บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1346

แม้ว่าใบหน้าที่งดงามเช่นนี้จะทำให้เกิดปัญหาได้ แต่ว่า...

พวกนางยังไม่กลัวปัญหาใดเลย!

เหตุใดจึงต้องเปลี่ยนกลับไปเป็นเหมือนเดิมล่ะ?

“สามี ท่านเป็นอะไรไป? เหตุใดถึงให้น้องเชียนหลงเปลี่ยนไปเป็นเหมือนเดิมล่ะ!”

“หญิงสาวล้วนรักความสวยความงาม นางเพิ่งจะเปลี่ยนกลับมาได้ไม่นาน ท่านยังจะให้นางเปลี่ยนกลับไปอีก ข้าว่าท่านมีปัญหาทางความคิดแล้ว!”

“เชียนหลง อย่าไปฟังเขา ข้าชอบที่จะมอง!”

“ใบหน้าที่สวยงามเช่นนี้ ดูแล้วช่างสบายตาเหลือเกิน มองแล้วอารมณ์ก็ดีขึ้น!”

หวงเจียวเจียวเจียวจ้องมองหวังหยวนด้วยสายตาหงุดหงิด แล้วกล่าวอย่างไม่พอใจ

“ความจริง... ความจริงแล้วใบหน้าเช่นนั้นของข้าไม่ได้เป็นฝีมือของข้า ข้าไม่มีกลอุบายแปลงโฉมที่เก่งกาจเช่นนั้นหรอก”

เชียนหลงก็อยากจะเปลี่ยนกลับไปเป็นเหมือนเดิมเช่นกัน แต่เสียดายที่นางไม่มีความสามารถเช่นนั้น!

ใบหน้าเช่นนั้นของนางเป็นฝีมือของนักพรตเฒ่าชุดเขียวหรือ?

หากต้องการเปลี่ยนกลับไปก็ไม่ใช่เรื่องง่าย!

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หวังหยวนจึงตระหนักได้ในทันที

“เป็นเช่นนั้นเองหรือ? เช่นนั้นก็ได้”

“เชียนหลง หากเจ้ารู้สึกว่ายุ่งยากก็หาผ้าคลุมหน้ามาใส่ก็ได้”

หวังหยวนเสนอแนะวิธีอื่น

ความจริงแล้วเดิมทีเชียนหลงก็สวมใส่ผ้าคลุมหน้า

เพียงแต่บางครั้ง การสวมผ้าคลุมหน้ากลับยิ่งทำให้ผู้คนอยากรู้อยากเห็นมากยิ่งขึ้น

“ได้เจ้าค่ะ คุณชาย”

เชียนหลงอดพูดด้วยรอบยิ้มไม่ได้

ในเวลานี้หวังหยวนจึงกล่าวว่า “เชียนหลง เจ้าบอกความจริงกับข้าเถิด เจ้าป่วยเป็นอะไร?”

“ความหนาวเย็นเช่นนั้นไม่ใช่โรคธรรมดา!”

เชียนหลงรู้อยู่แล้วว่าหวังหยวนจะต้องถาม นางจึงคิดคำตอบไว้ล่วงหน้าแล้ว นางยิ้มแล้วกล่าวว่า “เป็นโรคประหลาดที่เมื่ออาการกำเริบ ร่างกายจะแผ่ความหนาวเย็นออกมาเจ้าค่ะ”

“แต่คุณชายวางใจเถิด ข้าไม่มีอาการแล้วเจ้าค่ะ...”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน