บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1166

หลังจากที่เซิ่งตงฉยงพูดจบเซิ่งฟางสี่ก็พยักหน้า

“ดี เช่นนั้นก็แจ้งให้เมืองหวงทราบได้เลย”

เซิ่งฟางสี่รู้สึกว่าถึงเวลาแล้ว ตระกูลไป๋และหวังหยวนกำลังแตกคอกัน นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของพวกเขา!

เกรงว่าจะไม่มีโอกาสที่ดีเช่นนี้อีกแล้วในชีวิต!

ในเวลานี้หวังหยวนมาถึงวังหลวงของตระกูลไป๋แล้วจริง ๆ!

หวังหยวนเข้าไปในเมืองหลวงพร้อมกับการประโคมข่าวครั้งใหญ่ว่าทันทีที่เขาเข้าไป เขาก็ถูกราชองครักษ์เข้าจับกุมเข้าไปในส่วนที่ลึกที่สุดของวังหลวง!

ไม่มีใครเข้ามาพบเจอเขาได้!

ซึ่งหวังหยวนไม่ได้คัดค้านและไม่มีอะไรจะพูด

ไป๋ชิงชางและไป๋เฟยเฟยรีบมาหาเขาในทันที

“พี่หวังต้องลำบากเสียแล้ว”

ไป๋ชิงชางพูดด้วยรอยยิ้ม ส่วนหวังหยวนก็เพียงแค่ยกยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ

“สภาพแวดล้อมที่นี่ดีมาก ไม่ได้ลำบากเลยสักหน่อย”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ไป๋เฟยเฟยก็รีบพูดว่า “พี่หวัง เราได้ส่งกองกำลังทั้งหมดของเราไปคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของตระกูลเซิ่งแล้ว!”

“แต่ตอนนี้ยังไม่มีผล!”

“แต่... เราพบว่าตระกูลเซิ่งได้เริ่มตระเตรียมเสบียงอาหารกันแล้ว!”

หวังหยวนฟังแล้วก็ยกยิ้ม

“ดูเหมือนว่าตระกูลเซิ่งกำลังจะยกทัพ! ตามที่เราคาดไว้ พวกเขากำลังรอให้เราหันกลับมาต่อสู้กันเอง เพราะต้องการใช้โอกาสนี้โจมตีอาณาจักรทางต้าเป่ย!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ทั้งไป๋ชิงชางและไป๋เฟยเฟยก็พยักหน้าทั้งคู่

เมื่อเหตุการณ์ต่าง ๆ มาถึงจุดนี้ก็สามารถมองออกได้ชัดเจนมาก!

“เพียงแต่ว่าตระกูลเซิ่งจะสามารถทำอะไรได้? พวกเขายังไม่อาจแตะต้องตระกูลไป๋ของพวกข้าได้เลยไม่ใช่หรือ?”

ไป๋ชิงชางไม่ได้พูดเกินจริง เพราะความแข็งแกร่งของตระกูลไป๋ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าตระกูลเซิ่ง!

“พี่หวัง ท่านกำลังจะบอกว่า... ตระกูลเซิ่งมีวิธีโน้มน้าวเมืองหวงจนประสบความสำเร็จได้หรือ?”

ไป๋ชิงชางขมวดคิ้ว หากเป็นเช่นนี้เรื่องนี้คงแก้ไขได้ยาก!

เพราะเมื่อทั้งสองฝ่ายโจมตี ก็เป็นเรื่องยากมากที่ตระกูลไป๋จะป้องกันได้!

“จากสถานการณ์ปัจจุบันก็มีความเป็นไปได้มาก! ไม่เช่นนั้นตระกูลเซิ่งจะทำอะไรได้บ้างเพื่อต่อสู้กับพวกเจ้า?”

คำพูดของหวังหยวนฟังดูสมเหตุสมผล แต่พวกเขาก็ยังไม่ค่อยเชื่อเรื่องนี้นัก

“และเรื่องนี้ไม่เป็นอันตรายต่อเมืองหวง ซ้ำยังจะทำให้ได้รับผลประโยชน์ด้วย เพราะสถานการณ์ปัจจุบันของต้าเย่คือแตกออกเป็นสามอาณาจักร แม้ว่าเมืองหวงจะเข้ามามีส่วนร่วมแล้วล้มเหลว พวกเจ้าคนใดจะสามารถจัดการกับเมืองหวงได้บ้าง?”

“อีกประเด็นหนึ่ง คือเมืองหวงต้องการรุกรานดินแดนต้าเย่มาโดยตลอดจนถึงกับร่วมมือกับหมานอี๋ได้ ไม่นานมานี้ตระกูลไป๋ได้ครอบครองดินแดนสามแคว้น ซึ่งแคว้นหนึ่งนั้นเคยถูกเมืองหวงครอบครองด้วย จึงเป็นที่เข้าใจได้ว่าพวกเขาต้องการยึดมันกลับไปเช่นเดิม”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ไป๋เฟยเฟยและไป๋ชิงชางก็พยักหน้า!

“เรื่องนี้จึงจำเป็นต้องมีการวางแผนอย่างรอบคอบ!”

ไป๋ชิงชางสูดหายใจเข้าลึก ๆ และเชื่อแล้ว