บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1017

ไม่มีอะไรมากไปกว่าการได้รับผลประโยชน์!

ดินแดนทั้งเก้าของต้าเย่ไม่เพียงแต่สวยงามน่าหมายปองเท่านั้น!

ต้องใช้เวลาและกองกำลังจำนวนมากในการโจมตี!

ดินแดนทั้งเก้านั้นยากที่จะพิชิต ไม่เช่นนั้นคงไม่มีราชวงศ์มากมายในต้าเย่

แต่ว่า...

แม้ว่าจะยังไม่มีวิกฤติใหญ่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่สามารถละเลยการบุกรุกนี้ได้

จิตใจของหวังหยวนฟุ้งซ่านในขณะนี้ พยายามคิดอย่างรอบคอบเพื่อหามาตรการรับมือ

หลังจากผ่านไปนาน ในที่สุดเขาก็พูดออกมา

“เกาเล่อ เราอย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เกาเล่อก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

“อย่าเข้าไปยุ่งหรือ? เหตุใดกัน?”

เกาเล่อไม่เข้าใจ หวังหยวนไม่อยากให้ต้นต้าเย่สั่นคลอน แต่เหตุใดเขาถึงไม่เข้าไปแทรกแซงในเรื่องนี้?

หวังหยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า “ถ้าเราเข้าไปแทรกแซง เราจะเปิดเผยความแข็งแกร่งของเรา และทำให้ทั้งราชวงศ์ ตระกูลเซิ่ง และตระกูลไป๋เกรงกลัวเราทุกฝ่าย”

“เมื่อกลัวแล้ว สถานการณ์ของเราก็จะไม่ดี”

“แม้ข้าจะไม่อยากเห็นต้าเย่วุ่นวาย แต่ถ้าเราตกเป็นเป้าของการวิพากษ์วิจารณ์จะเป็นอันตราย ข้าไม่อาจล้อเล่นกับชีวิตของพวกเจ้าได้!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เกาเล่อก็พยักหน้า

ใช่แล้ว เมื่อความแข็งแกร่งของพวกเขาถูกเปิดเผย คนเหล่านั้นจะกังวล!

เพราะวิธีการของพวกเขานั้นทรงพลังมาก!

มันคือปืนคาบศิลาและระเบิดมือ!

“เหตุผลประการที่สอง ความวุ่นวายในต้าเย่นั้นหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้เราจะป้องกันคราวนี้ได้ก็ยังมีอีก เกรงว่ามันจะเลวร้ายลงทุกครั้ง”

“ปล่อยให้เป็นไปตามกระแส ไร้การทำลายล้างย่อมไร้การประกอบสร้าง!”

“แม้กระบวนการอาจจะโหดร้ายไปสักหน่อย แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ แล้วจะมีเหตุผลอะไรให้ออกไปลงมือ?”

ไม่อาจทำได้!

“ข้าเข้าใจพี่หยวน แต่ไม่ต้องกังวล ความวุ่นวายในครั้งนี้จะไม่ใหญ่เกินไป หมานอี๋และเมืองหวงร่วมมือกัน ซึ่งต่างฝ่ายต่างก็คอยยับยั้งซึ่งกันและกันอยู่ มันไม่มีอะไรมากไปกว่าการกัดกินชิ้นเนื้อต้าเย่บางส่วนไป”

เพื่อให้หวังหยวนรู้สึกดีขึ้น เกาเล่อจึงพูดให้สบายใจ

“อืม... เท่าที่ดูจากสถานการณ์ปัจจุบัน มันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ แต่ว่า... ต้องมาจับตาดูเมืองหวงกันดีกว่า ต้าเย่กำลังวุ่นวาย พวกเขาต้องการได้รับผลประโยชน์บางอย่างในดินแดนต้าเย่ ถือว่าไม่เป็นอะไร”

“แต่ถ้าอยากจะยึดครองต้าเย่ทั้งหมดจริง ๆ ข้าก็ยังไม่เห็นด้วย!”

หากพวกเขารุกรานต้าเย่จริง ๆ คนจำนวนมากเกินไปจะต้องตาย!

ความวุ่นวายที่หวังหยวนยอมรับได้มีขีดจำกัด!

เขายอมรับได้หากตระกูลเซิ่งและตระกูลไป๋ควบคุมราชวงศ์ เพราะพวกเขาเป็นคนต้าเย่ แม้ว่าพวกเขาจะทำก็ยังพอมีความชอบธรรมอยู่บ้าง!

แต่เมืองหวงและหมานอี๋นั้นแตกต่างออกไป!

พวกเขาไม่ใช่คนต้าเย่ เหล่าราษฎรขุนนางของต้าเย่อาจถูกกวาดล้าง

นั่นคือความวุ่นวายครั้งใหญ่!