วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2963

“แน่นอนอยู่แล้ว”

เย่ชิวเอ่ยจบก็ยิ้มบาง ๆ แววตาพลันวาบขึ้นมา ดาบเซวียนหยวนก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

ทั้งเล่มดาบเปล่งแสงทองคำ淡淡 ออกมาจาง ๆ ราวกับกักเก็บพลังไร้ขอบเขตและความเก่าแก่ผ่านกาลเวลานานนับไม่ถ้วนเอาไว้

พร้อมกับการปรากฏตัวของดาบเซวียนหยวน อากาศทั้งในศาลบรรพบุรุษเซวียนหยวนก็เหมือนจะหนักอึ้งลงทันที กลิ่นอายความเก่าแก่และ威严โบราณแผ่ซ่านไปทั่ว

สายตาของท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อกับท่านเซวียนหยวนเฮ่อถูกดึงดูดไปในพริบตา แววตาของทั้งคู่ทั้งมีความเคารพยำเกรง ทั้งเต็มไปด้วยความ激动

สำหรับคนตระกูลเซวียนหยวนแล้ว ดาบเซวียนหยวนไม่ใช่แค่อาวุธวิเศษชิ้นหนึ่งเท่านั้น หากยังเป็นสัญลักษณ์แห่งศรัทธาและเกียรติยศของตระกูลอีกด้วย

เย่ชิวส่งดาบเซวียนหยวนไปตรงหน้าท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อ เอ่ยว่า “คุณอา นี่แหละคือดาบเซวียนหยวน”

ท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อไม่ได้เอื้อมมือไปรับทันที แต่หันไปมองท่านเซวียนหยวนเฮ่อแทน

ท่านเซวียนหยวนเฮ่อยื่นมือรับดาบเซวียนหยวนไว้ด้วยสองมือที่สั่นเล็กน้อย ราวกับกำลังรับประวัติศาสตร์อันหนักอึ้งทั้งเล่มเอาไว้

เขาพิจารณาลวดลายทุกส่วนบนตัวดาบอย่างถี่ถ้วน รับรู้ได้ถึงกลิ่นอายโบราณที่ไหลเวียนอยู่ภายในดาบ ขอบตาเผลอแดงชื้นขึ้นมาเล็กน้อย

“นี่…นี่มันคือดาบเซวียนหยวนของจริง!”

เสียงของท่านเซวียนหยวนเฮ่อแหบพร่าด้วยความตื้นตัน ราวกับว่าในชั่วขณะนี้เอง เขาได้เชื่อมโยงกับเหล่าบรรพชนตลอดทุกยุคทุกสมัยข้ามกาลเวลาเข้าไว้ด้วยกัน

ท่านเซวียนหยวนเฮ่อก็ขยับเข้ามาใกล้อีก แววตาส่องประกายด้วยอารมณ์สลับซับซ้อน ในฐานะหัวหน้าตระกูลเซวียนหยวนคนปัจจุบัน เขารู้ซึ้งถึงความหมายของดาบเซวียนหยวนที่มีต่อตระกูล ยิ่งกว่าใครทั้งนั้น

จากนั้น

ท่านเซวียนหยวนเฮ่อก็หันตัวกลับไปอย่างกะทันหัน คุกเข่าลงต่อหน้าป้ายวิญญาณนับไม่ถ้วนในศาล ใช้สองมือชูดาบเซวียนหยวนขึ้นเหนือศีรษะ พูดด้วยเสียงสั่นสะเทือนใจว่า “เหล่าบรรพชนทั้งหลาย ท่านทั้งหลายได้เห็นแล้วใช่ไหม ดาบเซวียนหยวนได้กลับมาปรากฏบนโลกอีกครั้ง ตระกูลเซวียนหยวนของพวกเราได้ต้อนรับผู้เป็นเจ้าของคนใหม่ ข้าเชื่อว่าภายใต้การนำของท่านผู้นั้น ตระกูลเซวียนหยวนต้องหวนคืนสู่ความรุ่งโรจน์ได้อย่างแน่นอน”

ท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อกับเซวียนหยวนหรงเอ๋อร์เห็นดังนั้นก็รีบคุกเข่าลงตาม สีหน้าทั้งคู่เคร่งขรึมและสำรวมเป็นที่สุด

“ห๋งงง!”

