วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2978

เย่ชิวใจสะท้านเล็กน้อย ขณะเดียวกันก็ยังคงสภาพดวงตาสวรรค์เอาไว้ ใช้จิตสัมผัสเทพสื่อถึงเหล่าเจิ่วว่า “เหล่าเจิ่ว มองออกไหมว่าเจ้าแก่นั่นมาจากที่ไหนกันแน่?”

“ถามได้! ดูซะก่อนว่าข้าเป็นใคร!” เหล่าเจิ่วเชิดหน้าตอบอย่างหยิ่งทระนง “เมื่อก่อน ฟ้าเก้าชั้นสิบแดนมีที่ไหนที่ข้าไม่เคยไปบ้าง!”

เก่งขนาดนั้น แล้วทำไมถึงได้โดนหั่นแยกร่างเละเป็นชิ้น ๆ ล่ะ?

เย่ชิวแอบบ่นในใจ一句 ก่อนจะถามต่อว่า “ตกลงแล้วเจ้าแก่นั่นมีภูมิหลังยังไง ทำไมข้ารู้สึกว่าเขาไม่ใช่เผ่ามนุษย์?”

“พูดถูกแล้ว เขาไม่ใช่เผ่ามนุษย์แน่นอน” เหล่าเจิ่วหัวเราะ “ฟ้าดินแบ่งเป็นหกโลก เด็กน้อย ลองคิดดูสิ ว่ายังมีคนจากโลกไหนที่เจ้ายังไม่เคยเจอ?”

เย่ชิวพลิกทบทวนในใจทีละอย่าง

เผ่ามนุษย์ไม่ต้องพูดถึง เขาเจอบ่อยที่สุดอยู่แล้ว

ส่วนเผ่าอสูร เขาได้รับโชคชะตาแห่งเผ่าอสูรมาแล้ว ราชาเผ่าสัตว์อสูรคือสหายหญิงคนสนิทของเขา และสิบผู้เฒ่าใหญ่ของเผ่าอสูรล้วนเป็นศิษย์ของเขาทั้งนั้น

ยังมีเผ่าปีศาจ หู่จื่อก็คือทายาทแห่งเผ่าปีศาจ

เหล่าเจิ่วเองก็เป็นคนของเผ่าปีศาจ แถมที่มาที่ไปไม่ธรรมดา เพราะเขามักได้ยินพี่สาวลึกลับเรียกเหล่าเจิ่วว่าจอมปีศาจใหญ่

พุทธศาสนาตั้งอยู่ที่ซีโม่ พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานก็คือสายหนึ่งของพุทธศาสนา

ต่อให้เป็นเผ่าทวยเทพนอกโลก เย่ชิวก็เคยพบจักรพรรดิเทพเจ้าผู้สูงส่งนั้นมาแล้ว อีกทั้งตัวเขาเองก็มีความเกี่ยวพันนานัปการกับเผ่าเทพ

ถ้าจะบอกว่าในหกโลก ยังมีคนจากโลกไหนที่เย่ชิวไม่เคยพบ ก็เหลืออยู่เพียงโลกเดียวเท่านั้น

คนของยมโลก!

คิดถึงตรงนี้ เย่ชิวถึงกับสะท้านในใจ รีบถามออกไปว่า “เหล่าเจิ่ว หรือว่าเจ้าแก่นั่นเป็นคนของเผ่ามิ่ง?”

“ฉลาดนี่!” เหล่าเจิ่วว่า “ไอ้หมอนั่น มาจากยมโลก!”

“ยมโลกเป็นหนึ่งในหกโลกของฟ้าดิน เป็นตัวตนอันพิเศษและลี้ลับ”

“คนของเผ่ามิ่งถนัดในการควบคุมพลังความตาย หมอกวิญญาณ ศพ... วิธีลงมือเต็มไปด้วยเล่ห์ลับ แทบไม่ออกมาเกี่ยวข้องกับโลกภายนอกเลย”

“เมื่อก่อน พวกมันหดหัวอยู่ในยมโลก ไม่เคยโผล่ออกมา”

“ระดับพลังของหมอนี่แตะถึงขอบเขตราชาผู้ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานแล้ว ชัดเจนว่าสถานะในเผ่ามิ่งไม่ต่ำ เขายอมโผล่มาที่นี่ ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่”

เย่ชิวได้ฟัง ดวงตายิ่งเย็นเยียบลงกว่าเดิม นั่นแปลว่าการที่ผู้คนจากสี่นครหายตัวไป มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเกี่ยวข้องกับเผ่ามิ่ง

แต่คนของเผ่ามิ่ง ไฉนจึงมาลอบจู่โจมห้องเกียรติทรัพย์?

เย่ชิวส่งเสียงฮึในลำคอ “มีแผนการงั้นรึ? ฮึ ไม่ว่าเจ้าจะมีจุดประสงค์อะไรก็ตาม กล้าทำร้ายคนของห้องเกียรติทรัพย์ ก็เท่ากับตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้า!”

ระหว่างพูด ร่างเย่ชิวก็ขยับวูบ เคลื่อนไหวดุจภูตผี ปรากฏกายขึ้นที่ชั้นที่ห้าของหรงเป่ากั๋วในพริบตา ไปยืนขวางอยู่เบื้องหน้าจางเหมยเจินเหริน รับหมัดรุนแรงของผู้อาวุโสมิ่งไว้เต็ม ๆ

“ตู้ม!”

สองกระแสพลังอันมหาศาลปะทะกัน เกิดเสียงระเบิดกึกก้อง ทำให้พื้นที่รอบด้านสั่นสะเทือนไปทั้งบริเวณ

ยังดีที่ห้องเกียรติทรัพย์มีค่ายเวทย์คุ้มกัน ไม่อย่างนั้น ป่านนี้คงกลายเป็นผุยผงไปแล้วตั้งแต่ตอนที่พลังปะทะกัน

ในหมอกสีเทา ผู้อาวุโสมิ่งถูกแรงปะทะซัดให้ถอยหลังไปหลายก้าว แววตาแลบวาบความประหลาดใจ เขาไม่คิดเลยว่าพลังของเย่ชิวจะร้ายกาจถึงเพียงนี้

จางเหมยเจินเหรินเห็นเย่ชิวกลับมา ใจก็สงบลงทันที เขารีบถอยไปข้าง ๆ นั่งลงปรับลมหายใจรักษาบาดแผล

“ที่นี่คืออาณาเขตของข้า พวกเผ่ามิ่งกล้ามาก่อความที่นี่ คิดจะทำอะไร?” เย่ชิวตะคอกถามเสียงดุดัน

“เฮ เฮ เฮ——” จากหมอกสีเทา ดังขึ้นเป็นเสียงหัวเราะประหลาดเย็นเยียบชวนขนลุก

“อายุน้อยแค่นี้กลับมองออกถึงที่มาของข้า น่าสนใจ” เสียงแหบแห้งของผู้อาวุโสดังขึ้น แฝงไว้ด้วยความเย็นเยือกชวนให้หนาวสันหลัง “既然认出了我的来历，还敢阻拦我冥族之事，你是何人？”—> ต้องแปล: "ในเมื่อเจ้ารู้ที่มาของข้าแล้วยังกล้ามาขวางเรื่องของเผ่ามิ่ง ข้าอยากรู้จริง ๆ ว่าเจ้าเป็นใครกันแน่?"

เมื่อเสียงขาดลง หมอกสีเทาก็ค่อย ๆ จางหาย เผยให้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของผู้อาวุโส

เย่ชิวหัวเราะเย็น “ข้าเป็นใครไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่สำคัญคือ วันนี้เจ้าต้องชดใช้ในสิ่งที่ตัวเองทำ!”

ผู้อาวุโสมิ่งเห็นท่าทีของเขา แววตาเยือกเย็นฉายแววอำมหิต “ฮึ แค่หนุ่มน้อยคนหนึ่ง กล้าพูดจาข่มขู่ข้า วันนี้ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มรสความน่ากลัวของเผ่ามิ่ง!”

คำพูดยังไม่ทันจบ ร่างของผู้อาวุโสก็พลันพร่าเลือน กลายเป็นกลุ่มหมอกสีเทาที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิม พุ่งกรูเข้าหาเย่ชิวอย่างดุเดือด

ในหมอกนั้น แฝงไว้ด้วยพลังความตายที่สามารถกัดกร่อนทุกสรรพสิ่ง มุ่งหมายจะกัดกินพลังชีวิตของเย่ชิวให้สิ้น

เย่ชิวกลับไม่สะทกสะท้าน เคล็ดลับเทพมังกรเก้าสังเคราะห์ในกายเริ่มหมุนเวียน แสงทองคำพลุ่งพล่านพวยพุ่งออกมา กลายเป็นโล่ป้องกันที่ไม่อาจทำลาย ทอดกั้นพลังความตายออกไปจนหมดสิ้น

“อ๊าก——” ผู้อาวุโสกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บสาหัส

ดวงตาเย่ชิวคมดุจมีด เขาตวาดถาม “พูดมา ทำไมเจ้าถึงลอบโจมตีห้องเกียรติทรัพย์? มีแผนชั่วอะไรซ่อนอยู่?”

“ไอ้หนู ข้ายอมรับว่าเจ้าเก่งมาก แต่เจ้าฆ่าข้าไม่ได้หรอก” ผู้อาวุโสกล่าวเสียงหอบ

“งั้นเหรอ?” เย่ชิวตบฝ่ามือออกไปทีหนึ่ง พลังแห่งความโกลาหลพันรัดร่างผู้อาวุโสไว้แน่นในชั่วพริบตา

ครู่เดียว ร่างกายของผู้อาวุโสก็แตกแยกกลายเป็นชิ้น ๆ เหลือไว้เพียงศีรษะหนึ่งหัวเท่านั้น

“อ๊า...”

เสียงกรีดร้องของผู้อาวุโสดังไม่หยุด

ต้องรู้ไว้ก่อนว่า พลังแห่งความโกลาหลไม่เพียงใช้สร้างอาวุธวิเศษได้ ยังแหลมคมไร้ผู้ต้าน

“จะพูดไหม?” เย่ชิวกล่าว “ข้าให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง ถ้ายังไม่พูด ก็เตรียมขึ้นทางเดินสุดท้ายได้เลย”

“เจ้าฆ่าข้าไม่ได้” ผู้อาวุโสกัดฟันแน่น ไม่ยอมเอ่ยแม้แต่คำเดียว

“ไปตายซะ!” เย่ชิวพลิกฝ่ามืออีกครั้ง พลังแห่งความโกลาหลห่อหุ้มวิญญาณแท้ของผู้อาวุโสเอาไว้

ในฉับพลัน หนังศีรษะ กระดูก ทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็นเลือดเนื้อกระเซ็นกระจาย

ทว่า สิ่งที่เย่ชิวไม่คาดคิดก็คือ แม้พลังแห่งความโกลาหลจะห่อหุ้มวิญญาณแท้ของผู้อาวุโสไว้แล้ว กลับไม่สามารถบดขยี้มันได้

วิญญาณแท้ของผู้อาวุโสโคตรประหลาด ราวกับแข็งแกร่งผิดปกติ

“ข้าบอกแล้วไง ว่าเจ้าฆ่าข้าไม่ได้” ผู้อาวุโสหัวเราะอย่างได้ใจ

เย่ชิวขมวดคิ้วแน่น

ในตอนนั้นเอง เสียงด่าของเหล่าเจิ่วก็ดังขึ้นข้างหูเขา

“ข้ายังโดนหั่นแยกร่างไปทั้งตัว เจ้าลูกกระจ๊อกจากยมโลกแค่ตัวเดียว จะฆ่าให้ตายไม่ได้ได้ยังไงกัน?” เหล่าเจิ่วพูดกับเย่ชิวว่า “ใช้คัมภีร์เทพสิ!”