บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 851

ทว่าดูเหมือนชายคนนั้นจะไม่มีเจตนาร้ายใด ๆ เขาเพียงวางทองคำลงแท่งหนึ่งแล้วพูดกับหวังหยวนพร้อมหัวเราะเบา ๆ “พวกเจ้า ข้าได้ยินเสี่ยวเอ้อร์ของร้านบอกว่าพวกเจ้าเป็นคนทำอาหารทั้งโต๊ะนี้ด้วยตัวเองหรือ?”

“ถูกต้อง”

หวังหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “มีเรื่องอันใดหรือ?”

“พวกข้าก็อยากลองชิมเสียหน่อย หากพวกเจ้ายินดีที่จะช่วยทำให้เราอีกหนึ่งชุดล่ะก็ แท่งทองคำนี้ ข้าก็จะมอบให้กับพวกเจ้า”

เมื่อหวังหยวนเห็นว่าเงินถูกส่งมอบมาแล้ว นี่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเต็มไปด้วยความซื่อสัตย์จริงใจ!

ดังนั้นเขาจึงรับทองคำทันทีพร้อมหัวเราะเบา ๆ เขายืนขึ้นและพูดอย่างสุภาพว่า “ไม่มีปัญหา ตราบใดที่เงินมาถึง ก็จะได้กินอาหารอย่างอิ่มหนำสำราญ!”

ในไม่ช้า หวังหยวนก็พาทุกคนไปทำปิ้งย่างอีกชุด และมอบให้ชายผู้มั่งคั่งผู้นั้น

ขณะที่หลายคนกำลังกินอยู่ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ!

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีของอร่อยแบบนี้อยู่บนโลกได้ ช่างทำให้ผู้คนประหลาดใจยิ่งนัก!

หวังหยวนรวบรวมเงินด้วยรอยยิ้มและอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “ไม่น่าเชื่อว่าข้าจะหารายได้จากค่าเดินทางทั้งหมดด้วยอาหารมื้อเดียว มันไม่ไร้ประโยชน์เลย ที่ข้าต้องผ่านความยากลำบากทั้งหมดนี้!”

“คงจะดีไม่น้อยหาก เราได้พบกับพวกเถ้าแก่ผู้มั่งคั่งเหล่านี้มากขึ้นระหว่างทาง”

ในขณะที่หวังหยวนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ก็มีเสียงขลุ่ยแปลก ๆ ดังมาจากด้านนอกประตู

นอกจากนี้ยังมีเสียงฝีเท้าอันรวดเร็วแผ่วเบา พร้อมทั้งเสียงดาบและอาวุธ

ใบหน้าของเป่ยซานเคร่งขรึมอย่างยิ่ง และเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดอย่างจริงจัง “พี่หยวน ข้าจะออกไปดูหน่อย”

สตรีทั้งสามคนก็สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ พวกนางมองที่ประตูอย่างระมัดระวัง แต่ก็ไม่ได้เคลื่อนไหวเลย

“ไปเถอะ”

ต้าหู่ก็เคร่งขรึมเล็กน้อยเช่นกัน และอดไม่ได้ที่จะถามด้วยเสียงเบา ๆ ว่า “พี่หยวน ต้องการให้ข้า...”

“พวกเจ้าไม่ต้องห่วง ตระกูลไป๋เป็นตระกูลใหญ่ คนที่พวกเขาส่งมาเพื่อปกป้องเราไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน พวกเขาคงไม่ใช้ความพยายามมากนักในการจัดการกับคนกลุ่มนี้”

“ยิ่งกว่านั้น เรายังมีต้าหู่อยู่ที่นี่ ต้าหู่ เจ้าคิดเหมือนกันหรือไม่?”

เมื่อต้าหู่ได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ตบดาบถังที่เอวของตัวเองทันทีและพูดด้วยรอยยิ้ม “ใช่แล้ว ใครก็ตามที่กล้ายั่วยุเรา ข้าจะสับหัวพวกเขาด้วยดาบเล่มเดียว!”

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ในที่สุดสตรีทั้งสามที่กังวลใจก็โล่งใจลงเล็กน้อย

“หนำซ้ำพวกเจ้ายังมีปืนอยู่ในมือ หากมีใครกล้าเข้ามาจริง ๆ ล่ะก็ พวกเจ้าก็แค่ยิงปืนนัดเดียวง่าย ๆ แค่นี้ก็ได้แล้วนี่ ถูกไหม?”

เมื่อสตรีทั้งสามคนได้ยินข้อเท็จจริง พวกนางก็เลิกกังวลและเริ่มกินอาหารต่อ

แต่ลูกค้าผู้มั่งคั่งที่อยู่โต๊ะถัดไปกลับตื่นตกใจทันที!

พวกเขาซ่อนตัวอยู่ข้าง ๆ อย่างประหม่าและตัวสั่น รู้สึกเพียงว่าเสียงดาบ ปืน และอาวุธต่าง ๆ ที่อยู่ด้านนอกทำให้พวกเขาตกใจมาก!