ทันทีที่เสียงของท่านเซวียนหยวนเฮ่อสิ้นสุด ป้ายวิญญาณทุกแผ่นในศาลบรรพบุรุษก็เปล่งแสงนุ่มนวลออกมา

พร้อมกันนั้น ดาบเซวียนหยวนก็พลันสาดแสงทองคำเจิดจ้าออกมา ราวกับกำลังตอบรับป้ายวิญญาณเหล่านั้น

เย่ชิวยืนมองอยู่ด้านข้าง มองเหตุการณ์เบื้องหน้า พลันรู้สึกว่ามีอารมณ์บางอย่างเอ่อท่วมขึ้นมาในใจอย่างบอกไม่ถูก

เขาเข้าใจดีว่า สำหรับตระกูลเซวียนหยวนแล้ว ดาบเซวียนหยวนไม่ใช่แค่ดาบเล่มหนึ่ง หากมันยังแบกรับประวัติศาสตร์ เกียรติยศ และศรัทธาของตระกูลเซวียนหยวนเอาไว้ด้วย

ผ่านไปนานพอดู

แสงบนดาบเซวียนหยวนค่อย ๆ จางลง ป้ายวิญญาณเหล่านั้นก็กลับคืนสู่สภาพเดิม ท่านเซวียนหยวนเฮ่อถึงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แล้วส่งดาบเซวียนหยวนต่อให้ท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อ จากนั้นจึงเอ่ยขอบคุณว่า “ชางเซิง ขอบใจเจ้า เจ้าหาเอาดาบเซวียนหยวนกลับมาให้ ไม่เพียงเท่านั้น ยังทำให้ตระกูลเซวียนหยวนเห็นแสงแห่งความหวังอีกครั้ง”

เย่ชิวเอ่ยว่า “ท่านปู่ ไม่ต้องกังวลหรอกขอรับ ผมจะทำเต็มความสามารถ จะไม่ทำให้ตระกูลเซวียนหยวนผิดหวัง แล้วก็จะทำให้ชื่อเสียง威名ของดาบเซวียนหยวนกระหึ่มไปทั่วโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรอีกครั้ง”

“ข้าเชื่อว่าเจ้าทำได้” ท่านเซวียนหยวนเฮ่อเหลือบมองดาบเซวียนหยวนแล้วหัวเราะพลางพูดว่า “ไม่คิดเลยว่าชาตินี้จะยังได้เห็นดาบเซวียนหยวนอีก ชีวิตนี้ไม่มีอะไรต้องเสียดายแล้ว!”

ท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อลูบตัวดาบอย่างแผ่วเบาด้วยความระมัดระวังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งดาบเซวียนหยวนคืนให้เย่ชิว เอ่ยว่า “ชางเซิง นับจากวันนี้เป็นต้นไป ตระกูลเซวียนหยวนของพวกเราจะติดตามเจ้าจนถึงตาย แต่ข้ามีอยู่สองข้อขอร้อง”

เย่ชิวเก็บดาบเซวียนหยวนกลับเข้าไป เอ่ยว่า “คุณอามีข้อขอร้องอะไร เชิญพูดมาตรง ๆ ได้เลยขอรับ”

