บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1013

“เด็กหนุ่มหวังหยวนคนนั้น เป็นคนมีพรสวรรค์ที่หาได้ยากในแผ่นดินจริง ๆ!”

“ความสามารถและกลยุทธ์ของเขาไม่มีใครเทียบได้ หากเขาดำเนินการเพราะเรื่องนี้จริง ๆ มันจะเป็นเรื่องยากมากที่จะรับมือ”

“แต่เราไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้หรอก อู๋หลิงมาถึงถิ่นของเราแล้ว ขณะที่เมืองหวงเดินทัพ หวังหยวนทำได้เพียงไปจัดการกับเมืองหวงเท่านั้น”

หมานต๋าถูยกยิ้มมุมปาก พยักหน้าแล้วพูดว่า “ดังนั้นให้เมืองหวงปวดหัวกับเรื่องนี้ไปเถิด”

หลังจากได้ยินดังนั้น หมานจิ้งก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้ม

“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเมืองหวงล้มเหลว เพราะหวังหยวนนั้นเก่งกาจมาก หากเขาต้องการจัดการกับเมืองหวง มันก็น่าจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาใช่หรือไม่?”

“เจ้าพูดถูก”

หมานต๋าถูตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “แต่หวังหยวนอาจจะไม่ดำเนินการใด ๆ เลย”

“เอ๊ะ เหตุใดหรือเจ้าคะ?”

หมานจิ้งถามอย่างสงสัย

“เพราะหวังหยวนเป็นคนฉลาด เขาจึงเห็นแล้วว่าแผ่นดินกำลังสับสนวุ่นวาย”

น้ำเสียงของหมานต๋าถูเคร่งขรึมมากขณะอธิบาย “ตอนนี้ตระกูลเซิ่งกำลังกระหายอำนาจ เพื่อที่จะได้ครองบัลลังก์ อาจกล่าวได้ว่าพวกเขาปฏิเสธญาติพี่น้องทั้งหมด และใช้วิธีการที่โหดเหี้ยม!”

“เพราะเรื่องเหล่านี้ทยอยเกิดขึ้นทีละอย่าง หวังหยวนสามารถหยุดเหตุการณ์เช่นนี้ได้ครั้งหนึ่ง แต่เขาไม่อาจหยุดมันหากเกิดขึ้นอีกสองหรือสามครั้ง”

“ไล่หมาเข้าไปในตรอก หมาจนตรอกย่อมกัดคน ถ้าตระกูลเซิ่งจนมุม ก็ไม่มีใครบอกได้ว่าพวกเขาจะทำอะไร”

ขณะที่หมานต๋าถูและหมานจิ้งกำลังคุยกัน ในวังหลวงเมืองหวง ไทเฮาเซียวฉู่ฉู่อ่านจดหมายลับแล้วยกยิ้มมุมปาก

“หมานอี๋ มีกลยุทธ์ที่ดี...”

“ต้าเย่ครอบครองดินแดนทั้งเก้า ถึงเวลาที่ต้องดำเนินการแล้ว!”

“แล้วก็... เรื่องนี้อาจจะง่ายกว่าที่พวกเจ้าคิดไว้”

ไทเฮามอบจดหมายของหมานต๋าถูให้พวกเขา

อากู่ต๋าและอ๋องหลงซีตกใจมากเมื่อได้อ่าน!

“ฮ่าฮ่าฮ่า... ยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยมมาก! ไม่คิดเลยว่าอ๋องหมานอี๋หมานต๋าถูจะฉลาดจริง ๆ”

“ใช่ หากเป็นนี้ เราจะสามารถครอบครองต้าเย่ได้อย่างน้อยหนึ่งดินแดน!”

“ในดินแดนทั้งเก้า หากสูญเสียสองดินแดนไปพร้อมกัน แม้แต่ต้าเย่ก็ยังต้องคิดหนัก!”

พวกเขาทั้งสองมีความสุขมาก พวกหมานอี๋กำลังถ่วงเวลา ส่วนพวกเขากำลังเดินทัพไปอย่างดุเดือด การมีพันธมิตรเช่นนี้ ต้าเย่ไม่มีโอกาสต่อต้านเลย

แต่แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะยึดครองต้าเย่อย่างสมบูรณ์!