วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2955

ถ้อยคำของเย่ชิวชัดเจนหนักแน่น ก้องสะท้อนทั่วฟ้าดินอันเงียบงันแห่งนี้

ในพริบตาเดียว สีหน้าของท่านนักบุญทองคำมืดครึ้มลง ความอ่อนโยนในแววตาจางหาย เหลือไว้เพียงความเยียบเย็นดุจน้ำแข็ง

“เย่ฉางเซิง เจ้ารู้ไหมว่าการปฏิเสธแบบนี้หมายความว่าอะไร?”

เสียงของท่านนักบุญทองคำต่ำลึกและอันตราย ราวกับทุกคำหนักหน่วงดั่งภูเขาทับกลางอก ทำให้คนฟังแทบหายใจไม่ออก

เย่ชิวเพียงยิ้มบาง สีหน้าเยือกเย็นไม่ทุกข์ร้อน เอ่ยว่า “แน่นอนว่ารู้ แต่ตลอดชีวิตของผม เย่ฉางเซิง ทำอะไรไม่เคยต้องอธิบายให้ใครฟังหรอก”

“ยิ่งไม่ต้องพูดถึง คนอย่างท่านที่อ้างตัวว่าเป็นรุ่นใหญ่ แต่แท้จริงเห็นแก่ตัวสุดโต่ง เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการยอมทำได้ทุกอย่างไม่เลือกวิธี”

“หรือว่าท่านคิดว่าผมไม่รู้ ว่าถ้าผมมอบหม้อแปรสภาพฟ้าและดินให้ ท่านก็จะหันมาฆ่าผมทันที?”

“แก!” ท่านนักบุญทองคำโกรธจนกลับหัวเราะ “ปากคมใช้ได้เลยนะ ไอ้เด็กนี่ ดูท่าคงตัดใจจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับฮวงจินเจียจู๋ของพวกเราแล้วสินะ?”

เย่ชิวพูดเสียงกังวาน “ผมไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับใครทั้งนั้น แต่ถ้ามีใครคิดทำร้ายผม ผมก็ไม่มีทางอ่อนมือให้”

ท่านนักบุญทองคำฮึเย็น “ฮึ ใจสู้พอตัว แต่ใจสู้เอามาใช้แทนพลังไม่ได้หรอก โลกนี้ พลังต่างหากคือกฎสูงสุด”

“ไอ้หนุ่ม คิดให้ดีอีกทีเถอะ”

“ผลจากการปฏิเสธครั้งนี้ เจ้าไม่มีปัญญารับไหวหรอก”

เย่ชิวไม่ลังเลแม้แต่น้อย เอ่ยว่า “ไม่ต้องคิดแล้ว ผมไม่สนใจเป็นศิษย์ของท่าน และยิ่งไม่สนใจไปเป็นลูกน้องของหรงอี้”

“ดี! ดีมาก!” ท่านนักบุญทองคำโกรธจนกลับหัวเราะ สายตากวาดไปยังท่านเซวียนหยวนเฮ่อและคนอื่น ๆ แรงกดดันแห่งเซียนที่ฉายออกมาทางแววตาทำให้ทุกคนในที่นั้นรู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุด

“พวกเจ้าทั้งหมดเป็นสหายของเย่ฉางเซิง เดิมทีแล้ว พวกเจ้าสามารถมีชีวิตรอดได้”

“แต่น่าเสียดาย เย่ฉางเซิงปฏิเสธข้อเสนอเมื่อครู่ ดูท่าเขาไม่แยแสว่าพวกเจ้าจะเป็นหรือตาย”

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็อย่ามาโทษกันทีหลัง”

เสียงของท่านนักบุญทองคำเย็นเยียบ ดั่งสายลมเหมันต์พัดแทงกระดูก

สีหน้าของท่านเซวียนหยวนเฮ่อและพวกพลันซีดเผือด พวกเขารู้ดีว่าท่านนักบุญทองคำคิดจะใช้ชีวิตของพวกเขามาข่มขู่เย่ชิว

“อยู่ก็ไร้สุข ตายก็ไร้ทุกข์ ได้สิ้นลมใต้ฝ่ามือรุ่นใหญ่เช่นท่าน ถือเป็นเกียรติอย่างสูง” ท่านเซวียนหยวนเฮ่อเอ่ยอย่างสงบนิ่ง

เขารู้ดีว่า ต่อหน้าท่านนักบุญทองคำ พวกเขาไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะโต้กลับ แค่ปลายนิ้วอีกฝ่ายก็สามารถบดขยี้ให้ตายได้อย่างง่ายดาย

ท่านถังชางไห่นั่นแหละคือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด!

