บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1286

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของหงหยิ่งก็ยิ่งดูแย่ลง

“หากเป็นเช่นนั้นจริง ไม่ใช่ว่า...”

หงหยิ่งขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ!

หากเป็นเช่นนั้น นางก็ไม่สามารถลงมือจัดการหวังหยวนได้แล้ว!

“ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอย่างไร แผนการที่จะจัดการกับหวังหยวนต้องถูกระงับ... บัดซบ! ชายผู้นี้ช่างรับมือยากเสียจริง!”

หงซาถอนหายใจด้วยความหงุดหงิด!

“ท่านพี่ ไม่เช่นนั้น... เรามาลงมือกันเลยดีกว่า! ด้วยการร่วมมือกัน เราน่าจะสามารถจัดการกับหวังหยวนได้!”

หงหยิ่งพูดออกมาทันที เมื่อได้ยินดังนั้น หงซาก็ครุ่นคิด

“เรื่องนี้... ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบก่อน หากทำเช่นนั้นก็มีความเสี่ยงสูง!”

“หากสำเร็จก็คงดี แต่หากล้มเหลว เจ้าก็จะต้องซ่อนตัวอีกเป็นเวลานาน!”

หงซาเองก็ลังเล!

เพราะหงหยิ่งอยู่เคียงข้างเฉินอวิ๋นจื้อมาเป็นเวลานาน จึงถือว่าเป็นคนที่เข้าใกล้หวังหยวนได้มากที่สุด!

หากครั้งนี้ล้มเหลว แผนการของหงหยิ่งในอนาคตก็คงจะไม่สำเร็จ และการที่จะส่งใครไปอยู่ใกล้หวังหยวนก็ยิ่งยากขึ้นไปอีก!

หลังจากถอนหายใจ หงซาก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า

“เรื่องนี้ข้าจะต้องไปปรึกษาคุณชาย เจ้าพยายามยืดเวลาออกไปก่อน รอจนกว่าคุณชายจะตอบกลับมาค่อยว่ากัน!”

“หากลงมือจริง ข้าจะระดมกำลังทั้งหมดในเมืองหวงนี้มาช่วยเจ้า!”

เมื่อหงซาพูดจบ หงหยิ่งก็พยักหน้า “ได้ ข้าจะรอข่าวจากท่านพี่!”

“เจ้ากลับไปก่อนเถิด สองวันนี้พยายามอย่าพบกันเลย พวกเขาเริ่มสงสัยแล้ว หากเจ้ามาพบกับข้าบ่อยเกินไปก็จะยิ่งอันตราย!”

หงซามีสีหน้าเศร้าหมอง เมื่อหงหยิ่งได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าแล้วจากไปอย่างเงียบเชียบ

เพียงแต่ทั้งสองคนไม่รู้เลย!

ว่าเกาเล่อได้ยินคำพูดทั้งหมดของพวกเขาแล้ว!

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน