ยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง นิยาย บท 269

ทันทีที่เขได้ยินคำพูดของจั๋วซือหราน เจ้าสำนักแห่งหอฟ้าดาวมองมาที่นาง ราวกับว่าเขาไม่คาดคิดว่านี่คือคนที่นางต้องการสอบถาม

"โดยปกติแล้ว คนมักอยากได้ข้อมูลขององค์ชาย" เพราะการชิงบัลลังเป็นการแข่งขันที่น่าดูมาก เจ้าสำนักแห่งหอฟ้าดาวเหลือบมองจั๋วซือหรานอีกครั้ง "เจ้าไม่เหมือนผู้อื่นจริง ๆ ทำไมถึงอยากรู้ข้อมูลขององค์หญิงขอรับ "

“แน่นอน ข้ามีเหตุผลของข้า องค์หญิงท่านนี้ไม่ธรรมดา” จั๋วซือหรานกล่าว

นางไม่เห็นความประหลาดใจใด ๆ ในสีหน้าของของเจ้าสำนักแห่งหอฟ้าดาว จากนั้น จั๋วซือหรานหัวเราะ "แต่ดูเหมือนเจ้าสำนักรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว เช่นนั้นข้าหาคนถูกต้องแล้วจริง ๆ หอฟ้าดาวสืบข้อมูลได้ดีมากจริง ๆ "

เจ้าสำนักแห่งหอฟ้าดาวกล่าว "ท่านอ๋องยวี่ชอบหาความสนุก ท่านอ๋องเซี่ยนไม่ชอบต่อสู้ ทุกคนต่างจ้องมองไปที่องค์ชาย แต่ไม่มีใครสนใจในสวนหลังของพระราชวัง มีองค์หญิงที่ฉลาดหรือไม่ ข้าขอบอก องค์หญิงท่านนี้ฉลาดจริง ๆ แม่นางมองคนเก่งจริง ๆ "

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จั๋วซือหรานหัวเราะ "ข้าจะมองคนเก่งได้อย่างไร"

แต่เป็นเพราะนางเกือบถูกองค์หญิงเจาหมิ่นฆ่าตายโดยใช้กลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคน หรือพูดอีกอย่างหนึ่ง เจ้าของร่างเดิมถูก องค์หญิงเจาหมิ่นยืมมือของผู้อื่นฆ่าตายแล้วจริง ๆ

นางจึงเริ่มระวัง

สำหรับเรื่องที่จั๋วซือหรานอยากสืบ ดูเหมือนเจ้าสำนักแห่งหอฟ้าดาวจะไม่ปิดบังข้อมูลใด ๆ เขาก็รีบอธิบายทุกอย่างที่เกี่ยวกับภูมิหลังขององค์หญิงเจาหมิ่น

เสด็จแม่องค์หญิงเจาหมิ่นมีฐานะที่ค่อนข้างละเอีนดอ่อน ท่านเป็นองค์หญิงจากดินแดนทางใต้ ท่านมาที่แคว้นชางในโอกาสที่องค์หญิงมาแต่งงาน เพื่อสร้างมิตรภาพ เพราะความแข็งแกร่งของดินแดนทางใต้ไม่ดีเท่าของแคว้นชาง

ดังนั้นเมื่อองค์หญิงเข้าไปในวังแล้ว ตำแหน่งของนางก็ไม่สูงนัก ไม่ว่าจะเป็นความรู้ที่จั๋วซือหรานรู้ในชาติที่แล้ว หรือเป็นกฎระเบียบนชาตินี้ก็ตาม ทุกอย่างล้วนเหมือนกัน เมื่อความแข็งแกร่งของแคว้นที่ตัวเองเกิดไม่แย่ สถานะขององค์หญิงจึงสูงขึ้นได้

ไม่อย่างนั้น สถานะคงไม่ต่างจากสาวรับใช้

องค์หญิงที่แต่งเข้าวังองค์นี้มีชีวิตลำบากมาก เนื่องจากความแข็งแกร่งที่ระว่างแคว้นของนางกับแคว้นชางแตกต่างกันอย่างมา และความสัมพันธ์ทางการฑูตระหว่างดินแดนทางใต้และแคว้นชางนั้นไม่เป็นมิตรอย่างยิ่ง

“เมื่อใกล้ถึงวันครบรอบการเสียชีวิตของเสด็จแม่ของท่าน ท่านคุกเข่าลงหลายวันหลายคืน ท่านขอร้องฮ่องเต้ทรงให้นางไปที่ ดินแดนทางใต้ โดยบอกว่า ท่านนอนหลับ และฝันถึงเสด็จแม่ เสด็จแม่ของท่านอยากกลับไปอยู่บ้านเกิด เลยอยากลับไปเยี่ยมบ้านเกิด”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จั๋วซือหรานเลิกคิ้ว"อนุญาตได้ด้วยหรือ"

จั๋วซือหรานพูดในใจว่าแม้ว่าฮ่องเต้จะไม่ฉลาด แต่ทรงก็ไม่โง่ โดยทั่วไป มีแต่งแคว้นที่มีความแข็งแกร่งด้วยกว่าถึงอยากให้องค์หญิงแต่งเข้าพระราชวังของแคว้นอื่น จะมีที่ไหนล่ะ องค์หญิงแห่งแคว้นที่มีความแข็งแกร่งที่เก่งกว่าไปแคว้นที่ด้วยกว่า

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงองค์หญิงเจาหมิ่นมีฐานะที่เป็นองค์หญิงแห่งแคว้นชาง แม้ว่าเสด็จแม่ของท่านยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็กลับไปยัง ดินแดนทางใต้ไม่ได้ เพราะบานะของเสด็จแม่ของท่านไม่ใช่องค์หญิงของดินแดนทางใต้อีกต่อไป แต่เป็นนางสนมของแคว้นชาง

เจ้าสำนักแห่งหอฟ้าดาวพยักหน้า "ข้าเห็นด้วย ข้าต้องยอมรับว่าบุคคลนี้อาจจะฉลาดจริง ๆ หรือท่านอาจจะโชคดีจริง ๆ พอดีฮ่องเต้ทรงอยากให้ดินแดนทางใต้ถวายโสมรักษาหัวใจในเวลานั้นพอดี ทรงจึงให้ท่านไปดินแดนทางใต้พร้อมกับคณะทูต จะได้เป็นข้ออ้างที่เป็นทางการและถูกมารยาทหน่อย”

“ดังนั้นองค์หญิงองค์นี้จึงเสด็จไปที่ดินแดนทางใต้ หลังจากท่านกลับมา สถานะของท่านดีขึ้น อย่างน้อยนางก็ไม่ได้เป็นเพียงผู้ไร้ชื่อที่น่าสงสาร ซึ่งฮ่องเต้มองไม่เห็นตลอดทั้งปีอีกต่อไป ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดอะไรหลังจากนั้น ไปที่ ดินแดนทางใต้ ไม่ทราบหลังจากท่านไปถึงดินแดนทางใต้ ท่านได้พูดอะไรไปหรือทำอะไรไป แต่ความสัมพันธ์ทางการฑูตระหว่างดินแดนทางใต้ และแคว้นชางล้วนมีร่องรอยของท่านอยู่ในนั้นเสมอ”