บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1046

ไป๋เหยียนเฟยพูดตามตรง คำพูดของนางตรงไปตรงมาเป็นอย่างมาก ไม่มีการอ้อมค้อมเลย

สุดท้ายเรื่องนี้ก็เคยพูดคุยกันตั้งแต่ครั้งที่แล้ว

ไป๋เจิ้นถังจ้องมองไป๋เหยียนเฟย หลังจากคิดอยู่นานเขาก็พูด

“น้องสาว เหตุผลที่พี่มาที่นี่ก็เพราะความเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่าตอนนี้เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ หากท่านพ่อยังมีชีวิตอยู่ ท่านจะทำอย่างไร?”

ไป๋เจิ้นถังไม่ต้องการแสดงความเห็นจากมุมมองของตัวเอง แต่เลือกยกมุมมองของพ่อมาพูดแทน เพื่อให้ไป๋เหยียนเฟยเข้าใจความจริงนี้

แม้ว่าเขาจะพูดประโยคนี้ไปแล้วเมื่อครั้งที่แล้ว แต่คราวนี้เขาก็จะยังพูดอีกอยู่ดี!

“ข้า... ข้าเข้าใจ...”

ไป๋เหยียนเฟยพยักหน้า นางรู้ดีว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา คนตระกูลไป๋ปรารถนาสิ่งใด

ตอนนี้เป็นช่วงที่มีความหวังมากที่สุด แต่แล้วตัวนางเองล่ะ...

นางไม่ได้ช่วยตระกูลไป๋เลย ถ้าพ่อของนางยังอยู่ เขาคงจะโกรธมาก!

จากนี้ไปเขาอาจไม่ถือว่านางเป็นลูกสาวแล้วด้วยซ้ำ!

เรื่องทั้งหมดนี้นางรู้ดี!

แต่นางไม่สามารถละทิ้งต้าเย่ไปได้! ไม่อยากทำให้ฮ่องเต้ซิงหลงต้องผิดหวัง

ในฐานะสามีภรรยา นางไม่คงไม่กล้าไปเผชิญหน้ากับเขาในปรโลก เพราะรู้สึกผิดมากเกินไป!

“เจ้าเข้าใจก็ดี น้องสาว ไม่ใช่ว่าวันนี้พี่อยากขุดคุ้ยเรื่องนี้ขึ้นมาอีก แต่ว่า... ต้าเย่วันนี้เหมือนเรือที่ใบเรือหักจนเหลือใบเดียว ใกล้จะแบกรับไม่ไหวเต็มทน ไม่อย่างนั้นจะเกิดสถานการณ์เช่นนี้ได้อย่างไร”

“เจ้าอยู่ตัวคนเดียว ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์นี้ได้เลย ตระกูลเซิ่งมุ่งมั่นจะยึดอำนาจอยู่แล้ว เจ้าเองก็เห็นว่าวิธีการของเขาไม่ใช่ไม่โหดเหี้ยม ไม่ต้องพูดถึงเจ้าหรอก ต่อให้จะเป็นพี่ก็ยังรู้สึกว่ามันยากที่จะปราบปรามได้”

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดเรื่องทั้งหมดนี้ถึงเกิดขึ้น?”

“น้องสาว พี่ไม่ได้บอกว่าเจ้าทำให้คนทั้งตระกูลไป๋ผิดหวัง ความจริงแล้วเจ้าอยู่ร่วมกับตระกูลไป๋ได้ พี่ไม่ได้โกรธเลย เพราะว่าเจ้าเป็นคนดีและยึดหลักความชอบธรรม แต่ถ้าเจ้าคิดให้ดี ปัญหาที่ก่อให้เกิดความยากลำบากได้เกิดขึ้นแล้ว แม้ว่าตระกูลไป๋จะสามารถช่วยเจ้าได้ แต่ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการช่วยปราบปรามตระกูลเซิ่ง แต่ว่า... “

“นอกจากตระกูลเซิ่งแล้วไม่มีฝ่ายอื่นแล้วหรือ? เมืองหวงและหมานอี๋แข็งแกร่งขึ้นทุกวัน เราไม่สามารถต้านทานพวกเขาได้”

“ต้าเย่... กำลังจะแตกสลาย สำหรับต้าเย่นั้น... เจ้าไม่จำเป็นต้องหลอกตัวเองอีกต่อไปแล้ว”

ตอนนี้ไป๋เจิ้นถังพูดประโยคนี้ออกมา ซึ่งทำให้สีหน้าของไป๋เหยียนเฟยเปลี่ยนไป

นางจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าพี่ชายของนางพูดเช่นนี้ เพราะต้องการจะสื่ออะไร

ความวุ่นวายในแผ่นดินนั้นหลีกเลี่ยงไม่ได้!

แม้ว่าจะปราบตระกูลเซิ่งได้ แต่...

แล้วเมืองหวงกับหมานอี๋ล่ะ?