ในขณะนี้เซิ่งตงหยวนกล่าวว่า “ท่านพ่อ ตอนนี้อู๋หลิงได้จัดการกับหมานอี๋แล้ว อาจไม่มีใครในเมืองจิงตูที่เป็นคู่ต่อสู้ของเรา ไม่เช่นนั้น หากเราไปบุกเมืองจิงเลยจะได้หรือไม่ขอรับ?”
แม้ว่าแนวคิดนี้จะฟังดูเหิมเกริมมาก แต่ตอนนี้ก็ยังเป็นไปได้!
แต่เมื่อเซิ่งฟางสี่ได้ยินดังนั้น เขาก็ส่ายหน้า
“ลูกชาย เจ้ายังคิดว่าราชสำนักต้าเย่นั้นเรียบง่ายเกินไป!”
หลังจากที่เซิ่งฟางสี่พูดจบ เซิ่งตงหยวนก็สับสน
“เหตุใดล่ะขอรับ ท่านพ่อ หลังจากที่อู๋หลิงจากไป แม้ว่าจะมีทหารในเมืองหลวง พวกเขาก็ไม่อาจสู้กับท่านพ่อได้!”
เซิ่งตงหยวนไม่เข้าใจว่าเหตุใดพ่อของเขาถึงระมัดระวังถึงเพียงนี้
“เมืองจิง นั่นคือหนึ่งในดินแดนทั้งเก้า สถานที่ที่มีป้อมปราการมากที่สุด มีเมืองล้อมรอบมากกว่าสองดินแดนของเราเสียอีก!”
“แต่ละเมืองมีผู้พิทักษ์อย่างน้อยห้าพันคน!”
“ดังนั้น กองทหารรักษาการณ์ในเมืองจะต้องมีจำนวนอย่างน้อยสี่หมื่นถึงห้าหมื่นคน!”
“ทั้งยังมีกองทหารจักรวรรดิมากกว่าหนึ่งหมื่นนายในเมืองจิง และทั้งหมดล้วนเป็นยอดฝีมือ หากตระกูลเซิ่งของเราต้องการยึดเมืองจิง เราจะไม่สามารถทำได้ หากไม่มีคนถึงหนึ่งแสนคน!”
เซิ่งฟางสี่รู้ดีว่าเมืองจิงเป็นสถานที่เช่นไร!
ในเมืองของดินแดนปกติ ย่อมมีกองทหารรักษาการณ์หนึ่งถึงสองพันนาย ซึ่งค่อนข้างเยอะอยู่แล้ว
แต่ทุกเมืองในเมืองจิงได้รับการปกป้องโดยคนห้าพันคน หากต้องพิชิต จำเป็นต้องมีคนอย่างน้อยสองหมื่นคน!
และมีเมืองดังกล่าวมากกว่าสิบเมือง!
การต่อสู้ในเมืองหลวงและบุกเข้าวังนั้นยากพอ ๆ กับการขึ้นไปบนสวรรค์!
“เอ่อ... ถ้าอย่างนั้นท่านพ่อ...ชาตินี้พวกเราจะเข้าไปได้หรือขอรับ?”
เมื่อเซิ่งตงหยวนได้ยินดังนั้น เขาก็รู้สึกหดหู่ใจทันที
“เมื่อถึงเวลานั้น เกรงว่าผู้มีอำนาจในเมืองหลวงจะมาผนึกกำลังกับเรา เราจะร่วมมือกันทั้งภายในและภายนอกเพื่อยึดวังหลวง มันไม่ง่ายกว่าหรือ?”
เซิ่งฟางสี่ยกยิ้มจาง!
ความจริงแล้วเขาทำมามากเพื่อสิ่งนี้!
“ลูกเอ๋ย ลูกได้ทำเพื่อพ่อมามากแล้ว แต่บางทีพวกเจ้าอาจจะยังไม่เข้าใจ เอาล่ะ พ่อจะอธิบายให้พวกเจ้าฟังสักครั้ง พวกเจ้าจงจำไว้!”
“ตระกูลเซิ่งของเราต้องการพิชิตแผ่นดิน แต่มันไม่สามารถทำได้ด้วยคมดาบ เพราะนั่นจะทำให้ต้าเย่ตกอยู่ในอันตราย!”
“หากอาณาจักรถูกทำลาย ตระกูลจะต้องพินาศ พ่อยังเข้าใจความจริงข้อนี้อยู่ ดังนั้น... พ่อจะต้องไม่ไปไกลเกินไป และจะไม่ทำให้เกิดความวุ่นวายในต้าเย่ และทำให้ทั้งอาณาจักรไม่ปลอดภัย!”
“แต่ว่า... หากเหตุการณ์ต่าง ๆ ยังคงเกิดขึ้น เขตชายแดนวุ่นวาย และฮองเฮาไม่สามารถจัดการได้เลย ทุกคนในแผ่นดินก็ต้องวิพากษ์วิจารณ์นาง ฮองเฮาองค์นี้ไม่สามารถครองตำแหน่งได้นานหรอก”
“อีกทั้งแผนการของพ่อก็เป็นเช่นนี้ตั้งแต่ต้น พ่อคาดการณ์ว่าถ้าตระกูลเซิ่งของเราดำเนินการ เมืองหวงและหมานอี๋จะไม่มีทางเพิกเฉยต่อโอกาสนี้และไม่ดำเนินการ”
“หมานอี๋กำลังดำเนินการแล้ว และเมืองหวงกำลังจะทำเช่นนั้นด้วย!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่
อัพปตอนต่อหน่อยอ่านถึง373 แล้ววสนุก...
สนุกมมากครับ ปกติเห็นแนวนี้ตัวเอกชอบเป็นผู้หญิง...
รบกวน อัพเดท ด้วยครับ /...
รออยู่ครับ เรื่องนี้ สนุกมาก อย่าเพิ่งเท กันน่ะครับ/ขอบคุณ แอดฯ...
รอตอนต่อไปอยู่ครับ...
รอ update อยู่น๊าา กำลังสนุกเลย...
เรื่องนี้ ดีมากครับ รบกวน อัพเดท ไวๆ ใจจะขาดแล้ว ขาดตอนไปเดือนนึงแล้วครับ...
รอตอนต่อไปอยู่นะครับ แอดมิน...
ฮ่องเต้ในนิยายนี้ จับสลากได้ตำแหน่งมาแน่นอน...
ขอบคุณ admin ครับ เรื่องนี้สนุกจริงๆ...