ท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อเอ่ยว่า “ข้อแรกของข้า คือไม่ว่าในอนาคตเจ้าจะพบเจอเรื่องอะไร ขอเพียงตระกูลเซวียนหยวนมีประโยชน์ต่อเจ้า เจ้าต้องยอมเปิดปากเรียกใช้เรา ไม่ว่าดาบคมเพลิงเดือดเพียงใด ตระกูลเซวียนหยวนก็จะไม่มีวันลังเลแม้แต่นิดเดียว แล้วเมื่อวันหนึ่งเจ้าพิสูจน์มหาธรรมบรรลุเต๋าสู่จักรพรรดิได้สำเร็จ ก็ขอได้โปรด庇护ตระกูลเซวียนหยวนของพวกเราด้วย”

เย่ชิวว่า “เรื่องนั้นเป็นของตายอยู่แล้วขอรับ”

ตอนนั้นเอง ท่านเซวียนหยวนเฮ่อก็เอ่ยขึ้นตำหนิท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อว่า “เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ของหนุ่มสาว เจ้าจะไปสอดมืออะไรนักหนา ปล่อยให้ชางเซิงกับหรงเอ๋อร์จัดการกันเองเถอะ”

“ข้าเชื่อในตัวชางเซิง เขาบอกว่าจะไม่ทำให้หรงเอ๋อร์ผิดหวัง ก็ย่อมไม่มีวันทำให้นางผิดหวังแน่นอน”

“ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าเจ้ากังวลไปทำไมกัน?”

จากนั้น ท่านเซวียนหยวนเฮ่อก็เปลี่ยนเรื่องทันที เอ่ยว่า “ชางเซิง เมื่อครู่ข้าลองสำรวจดาบเซวียนหยวนดู แต่กลับไม่พบวิญญาณดาบเลยนี่นา ทำไมกันล่ะ?”

เย่ชิวถอนหายใจเบา ๆ เอ่ยว่า “ท่านปู่ ตั้งแต่ผมได้ดาบเซวียนหยวนมา ดาบเซวียนหยวนก็ไม่เคยมีวิญญาณดาบเลยครับ”

สีหน้าท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อเปลี่ยนไปทันที “ชางเซิง หมายความว่าอย่างไร ที่เจ้าพูดคือวิญญาณดาบหายไปแล้วอย่างนั้นหรือ?”

“ครับ” เย่ชิวพยักหน้าเล็กน้อย

คิ้วของท่านเซวียนหยวนเฮ่อขมวดแน่น เขาเอ่ยว่า “มีแต่เมื่อกายดาบกับวิญญาณดาบรวมเป็นหนึ่งเดียว ดาบเซวียนหยวนจึงจะระเบิดพลังที่แท้จริงของมันออกมาได้”

“ถ้าขาดวิญญาณดาบ 威力ของดาบเซวียนหยวนมากที่สุดก็แสดงออกมาได้เพียงหนึ่งในพันเท่านั้น”

“ดูท่า คงต้องหาทางตามหาวิญญาณดาบให้พบแล้วล่ะ!”

เย่ชิวเอ่ยว่า “ท่านปู่อาจยังไม่ทราบ ตั้งแต่ผมออกจากโลกมนุษย์มายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร จากดินแดนตะวันออกเรื่อยมาถึงจงโจว ผมไม่เคยได้ยินข่าวหรือเบาะแสใด ๆ ที่เกี่ยวกับวิญญาณดาบเลย วิญญาณดาบเหมือนกับว่าไม่เคยมีอยู่บน世间นี้ด้วยซ้ำ”

“วิญญาณดาบต้องมีอยู่แน่ เพียงแต่การจะหาเจอ เกรงว่าต้องอาศัยจังหวะและโชคชะตา” ท่านเซวียนหยวนเฮ่อเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนเปลี่ยนเรื่องว่า “ชางเซิง ข้านึกออกวิธีหนึ่ง ที่จะช่วยยกระดับ威力ของดาบเซวียนหยวนให้เจ้าได้”

“โอ้?” เย่ชิวถามด้วยความสงสัย “วิธีอะไรหรือครับ?”

ท่านเซวียนหยวนเฮ่อยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะเปล่งถ้อยคำออกมาสี่คำว่า “ขัดเกลาวิญญาณดาบ!”