บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 842

เมื่อเสียนกุ้ยเฟยได้ยินคำพูดเหล่านี้ นางก็ขมวดคิ้วทันที!

นี่เป็นเรื่องจริงหรือ?

“ท่านหมอหลวงทั้งสอง ข้าอยากรู้จริง ๆ พระวรกายของฝ่าบาทแข็งแรงมาโดยตลอด เหตุใดจู่ ๆ ถึง…”

หลังจากที่เสียนกุ้ยเฟยพูดจบ หมอหลวงทั้งสองก็ตอบด้วยรอยยิ้ม

“กุ้ยเฟยอย่าได้กังวลเลย อาการเครียดก็เป็นเช่นนี้ หากไม่ใส่ใจ อาการก็จะกำเริบขึ้นพ่ะย่ะค่ะ”

“แม้ว่าพระวรกายของพระองค์จะอ่อนแอเล็กน้อย แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ โปรดอย่ากังวล กระหม่อมจะรักษาให้ดีที่สุดพ่ะย่ะค่ะ”

หมอหลวงทั้งสองคิดจริง ๆ ว่าเสียนกุ้ยเฟยกังวลเพราะอาการของฮ่องเต้

ทั้งที่ความจริงแล้ว นางอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่างหาก!

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณท่านหมอทั้งสอง”

เสียนกุ้ยเฟยไม่สามารถหาสาเหตุได้ นางคิดได้เพียงว่ามันมีสาเหตุมาจากการทำงานหนักเกินไปของฝ่าบาท!

ในเวลาเดียวกัน ฮ่องเต้ซิงหลงเพิ่งผล็อยหลับไป แต่มีความกังวลบางอย่างเกิดขึ้นในราชสำนัก

เนื่องจากหมานอี๋ต่างจับตามองด้วยสายตากระตือรือร้น และเรื่องเหล่านี้ยังไม่ได้รับการจัดการอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้ายหรือฝ่ายขวา หรือเหล่าเจ้ากรมต่างก็กังวลอย่างยิ่ง!

ไป๋เหยียนเฟยหรี่ตาลง หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็เรียกเสนาบดีทั้งฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา รวมถึงเจ้ากรมทั้งหกมาพร้อมกัน!

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเรื่องนี้เท่านั้น!

แน่นอนว่านางจะไม่ลังเลเลย!

หลังจากที่ไป๋เหยียนเฟยพูดจบ เหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ขุนนางชั้นผู้ใหญ่เหล่านี้ล้วนเป็นผู้รับใช้แผ่นดินต้าเย่ กล่าวได้ว่าทุกสิ่งในต้าเย่นี้แยกไม่ออกจากการมีส่วนร่วมของพวกใต้เท้า ขณะนี้ฝ่าพระบาททรงประชวรกะทันหัน ข้าได้เรียกพวกท่านมาที่นี่ เพราะหวังว่าพวกท่านจะยับยั้งตัวเอง และรักษากฎระเบียบมารยาท อย่าให้ราชสำนักวุ่นวาย”

หลังจากที่ฮองเฮาไป๋เหยียนเฟยกล่าวคำเหล่านี้ เสนาบดีฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา รวมถึงคนอื่น ๆ ก็พูดทันทีว่า “นั่นเป็นหน้าที่ของกระหม่อมอยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ไป๋เหยียนเฟยพยักหน้า “แม้ว่าวังหลังจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการของฝ่ายราชการ แต่ในเวลานี้ ข้าทำได้เพียงออกมาเพื่อควบคุมสถานการณ์โดยรวมเท่านั้น แต่อย่ากังวลไป ข้าไม่ได้มีความคิดแอบแฝงแต่อย่างใด การตัดสินใจเดิมของฝ่าบาท จะยังคงดำเนินต่อไป หากมีอะไรเกิดขึ้น เราทุกคนต้องช่วยกันตัดสินใจ จะต้องผ่านช่วงเวลานี้ไปให้ได้”

ไป๋เหยียนเฟยกล่าวเช่นนี้ เพื่อให้มั่นใจว่านางไม่ได้ยืนหยัดเพื่อให้วังหลัง เข้าไปเกี่ยวข้องกับการเมือง หรือครอบงำราชสำนัก

เพียงเพื่อให้ทุกคนสงบจิตใจลง!

ได้ยินเช่นนั้น เสนาบดีฝ่ายขวา เป้าชิงสื่อก็รีบพูดว่า “กระหม่อมเข้าใจว่าฮองเฮากำลังทำเช่นนี้เพื่อฝ่าพระบาทและเพื่อต้าเย่ กระหม่อมและคนอื่น ๆ รู้สึกขอบพระทัยเป็นอย่างยิ่ง ฮองเฮาเพิ่งประสูติพระโอรส แต่ยังต้องการช่วยฝ่าบาทจัดการฝ่ายราชการ ใต้ฟ้าทั่วหล้า เกรงว่าจะไม่มีฮองเฮาองค์ใด มีพลังอำนาจมากกว่าพระองค์แล้วพ่ะย่ะค่ะ”