บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 973

แม้ว่าเซิ่งฟางสี่จะไม่มีทางเลือกอื่น แต่ก็ไม่อาจเปลี่ยนสถานการณ์ได้

“เอาล่ะ หย่งเอ๋อร์เขียนเลย!”

ในวันนี้จดหมายของจีหย่งถูกส่งกลับมาถึงราชสำนัก หลังจากได้เห็นจดหมายนี้ ผู้คนทั่วทั้งแผ่นดินก็เริ่มมั่นใจในคำพูดของฮองเฮามากขึ้น!

ในขณะนี้หวังหยวนได้ออกจากวังหลวงแล้ว และมาถึงจวนอู๋หลิง

หวังหยวนมาเงียบ ๆ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้นอกจากอู๋หลิง

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าก็คิดอยู่ว่าเหตุใดฮองเฮาถึงตัดสินใจเช่นนั้น กลับกลายเป็นว่าเป็นความคิดของท่านนี่เอง เสนาธิการทหาร!”

ทันทีที่เขาเห็นหวังหยวน อู๋หลิงก็ตกใจ แล้วพูดเช่นนั้น สายตาของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม

“นี่เป็นความคิดที่ดีหรือไม่เล่า?”

หวังหยวนหัวเราะ อู๋หลิงพยักหน้า

“ดีมากจริง ๆ วิธีนี้ทำให้หัวหอกชี้ไปที่พวกตระกูลเซิ่งทันที ตอนนี้พวกเขาเหมือนกำลังขึ้นขี่หลังเสือกันอยู่”

“แต่การให้ตำแหน่งเจ้าผู้ครองสามดินแดน ยังคงมีความเสี่ยงอยู่บ้าง ตระกูลเซิ่งจะใช้โอกาสนี้พัฒนาตัวเองแน่นอน!”

คำพูดของอู๋หลิงฟังดูสมเหตุสมผล ซึ่งหวังหยวนก็รู้เช่นกัน

“ไม่มีใครสามารถหยุดการพัฒนาของตระกูลเซิ่งได้ ในฐานะหนึ่งในสี่ตระกูลหลักที่มีอำนาจมากล้น และทรัพยากรทางการเงินที่ไม่มีที่สิ้นสุด ใครจะหยุดการพัฒนาของพวกเขาได้?”

“ตอนนี้เป็นการดีที่จะทำให้ผู้คนหยุดวิพากษ์วิจารณ์ราชสำนัก”

หวังหยวนหัวเราะ วิธีการนี้เป็นสิ่งที่หวังหยวนคิดมานานแล้ว

แม้ว่าจะไม่ได้จัดการตระกูลเซิ่งได้อย่างราบคาบ แต่อย่างน้อยก็ทำให้พวกเขาต้องชะลอแผนการไป

“กลยุทธ์ของเสนาธิการทหารนั้นยอดเยี่ยมมาก ช่วยต้าเย่ได้มากจริง ๆ!”

อู๋หลิงรีบกล่าว คำพูดเหล่านี้ไม่ได้เป็นการเยินยอแต่อย่างใด พูดออกมาด้วยใจจริง

“อู๋หลิง ตอนนี้ข้าอยากถามท่าน หลังจากที่ฮ่องเต้ซิงหลงสิ้นพระชนม์ แล้วท่านกลายเป็นผู้บัญชาการกองทหารรักษาพระองค์ ท่านมีความสุขดีหรือไม่?”

หวังหยวนรู้สึกว่าด้วยนิสัยของอู๋หลิง เขาคงไม่ชอบเรื่องเช่นนี้แน่นอน

ในเวลานั้นอู๋หลิงโกรธมาก แต่หลังจากไตร่ตรองเรื่องนี้แล้ว การที่ฮ่องเต้ซิงหลงสามารถทำเช่นนี้ได้ น่าจะมาจากการตัดสินใจครั้งใหญ่ที่สุดแล้ว!

“ความหน้าซื่อใจคดของเขาเป็นจริง แต่การกระทำของเขาก็จริงเช่นกัน ไม่ว่าอย่างไร เขาก็สามารถพูดคำเหล่านั้นออกมาได้ ไม่ว่าจะเป็นไปเพื่อประโยชน์ของสถานการณ์ หรือขอความช่วยเหลือจากข้า คำพูดเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่ฮ่องเต้ควรจะเอ่ยออกมา”

“ในเวลานั้น ข้าสัญญากับเขาว่าจะช่วยเขาปกป้องฮองเฮา ช่วยดูแลความปลอดภัยของนาง”

“เหตุผลหนึ่งก็เพื่อเขา อีกเหตุผลหนึ่งก็เพื่อทำตามคำสั่งของพ่อข้าเท่านั้น”

“ก่อนที่พ่อของข้าจะสิ้นไป เขาไม่เคยโกรธฮ่องเต้ซิงหลงเลย เขาแค่เสียใจที่พิชิตชายแดนล้มเหลว และไม่อาจปกป้องต้าเย่…”

เมื่ออู๋หลิงพูดเรื่องนี้ น้ำตาก็ไหลอาบแก้ม

หวังหยวนรู้สึกสะเทือนใจมากเมื่อได้ฟังเช่นนั้น!

อู๋มู่เป็นขุนนางผู้ภักดีที่หาได้ยาก และเป็นขุนพลที่ดีมากในโลกนี้!

น่าเสียดายที่โชคชะตาไม่ปรานี!