บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 875

หวังหยวนพูดอย่างใจเย็น “ตระกูลเซิ่งเป็นคนที่สนับสนุนพี่ชายของเจ้า และนั่งในตำแหน่งกษัตริย์แคว้นหมาน เจ้าคิดว่าพวกเขาจะใจดีขนาดนี้เลยหรือ?”

“พี่ชายของเจ้าเป็นแค่หุ่นเชิดที่ได้รับความเมตตาจากตระกูลเซิ่ง หากตระกูลเซิ่งไม่พอใจ พวกเขาโบกมือทีเดียวสามารถเตะพี่ชายของเจ้าออกไปแล้ว”

หมานจิ้งตกใจ หัวใจนางเต้นเร็ว!

นี่เป็นความลับ!

หวังหยวนรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?

“ทำไมข้าต้องเชื่อสิ่งที่เจ้าพูดด้วย”

หมานจิ้งโกรธและด่าด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “สิ่งที่เจ้าพูดนั้นผิดแล้ว เราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตระกูลเซิ่ง!”

เมื่อเห็นว่าหมานจิ้งปฏิเสธไม่ยอมรับ หวังหยวนจึงไม่รีบพูดอะไร

อย่างไรก็ตาม ผู้หญิงคนนี้ขวางพวกเขาเอาไว้ พวกเขาก็ไปไหนไม่ได้สักพัก ดังนั้นหวังหยวนจึงพาต้าหู่ไปตั้งกระโจมที่นั่น และเตรียมตัวพักผ่อนสักพัก

หวังหยวนหยิบกิ่งไม้ขึ้นมาแล้วจุดไฟ นำไก่ย่างและเป็ดที่เขาเตรียมไว้ออกมาเสียบไม้และเริ่มเร่งไฟ

หลังจากนั้นทันที กลิ่นหอมก็ลอยมาและลอยไปเตะจมูกหมานจิ้งไม่หยุด

นางอยู่ที่นี่นานแล้ว ขนมที่นางเตรียมไว้ก็ใกล้หมดแล้วด้วย บริเวณโดยรอบรกร้างและไม่มีสัตว์ให้ล่า

นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้กลิ่นหอมเช่นนี้ นางรู้สึกว่าแมลงตะกละในท้องของนางถูกล่อลวง และนางก็กลืนน้ำลายไม่หยุด

หลังจากที่ย่างได้สักพักแล้ว หวังหยวนก็ฉีกขาไก่ออกยื่นให้หมานจิ้ง แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ลองชิมดูไหม?”

หมานจิ้งไม่ลังเล ลุกขึ้นแล้วเดินไปนั่งลงข้างหวังหยวน หยิบขาไก่แล้วกัดลงไป

“อร่อยมาก ไม่เหมือนกับไก่ย่างที่ข้าเคยกิน!”

เมื่อเปรียบเทียบกับเขาแล้ว ตระกูลเซิ่งคือขุมพลังที่แท้จริง ที่สามารถช่วยพวกเขาได้

หวังหยวนมองนางด้วยรอยยิ้มและพูดเบา ๆ “ถ้าเจ้าอยากไล่ข้าจริง คงไม่อยู่ที่นี่ฟังข้าหรอก”

หวังหยวนกัดไก่ย่างและหยิบกิ่งไม้จากพื้น แล้ววาดวงกลมสองวงลงบนพื้น

เขาชี้ไปที่วงกลมวงหนึ่งแล้วพูดกับหมานจิ้งว่า “จากวงกลมทั้งสองวงนี้ วงกลมหนึ่งเป็นตัวแทนของต้าเย่ และอีกวงหนึ่งเป็นตัวแทนของแคว้นหมาน”

“ตอนนี้แคว้นหมานยังไม่แข็งแกร่งพอ หากพวกเขาต้องการต่อสู้กับต้าเย่ มันก็เหมือนกับการขว้างไข่ใส่ก้อนหิน ไม่เพียงพอที่จะสู้กับต้าเย่ได้”

“สิ่งที่เจ้าทำตอนนี้คงไม่มีอะไรมากไปกว่า การช่วยเหลือตระกูลเซิ่ง และช่วยเป็นกำลังหนุนหลังให้พวกเขา”

“แต่เจ้าคิดจริง ๆ เหรอว่าตระกูลเซิ่งกำลังทำสิ่งนี้เพียงเพื่อช่วยเจ้าอย่างไม่เห็นแก่ตัว?”

“หากตระกูลเซิ่งยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป ก็คงเลี่ยงไม่ได้ที่ในอนาคตพวกเขาจะไม่มักใหญ่ใฝ่สูงอยากครองใต้หล้า พวกเขาจะจับตาดูพวกเขา และแฝงตัวอยู่ในความมืด พวกเขาจะแอบทำการบางอย่างอย่างลับ ๆ หลังจากที่พวกเขาควบคุมสถานการณ์โดยรวมได้แล้ว การยึดครองต้าเย่ก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย”