ลั่วชิงยวนไม่ได้หลบ
ดาบเย็นเยียบนั้นชี้มาที่นาง ข่มขู่ถึงแก่ชีวิต
น้ำเสียงของเขาเย็นชาเหมือนดั่งวันที่ลั่วชิงยวนตื่นขึ้นมาและพบว่าตนเป็นภรรยาของเขา น้ำเสียงที่ไร้ซึ่งอารมณ์และความอบอุ่นใด…
“นั่นก็เพราะว่าโดนจับได้ก่อนหนีตามสำเร็จ”
ริมฝีปากลั่วชิงยวนยกโค้งเป็นรอยยิ้มหยันตนเอง “เพราะว่าลั่วเยวี่ยอิงบังเอิญมาเห็นเข้าสินะ ดังนั้นหากว่าไม่โดนจับได้ก็คงจะหนีตามกันไปแล้วใช่หรือไม่เล่า? ช่างเถอะ ข้าไม่คิดว่าท่านอ๋องจะเชื่อข้าอยู่แล้ว”
นางไม่คิดจะตามองค์ชายห้าไปจริง ๆ
แต่ดูเหมือนว่าคำอธิบายนั้นจะยิ่งเหมือนคำแก้ตัว
ดังนั้นนางจึงหลับตาลงแล้วรอให้ดาบของฟู่เฉินหวนแทงเข้ามา
มือของนางกำแน่นอยู่ใต้แขนเสื้อ
เข็มทิศนั้นสั่นไหว เริ่มจากสั่นช้า ๆ ก่อนที่จะเร่งความเร็วขึ้น
มีบางอย่างกำลังใกล้เข้ามา
เมื่อเห็นว่าลั่วชิงยวนเจตนาจะหลับตาลง แววตานิ่งไร้อารมณ์ของฟู่เฉินหวนก็มีประกายบางอย่างพาดผ่านชั่วแวบ ดาบนั้นก็ยังคงไม่ขยับ
“ท่านอ๋อง…” เมื่อได้เห็นว่าฟู่เฉินหวนชักช้าไม่ลงมือ ลั่วเยวี่ยอิงก็อดไม่ได้ที่จะเตือนเขาแต่นางไม่กล้าที่จะพูดอะไรมาก เพราะห่วงว่าตนจะทิ้งภาพที่ไม่ดีในสายตาของท่านอ๋อง
จือเฉาคุกเข่าร้องขอความเมตตาอยู่ที่พื้น “ท่านอ๋องเพคะ พระชายาและองค์ชายห้าบริสุทธิ์ใจต่อกันมาตลอด พวกเขาไม่เคยพูดคุยหรือมีทีท่าใดที่มิสมควรเพคะ”
“คืนนี้พระชายาก็ไม่คิดจะตามองค์ชายห้าไป แล้วนี้จะถือเป็นการคบชู้ได้อย่างไรเพคะ?”
“ได้โปรดเถิดเพคะท่านอ๋อง อย่าได้ใส่ความผู้บริสุทธิ์อย่างไม่เป็นธรรมเลยเพคะ”
จือเฉาไม่รู้จะทำเช่นไร ดังนั้นจึงทำได้เพียงคุกเข่าขอความเมตตาเท่านั้น
ใส่ความผู้บริสุทธิ์อย่างไม่เป็นธรรมงั้นหรือ?
ฟู่เฉินหวนนิ่วหน้าน้อย ๆ ลั่วชิงยวนเป็นผู้บริสุทธิ์งั้นหรือ?
เพราะแรงมหาศาลที่อยู่ด้านหลังนาง ร่างของลั่วชิงยวนก็พุ่งไปด้านหน้าตามแรงผลัก จังหวะที่ฟู่เฉินหวนละดาบ เขาก็โอบรับร่างของลั่วชิงยวนที่โถมเข้ามาไว้
เขาอุ้มร่างหนักอึ้งไว้ในอ้อมแขน แววตาทั้งเย็นชาและโกรธเกรี้ยว “ลั่วชิงยวน เจ้าพยายามทำอะไรกันแน่”
ลั่วชิงยวนหน้าซีดเผือด เลือดไหลออกมาจากมุมปาก นางหัวเราะกับตัวเอง “ท่านอยากให้หม่อมฉันตายมิใช่หรือ? การบอกว่าหม่อมฉันกับองค์ชายห้าคบชู้กันนั้นก็มิได้อยากให้หม่อมฉันตายหรือ? ตอนนี้ท่านอ๋องควรพอใจสิเพคะ?”
น้ำเสียงเยาะหยันของนางเหมือนมีดกรีดใจของฟู่เฉินหวน
เขาไม่เข้าใจเลย
หญิงผู้นี้เล่นลูกไม้กับเขา หรือว่านางบริสุทธิ์จริง ๆ ?
ตอนที่นางพุ่งตัวเข้ามา เขารู้สึกได้ถึงแรงนั้น หากว่าเขาไม่ได้ละดาบทันเวลา ดาบคงจะเสียบทะลุหน้าอกจนถึงตาย
นางคงตายแน่
หรือว่าเขาเข้าใจนางผิด?

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรี สนุกมากทุกต่อนค่ะ...
อ่านมาสามร้อยกว่าตอน ยอมรับว่านางเอกเป็นคนเก่ง เก่งแต่ทำเรื่องโง่ๆ โง่จนอ่านไปเจ็บอกไป โมโหจนจะเป็นลม ทำเพื่อผู้ชายแบบอิอ๋องไม่รู้กี่รอบ อีกกี่ตอนนางเอกถึงจะฉลาด...
หายไปไหน ไม่อัพหลายวันแล้ว ติดอยู่ตอนที่ 1386 รออ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้น๊า...
รู้ว่ารวยแย่เองก่อความวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ทำไมไม่วางยาให้เป็นใบ้ บางบทก็ฉลาดเกินบทจะโง่ก็สุดจริง...
อาจารย์ก็ถูก รั่วให้เพียงใช้ประโยชน์ ตัวเองก็ถูกสู้เชิงหัวใจประโยชน์ เกือบตายหลายครั้ง แต่ก็ไม่ไปไหนสักที คอนจบรักกันดูดดื่มแน่นอนสินะ 5555...
มือสังหารในวังอ๋องก็องค์ชายห้าแหละ เดาตั้งแต่หมอกู้พูดว่า ไปหมดแล้วท่านเลิกแสดวได้แล้ว 555...
องค์ชายห้าตั้งใจ นางเอกก็รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเข้าใกล้องค์ชายห้ายิ่งมีเรื่องแต่ก็ไม่เลิก55555...
ยังรออ่านนะคะ...
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายทำไมถ้านิสัยยังเหมือนเดิม...
ผัวอย่างเลว้าย แต่นางเอกก็คงรักผัวขั้นสุด เกือบทิ้งชีสิตหลายครั้งเพราะช่วยผัว ในขณะที่ผัวก็พยายามฆ่าตัวเองตลอด กู่คงเป็นเพียงข้อองมากกว่า 5555...