บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1011

สิ่งที่เสนาบดีฝ่ายขวาพูดก็สมเหตุสมผลจริง ๆ

ขณะนี้คำพูดของเสนาบดีฝ่ายซ้ายและเสนาบดีฝ่ายขวา ไม่ได้ช่วยให้ฮองเฮาตัดสินใจได้ง่ายขึ้นเลย

ตอนนี้เลือกได้แค่ว่าอยากแก้เรื่องไหนก่อน

ตอนนี้ทำได้เพียงเลือกวิธีแก้ปัญหาที่ขาดทุนน้อยที่สุดเท่านั้น

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฮองเฮาก็ตัดสินใจทันที!

“ส่งจดหมายด้วยนกพิราบสื่อสารถึงขุนพล ให้เขารีบไปที่ชายแดนเพื่อช่วยสังหารชาวหวงเหล่านั้น ไม่อาจปล่อยให้ชื่อเสียงต้าเย่ของข้าถูกยั่วยุเช่นนี้ได้!”

เหตุผลที่ฮองเฮาตัดสินใจเช่นนี้ เป็นเพราะนางเพิ่งเข้าควบคุมราชสำนัก จึงไม่ต้องการให้คนอื่นบอกว่านางปล่อยให้เสียดินแดนต้าเย่ไป หลังจากที่นางได้ครองตำแหน่งนี้!

ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป คนอื่นก็จะติฉินนินทานาง

ยิ่งไปกว่านั้น ปัญหาเรื่องเซิ่งฟางสี่สามารถแก้ไขได้ทุกเมื่อ แต่จะแย่มากหากสูญเสียดินแดนต้าเย่ไป

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน นางจึงตัดสินใจสั่งให้อู๋หลิงไปแก้ไขปัญหาชายแดน!

ไม่นานหลังจากนั้น อู๋หลิงที่ประจำการอยู่ที่เมืองหนานก็ได้รับข่าว!

เขานำกองทหารสามหมื่นห้าพันนาย มุ่งหน้าตรงไปยังชายแดนทันที!

ขณะเดียวกัน เขายังจงใจเรียกทหารม้ามากกว่าหนึ่งหมื่นนาย ที่คนของเขาจับได้มาด้วยก่อนที่จะออกเดินทาง!

ใบหน้าของอู๋หลิงจริงจังมาก เขาขมวดคิ้วมองกลุ่มนักโทษที่อยู่ข้างหน้าเขา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “เหล่าพี่น้องทหารทั้งหลาย!”

“แต่ตระกูลเซิ่งทอดทิ้งพวกเจ้าไปแล้ว พวกเจ้าไม่มีโอกาสกลับไปหาตระกูลเซิ่งได้อีกต่อไป!”

คำพูดของอู๋หลิงทำให้สีหน้าของนักโทษเหล่านี้เปลี่ยนไปทันที!

สายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ สีหน้าก็ตกใจและไม่อยากจะเชื่อ รู้สึกแค่ว่าในขณะนี้ ชีวิตของพวกเขากำลังจะจบลง หรือว่ากำลังจะได้เกิดใหม่กันแน่!

ในขณะนี้ ใบหน้าของอู๋หลิงเคร่งขรึมอีกครั้ง!

เขากล่าวเสริมทันที “หากพวกเจ้าเต็มใจที่จะยอมจำนน ก็สามารถเข้าร่วมเป็นผู้ใต้บัญชาของข้า อู๋หลิงได้ในอนาคต และสามารถเพลิดเพลินกับอาหารอันโอชะ ขึ้นอยู่กับพวกเจ้าเอง!”

ประโยคเดียวกระตุ้นให้เกิดคลื่นนับพัน คนกลุ่มหนึ่งยกมือขึ้นอย่างตื่นเต้นทันที แล้วส่งเสียงโห่ร้องพลางตะโกนว่า “ปราบผู้รุกรานชาวหวง ปราบผู้รุกรานชาวหวง!”