บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1042

ไป๋เจิ้นถังอ่านจดหมายแล้วรู้สึกประหลาดใจ ดวงตาเป็นประกายแวววาวไม่รู้จบ!

“ตระกูลเซิ่ง ตระกูลเซิ่งนั้นช่างร้ายกาจเสียจริง ข้าประเมินพวกเจ้าต่ำไปเสียแล้ว มีพลังมากถึงเพียงนั้นจริง ๆ!”

ไป๋เจิ้นถังย่อมตกตะลึง เพียงไม่กี่วันนับตั้งแต่หมานอี๋เข้ายึดเมืองสู่ได้ พวกเขาก็ถูกตระกูลเซิ่งแย่งชิงไปแล้ว ความแข็งแกร่งดังกล่าวน่าตกใจมาก!

ไป๋เฟยเฟยก็รู้ข่าวนี้แล้ว และตกใจไม่แพ้กัน

“ท่านพ่อ ข้าได้ยินมาว่าคราวนี้เป็นทหารของเซิ่งตงฉยง ไม่ค่อยพบเห็นชายคนนี้ แน่นอนว่าเขากำลังแอบฝึกฝนกองกำลัง ได้ยินมาว่าคนนับหมื่นเหล่านี้ไม่ได้รับบาดเจ็บเลยด้วยซ้ำ ขณะทำการสังหารหมู่ทหารหมานอี๋ ไม่อาจประมาทได้เลย!”

ไป๋เฟยเฟยพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ไม่มีใครคาดคิดว่าตระกูลเซิ่งจะเผยความแข็งแกร่งออกมาอย่างกะทันหันเช่นนี้

สำหรับเรื่องนี้ ตระกูลไป๋ถึงกับตกใจ แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรไปมากกว่าข่าวดี!

ตระกูลเซิ่งแข็งแกร่งมาก ย่อมสามารถกวนน้ำให้ขุ่นได้!

ดังนั้นตระกูลไป๋ของพวกเขาก็จะมีโอกาสด้วย!

“ตระกูลเซิ่งไม่ทำให้เราผิดหวัง ดูเหมือนว่าพวกเขาจะได้แสดงศักยภาพที่แท้จริงของตนออกมา เพื่อจะพยายามยึดครองต้าเย่ให้เร็วที่สุด นี่เป็นข่าวดีสำหรับเรา”

ไป๋เจิ้นถังหัวเราะแล้วพูดเช่นนั้น

“ท่านพ่อ แต่ว่าต้าเย่... สถานการณ์ของท่านอาอาจจะไม่ดีนัก พวกเรา...”

ไป๋เฟยเฟยยังคงรู้สึกกังวลเล็กน้อย เมื่อคิดถึงอาของนาง

เช่นเดียวกับไป๋เจิ้นถัง ท้ายที่สุดนางก็เป็นน้องสาวของเขา!

เขาไม่อยากให้อะไรเกิดขึ้นกับนางจริง ๆ ตระกูลเซิ่งกำลังกดดันหนักขึ้นเรื่อย ๆ นางเป็นผู้หญิงที่เพิ่งเข้ามาดูแลราชสำนัก และรากฐานของนางก็ไม่มั่นคง เซิ่งฟางสี่เป็นจิ้งจอกเฒ่าที่ใช้กลอุบายได้ทุกประเภท ซึ่งน่ากลัวอย่างยิ่ง

ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ไป๋เหยียนเฟยจะจัดการกับเขาได้

“เป็นเช่นนั้นแล้วทำอย่างไรล่ะ… เฮ้อ… อาของเจ้าช่างน่าปวดหัวเสียจริง”

ไป๋เจิ้นถังถอนหายใจ รู้สึกหมดหนทาง

เมื่อชื่อเสียงของตระกูลเซิ่งสูงกว่าราชสำนักต้าเย่แล้ว เขาก็จะมีหนทางที่จะครองแผ่นดิน!

ต้องรู้ว่าน้ำสามารถพยุงเรือให้ลอยได้ แต่ก็สามารถจมเรือได้เช่นกัน!

สิ่งที่คนทั้งแผ่นดินต้องการคือผู้นำที่มีความมั่นคง!

เรื่องนี้...

เป็นเรื่องสำคัญมาก!

ไป๋เจิ้นถังก็พยักหน้าเช่นกัน แต่ยังคงพูดว่า “ถึงจะเป็นเช่นนั้น แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด”

“เฟยเอ๋อร์ จำไว้ว่าความอดอยากมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง และความเกรงขามที่ผู้คนมีต่อผู้นำนั้นลดน้อยลงเรื่อย ๆ และความหวังของพวกเขาที่มีต่อผู้นำก็จะน้อยลงเช่นกัน ในเวลานั้น สิ่งที่พวกเขาต้องการคือน้ำอาหารที่ทำให้อิ่มท้อง”

“ดังคำที่ว่า ถ้ามีอาหารย่อมมีคน ถ้ามีอาหารย่อมมีกองกำลัง เป็นไปตามนั้น แม้ว่าความคิดเห็นของประชาชนจะสำคัญมาก แต่... เมื่อถึงเวลาวิกฤติเช่นนั้น ผู้ที่จะพิชิตใจประชาชนได้ ก็คือผู้ที่ทำให้พวกเขาได้อิ่มหนำ เข้าใจหรือไม่?”