หลังจากที่ไป๋เฟยเฟยได้ยินก็นิ่งอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง
“ท่านพ่อ ท่านกำลังพูดถึง...หวังหยวน?”
ไป๋เฟยเฟยไม่คาดคิดว่าพ่อจะให้นางไปคุยเรื่องเหล่านี้กับหวังหยวน
ไป๋เจิ้นถังพยักหน้า "ใช่ เฟยเอ๋อร์ เพื่อนของเจ้าคงเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี ฉะนั้น... ไปพบเขาเถอะ”
แม้ว่าเขาไม่อยากจะยอมรับ แต่เขาก็ต้องยอมรับว่าหวังหยวนเป็นอัจฉริยะ ไป๋เจิ้นถังอยากฟังข้อมูลเชิงลึกของเขาจริง ๆ!
“ได้สิท่านพ่อ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้!”
ไป๋เฟยเฟยรู้ว่าสถานการณ์เร่งด่วน จึงไม่ลังเล ดังนั้นหลังออกจากห้องทำงานของพ่อก็ขี่ม้าออกไปทันที
ในเวลาเดียวกัน หลังจากประกาศราชโองการของจักรพรรดิซิงหลง ราชสำนักและประชาชนต่างก็ตกตะลึง
จักรพรรดิซิงหลงลากสังขารเจ็บป่วยของเขามาที่ท้องพระโรง
ทันทีที่เขานั่งบนบัลลังก์มังกร เหล่าขุนนางที่อยู่เบื้องล่างก็โวกเวกโวยวายขึ้นมาทันที
“ฝ่าบาท! ให้ฮองเฮามาบริหารราชสำนักไม่ได้เด็ดขาด!”
“ใช่พ่ะย่ะค่ะ! ถ้าให้ผู้หญิงมาดูแลราชสำนัก เป็นการทำลายแผ่นดินนะพ่ะย่ะค่ะ!”
“ฝ่าบาท! โปรดไตร่ตรองด้วย!”
ทุกคนต่างต่อต้านกันอย่างมาก เมื่อเห็นฉากนี้ จักรพรรดิซิงหลงก็ไม่โกรธ หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะโกรธมาก!
แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาที่จะโกรธแล้ว เขาต้องใช้เวลาที่มีอย่างจำกัดนี้สร้างเสถียรภาพความมั่นคงให้กับราชสำนัก!
จักรพรรดิซิงหลงยิ้มแล้วกล่าวว่า “เหล่าขุนนางของข้า ข้า... ขึ้นครองบัลลังก์ตอนอายุได้สิบแปดปี และตอนนี้ก็อายุได้สามสิบหกปีแล้ว เท่ากับข้าขึ้นครองราชได้สิบแปดปีเต็ม!”
“ในช่วงสิบแปดปีที่ผ่านมา ข้าบริหารราชสำนักร่วมกับเจ้า พูดตามตรง... ข้ารู้สึกไม่อยากยอมแพ้เลย!”
“ข้าไม่อยากปล่อยเก้าอี้มังกรตัวนี้ ข้าไม่อยากละทิ้งใต้หล้านี้ และข้าก็ไม่อยากทิ้งพวกเจ้าทุกคน!”
ทันทีที่จักรพรรดิซิงหลงตรัสถ้อยคำเหล่านี้ เหล่าขุนนางข้าราชบริพารทั้งหมดก็คุกเข่าลงกับพื้น
แน่นอนว่าพวกเขาเห็นได้เลยว่าจักรพรรดิซิงหลงใกล้จะสิ้นพระชนม์แล้ว!
“ฝ่าบาท! พระวรกายของพระองค์ได้รับการคุ้มครองจากสวรรค์ พระองค์จะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน!”
“ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว ว่าที่ข้ายืนเหนือท้องพระโรงได้อย่างมั่นคง ใต้หล้านี้มั่นคงได้เพราะว่ามีพวกเจ้า”
“หากไม่มีท่านเหล่าขุนนาง ต้าเย่ที่กินเวลานานนับพันปีคงถูกทำลายไปนานแล้ว!”
ทันทีที่จักรพรรดิซิงหลงตรัสถ้อยคำเหล่านี้ออกมา เหล่าขุนนางต่างตกตะลึง พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าจักรพรรดิซิงหลงจะตรัสเช่นนี้ออกมาได้
“ใต้เท้าทั้งหลาย สิ่งที่ข้าพูดไม่ใช่คำยกยอ แต่เป็นความจริง”
"สุขภาพของข้าตอนนี้ไม่สู้ดี ฉะนั้น... ข้าหวังว่าใต้เท้าทุกท่านจะปกป้องต้าเย่ได้"
หลังจากที่จักรพรรดิซิงหลงพูดจบ ใต้เท้าทุกคนก็เข้าใจ
ฝ่าบาททรงฝากฝังเรื่องนี้ให้พวกเขา!
แต่พวกเขากลับต่อต้านฮองเฮาที่เข้ามาดูแลราชสำนัก!
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับจักรพรรดิซิงหลงเช่นนี้ พวกเขาพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครพูดอะไร จักรพรรดิซิงหลงก็ยิ้มแล้วพูดขึ้นอีกครั้ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่
อัพปตอนต่อหน่อยอ่านถึง373 แล้ววสนุก...
สนุกมมากครับ ปกติเห็นแนวนี้ตัวเอกชอบเป็นผู้หญิง...
รบกวน อัพเดท ด้วยครับ /...
รออยู่ครับ เรื่องนี้ สนุกมาก อย่าเพิ่งเท กันน่ะครับ/ขอบคุณ แอดฯ...
รอตอนต่อไปอยู่ครับ...
รอ update อยู่น๊าา กำลังสนุกเลย...
เรื่องนี้ ดีมากครับ รบกวน อัพเดท ไวๆ ใจจะขาดแล้ว ขาดตอนไปเดือนนึงแล้วครับ...
รอตอนต่อไปอยู่นะครับ แอดมิน...
ฮ่องเต้ในนิยายนี้ จับสลากได้ตำแหน่งมาแน่นอน...
ขอบคุณ admin ครับ เรื่องนี้สนุกจริงๆ...