เข้าสู่ระบบผ่าน

บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 984

จ้าวหย่งวิ่งเร็วมาก เขาไม่กล้าหยุดพักเลย!

แต่ในวินาทีต่อมา เขาก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าใต้ต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกล มีชายชุดดำคนหนึ่งยืนถือดาบจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่ลุกเป็นไฟ

จ้าวหย่งเห็นเช่นนั้นก็อดทำหน้าเคร่งเครียดไม่ได้

เขากำดาบยาวในมือแน่นโดยไม่รู้ตัว ก่อนคำรามด้วยความโกรธ แล้วรีบวิ่งไปหาชายคนนั้น!

“ใครก็ตามที่กล้าขวางข้าจะถูกฆ่าอย่างไร้ปรานี!”

สิ้นเสียงคำราม กายของจ้าวหย่งราวกับเต็มไปด้วยพลังอันไม่มีที่สิ้นสุดที่ระเบิดออกมาทันที ทำให้เขาว่องไวและเต็มไปด้วยจิตสังหาร!

ชายใต้ต้นไม้สูดจมูกอย่างเย็นชา เลิกคิ้วแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “เกรงว่าเจ้าจะไม่รู้จักประเมินตนเอง”

“คนประเภทไหนกันที่อยากจะสู้กับข้า?”

ชายคนนั้นเขย่งเท้ากระโดดขึ้น จากนั้นยกกริชในมือขึ้นสูง แล้วโจมตีไปที่ตำแหน่งของจ้าวหย่งอย่างโหดเหี้ยม!

แสงเย็นวาบหนึ่งปรากฏขึ้น!

ดวงตาของจ้าวหย่งเบิกกว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะรู้สึกหนาวสั่นที่คอ ไม่มีแรงแม้แต่จะสู้กลับด้วยซ้ำ ร่างของเขาล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง เขาถูกสังหารด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

ชายคนนั้นจ้องมองจ้าวหย่งที่ตายแบบดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่แยแส เก็บกริชในมือด้วยสีหน้าเย็นชา แล้วหันหลังเดินจากที่นี่ไปโดยไม่หันกลับมามอง

ในเวลาเดียวกัน พวกลูกน้องที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็ค่อย ๆ พ่ายแพ้ไปทีละคน!

พวกลูกน้องถูกทำร้ายจนเสียชีวิตและบาดเจ็บ บางคนยังคงจับขาของหัวหน้าโจรไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เข้าใกล้สินค้า

แต่หัวหน้าโจรก็ตะคอกอย่างดุร้าย เตะกลุ่มลูกน้องกระเด็นออกไปอย่างง่ายดาย

โจรที่เหลือยกดาบขึ้นสังหารพวกเขาทั้งหมด ไม่เหลือใครรอดชีวิตเลย

สายลมหนาวพัดผ่านกิ่งไม้ ก่อให้เกิดเสียงกรอบแกรบ กลิ่นหอมฟุ้งของอาหารลอยมากระทบจมูก พวกโจรสุดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินไปตรวจสอบรถม้าทันที

“ลูกพี่ นี่มันของแท้หรือเปล่า?”

ลูกน้องโจรรีบถาม

“แท้สิ”

แต่ผ่านไปหนึ่งวันเต็มแล้ว ก็ยังคงไม่ได้รับการตอบกลับใด ๆ!

หวงเจียวเจียวเขียนเน้นย้ำในจดหมายเป็นพิเศษ ว่าให้พวกเขาตอบกลับด้วยหลังจากได้รับจดหมาย

เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?

หวงเจียวเจียวรู้สึกแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ!

ปกติสินค้าควรไปถึงเมืองหยางแล้วในตอนนี้!

แต่กลับล่าช้าไปสามวัน เมื่อเทียบกับเวลาปกติ!

หวงเจียวเจียวรีบไปหาหวังหยวน แล้วเล่าเรื่องดังกล่าวให้หวังหยวนฟัง

“สามวันหรือ? ล่าช้าไปสามวันเลยหรือ?”

หวังหยวนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วอดไม่ได้ที่จะถาม

“ใช่แล้วสามี ข้าได้รับจดหมายจากนกพิราบสื่อสารเมื่อวานนี้ แต่สินค้าไปถึงไม่ตรงเวลา ข้าคิดว่าอาจมีเหตุการณ์บางอย่างทำให้การเดินทางล่าช้า ข้าก็เลยขอให้พวกโจรเมืองหยางไปช่วยขนสินค้าไปส่ง”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่