ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1951

เหมียวหยางเดินทางกลับจากงานเลี้ยงชมบุปผาของหลงอิง​ด้วยความรู้สึกมิสบายใจไปตลอดทาง

วิชาพิษของสิงอวี๋เหนือกว่าของหยางหงหนิงเสียอีก สิ่งนี้ทำให้เหมียวหยางเริ่มกังวลเกี่ยวกับตนเองขึ้นมาแล้ว เขาจะถูกพิษของสิงอวี๋จริง​ หรือไม่?

เหมียวหยางเดินทางไปจนถึงครึ่งทาง​ แล้วยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกมิสบายใจขึ้นเรื่อย​ ๆ เขาจึงมิกลับบ้านแล้ว แต่มุ่งหน้าไปที่ห้องโถงหลักของหอโอสถไป๋เป่าแทน

“ท่านอาจารย์ ท่านตรวจให้ข้าที​ว่าข้าถูกใครวางแผนทำร้ายหรือไม่!”

เหมียวหยางพุ่งเข้าไปพบไป่หลี่ไห่แล้วเอ่ยอย่างรีบร้อน

“ถูกคนวางแผนทำร้ายหรือไม่เจ้ามิรู้รึ? เจ้าโง่หรือไร?”

ไป่หลี่ไห่อยู่ในห้องปรุงโอสถ และกำลังครุ่นคิดอย่างหนักว่าจะเติมน้ำปูนใสลงในโอสถสมานแผลเพื่อเพิ่มอัตราความสำเร็จในแบบที่หลิงอวี๋ทำตอนประเมินได้อย่างไร

แต่หลังจากลองอยู่หลายครั้งแล้ว อย่าว่าแต่บรรลุอัตราความสำเร็จของหลิงอวี๋เลย​ โอสถที่กลั่นออกมานั้น​ยังมีอัตราความสำเร็จมิสูงเท่ากับยาที่ตนเคยทำมาก่อนด้วยซ้ำ

เมื่อถูกเหมียวหยางรบกวนเข้า เขาก็ดุด่าออกไปอย่างมิสบอารมณ์​

“ท่านอาจารย์ ข้ามิรู้สึกถึงอะไรทั้งนั้น แต่สิงอวี๋สตรีผู้นั้นพูดอย่างมั่นใจยิ่งนักว่าภายในสิบวันยาพิษที่ตัวข้าจะต้องกำเริบแน่นอน ข้ารู้สึกมิสบายใจ จึงอยากให้ท่านตรวจให้ข้าสักหน่อยหน่อย!”

เหมียวหยางเอ่ยอย่างกังวล “ท่านอาจารย์ ท่านมิรู้หรอก​ วันนี้สิงอวี๋ประลองวิชาพิษกับหยางหงหนิง และหยางหงหนิงก็แพ้ให้แก่นาง!”

เหมียวหยางจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ไป่หลี่ไห่ฟังอย่างละเอียด

เมื่อไป่หลี่ไห่ได้ยินเช่นนั้นก็เก็บท่าทีมิใส่ใจไป​ แล้วเอ่ยด้วยความประหลาดใจ “เจ้าบอกว่าหยางหงหนิงได้ชิงเอายาแก้พิษทั้งหมดไปแล้ว แต่สิงอวี๋ก็ยังสามารถปรุงยาแก้พิษออกมาได้อีกหรือ?”

“ขอรับ​ ท่านอาจารย์ เด็กสาวผู้นี้เก่งกาจเกินไปแล้ว!”

ในเวลานั้นเหมียวหยางเองก็อยู่ในที่เกิดเหตุด้วย หลังจากที่จัดการจมูกที่ถูกเย่หรงต่อยจนหักแล้ว เขาก็ยืนดูการประลองในทุกขั้นตอนอยู่ด้านข้าง

ในตอนนั้นเขาคิด​ว่า หากเปลี่ยนเป็นตน​และถูกหยางหงหนิงชิงเครื่องยาสมุนไพรที่ใช้แก้พิษไป เขาจะสามารถใช้เครื่องยาสมุนไพรอื่นมาปรุงยาแก้พิษใหม่ภายในครึ่งชั่วยามได้หรือไม่?

คำตอบคือ มิได้!

ไป่หลี่ไห่มิใช่คนโง่ เขาย่อมรู้เช่นกันว่า การใช้เครื่องยาสมุนไพรอื่นมาปรุงยาแก้พิษใหม่ภายในครึ่งชั่วยามนั้น​เป็นเรื่องยากแค่ไหน

แต่สิงอวี๋ทำได้!

ในเมืองหลวงแดนเทพมีผู้บำเพ็ญตนมากมายถึงเพียงนั้น แต่โอสถระดับสูงและโอสถชั้นยอดนั้นล้วนอยู่ในมือของหอโอสถไป๋เป่าและหอโอสถซ่างกู่ อีกทั้งหอโอสถซ่างกู่ก็มีชื่อเสียงในเรื่องความยุติธรรมด้วย

หากมิปรามหอโอสถซ่างกูเอาไว้ ไป่หลี่ไห่มิยอมแน่ ในเมืองหลวงแดนเทพนี้เขามิอาจยอมรับเรื่องแบ่งผลประโยชน์ของการค้าขายโอสถระหว่างหอโอสถซ่างกู่และหอโอสถไป๋เป่าได้

ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าแห่งทะเลก็ต้องการเช่นนี้ด้วย เขาต้องการผูกขาดตลาดโอสถระดับสูงและโอสถชั้นยอดทั้งหมดในแวดวงปรุงโอสถ จำกัดการพัฒนาพลังของหลายตระกูล และทำให้อำนาจการปกครองของตระกูลหลงมั่งคง

ตอนนี้สิงอวี๋เพิ่งจะเริ่มต้นก็มีผลสำเร็จที่ดีเช่นนี้แล้ว หากปล่อยให้นางพัฒนาต่อไปอีก แผนของพวกเขาก็คงจะล้มเหลว...

สิงอวี๋ผู้นี้ มิสามารถเก็บไว้ได้อีกแล้ว!

“ท่านอาจารย์ ท่านกำลังคิดอะไรอยู่หรือ ท่านรีบช่วยตรวจให้ข้าทีเถิด!”

เหมียวหยางเห็นว่าไป่หลี่ไห่ใจลอยอยู่ จึงเอ่ยเร่งเขาออกไป

“ข้าก็จะตรวจให้เจ้าอยู่นี่ไง!”

ไป่หลี่ไห่เก็บความคิดนั้นไป เขาก็อยากจะดูเช่นกันว่าสิงอวี๋ทำอะไรกับเหมียวหยางกันแน่ และอยากจะดูด้วยว่า วิชาพิษของสิงอวี๋นั้นไปถึงในระดับใดแล้ว...