกฆ่าอย่างง่ายดาย!

ในเวลาเดียวกัน ในจวนตระกูลไป๋ ไป๋เจิ้นถังพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดมาก!

ไป๋เฟยเฟยนั่งอยู่ข้าง ๆ เข้าใจดีว่าเกิดอะไรขึ้นในช่วงสองวันที่ผ่านมา อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ท่านพ่อ ตระกูลเซิ่งเริ่มลงมือแล้วจริง ๆ!”

ไป๋เจิ้นถังพยักหน้า “ในที่สุดตระกูลเซิ่งก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว แต่... มันไม่สำคัญ เขาทำเช่นนี้เพียงเพื่อทำให้ต้าเย่ไม่มั่นคง!”

“ตราบใดที่ยังมีความวุ่นวาย ก็จะมีโอกาสสำหรับตระกูลไป๋ของเรา หากยังเป็นเช่นนี้ คนที่เงียบสงบแล้วยังได้ประโยชน์มากที่สุดก็คืออาของเจ้า”

“พวกเรารอได้ แต่ตระกูลเซิ่งมีความชอบธรรมมากกว่า พวกเขาจึงรอไม่ไหวแล้ว!”

“อีกทั้ง... เกรงว่าตระกูลเซิ่งจะไม่รู้ว่าเรากับอาของเจ้า ไม่ได้เป็นพวกเดียวกันมานานแล้ว!”

“หากอาของเจ้าไม่พูด แน่นอนว่าเราก็จะไม่พูดเช่นกัน”

ไป๋เจิ้นถังยกยิ้มอ่อน รู้สึกพึงพอใจมากขึ้น

มีบางสิ่งที่ตระกูลไป๋ไม่อาจก้าวเข้าไปจัดการได้ เพราะพวกเขาต้องกังวลเรื่องฮองเฮา และยังต้องการลดการวิพากษ์วิจารณ์จากผู้คนในแผ่นดินด้วย

ต้องบอกว่าการวางแผนของตระกูลไป๋ตลอดหลายปีที่ผ่านมานั้น ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!

“ทหารชั้นยอดห้าหมื่นนายเหล่านี้เป็นไพ่เด็ดของเรา ทั้งยังมีบางสิ่งที่ตระกูลไป๋ของเราควรทำ เพื่อเติมเชื้อไฟในกองฟืนด้วย”

ไป๋เจิ้นถังเย้ยหยัน เนื่องจากตระกูลเซิ่งของเจ้าได้ก่อเหตุปลุกปั่นต้าเย่เช่นนี้

แน่นอนว่าตระกูลไป๋ของข้าย่อมต้องไม่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง!

แต่สิ่งที่เป็นอุปสรรคที่สุดสำหรับเรื่องนี้ ก็คือฮองเฮาไป๋เหยียนเฟย!

ขุนนางชั้นผู้ใหญ่หลายคนในราชสำนัก ประสบกับเรื่องร้ายแรงที่ไม่สมเหตุสมผล บางคนต้องสูญเสียทรัพย์สินบางอย่างที่จวน ยังถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่จวนของขุนนางชั้นผู้ใหญ่หลายคนถึงกับถูกสังหารหมู่!

ในเมืองหลวงแห่งนี้ เรื่องเช่นนี้ย่อมทำให้สะเทือนไปทั้งแผ่นดิน!

“มันจะมากเกินไปแล้ว!”

ไป๋เหยียนเฟยนั่งอยู่ในห้องตำราหลวงด้วยความโกรธ!