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ทั่วร่างของพวกเขาถูกตรึงจนขยับไม่ได้เลย ไม่มีโอกาสต่อต้านแม้แต่นิดเดียว

ในดวงตาของท่านนักบุญทองคำฉายแววชื่นชมอยู่แวบหนึ่ง ทว่าไม่นาน แววชื่นชมนั้นก็ถูกความเยียบเย็นเข้ามาแทนที่

“เจ้าไม่เลวทีเดียว มิน่าล่ะเซวียนหยวนเจียถึงยืนหยัดมาได้ยาวนานถึงเพียงนี้ น่าเสียดาย หลังจากวันนี้เป็นต้นไป เซวียนหยวนเจียจะถูกลบชื่อออกจากเขตต้องห้ามแห่งชีวิต”

สิ้นคำ ท่านนักบุญทองคำสะบัดฝ่ามือเพียงครั้งเดียว ท่านเซวียนหยวนเฮ่อก็ปลิวกระเด็นไปไกลนับพันจั้ง เลือดสดทะลักออกจากปาก

“หยุดมือ!”

เย่ชิวตวาดลั่น พร้อมปลดปล่อยเปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิออกมาทันที

ตูม!

เปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิพวยพุ่งกวาดออกไป แปรเปลี่ยนเป็นมังกรเพลิงพุ่งเผาท่านนักบุญทองคำ

“ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะมีเปลวเพลิงจักรพรรดิแห่งศาสตราจักรพรรดิด้วย” แววตาท่านนักบุญทองคำเปลี่ยนสีวาบ

ถัดมา รอบกายเขาก็มีแสงทองคำเจิดจ้าโผล่ขึ้นมา ดุจโล่ศักดิ์สิทธิ์ คอยต้านเปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิไว้ด้านนอกจนหมด

“ระดับพลังของเจ้าต่ำเกินไป เปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิแบบนี้ทำอะไรไม่ได้หรอก”

พูดจบ ท่านนักบุญทองคำก็ตบฝ่ามือออกไปหลายครั้ง

ชั่วพริบตา เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูล ท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อ รวมถึงเฟิงอู๋เหินกับจางเหมยเจินเหริน ทุกคนล้วนถูกสั่นสะเทือนปลิวกระเด็นออกไป เลือดทะลักออกจากปากกันถ้วนหน้า

“แค่ฝูงมดปลวก!”

ท่านนักบุญทองคำแค่นหัวเราะเย็นวูบ แววตาฉายความอำมหิต “ท่านผู้สูงศักดิ์ เรื่องเก่าระหว่างเราสอง วันนี้เหมาะดีที่จะชำระบัญชีรวดเดียว ผมอยากหาโอกาสแก้แค้นท่านมานานแล้ว!”

ทุกคนตะลึง ไม่คาดคิดว่าท่านนักบุญทองคำจะกล้าท้าทายท่านผู้สูงศักดิ์ตรง ๆ เช่นนี้

ระหว่างที่คำพูดของท่านนักบุญทองคำยังไม่ทันจบ ร่างของเขาก็พลันเปลี่ยนไป โฉมหน้าแก่ชราลอกออกอย่างรวดเร็ว แทนที่ด้วยรูปลักษณ์เยาวชนวัยราวยี่สิบปี

ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น พลังโลหิตทั่วร่างพลุ่งพล่านดุจมหาสมุทรเดือดพล่าน กลิ่นอายที่แผ่ออกมารุนแรงยิ่งกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า

“ท่านผู้สูงศักดิ์ คิดไม่ถึงละสิ ว่าผมจะมีชีวิตรอบที่สองได้”

ท่านนักบุญทองคำหัวเราะอย่าง得意 เอ่ยว่า “ทั้งหมดนี่ต้องขอบคุณท่านทั้งนั้น”

“ถ้าเมื่อก่อนท่านไม่ทำให้ผมพิการ ผมก็คงไม่มีทางฝืนเกิดชีวิตที่สองได้หรอก”

“ตอนนี้ผมไม่เพียงแต่มีชีวิตที่สองเท่านั้น ระดับพลังยังเหยียบถึงระดับสูงสุดกึ่งจักรพรรดิ ห่างจากการเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่จริง ๆ แค่ครึ่งก้าวเท่านั้น”

“แล้วมันจะยังไง?” เสียงของท่านผู้สูงศักดิ์ดังลอดออกมา “ตอนนั้นที่ไม่ฆ่า ก็เพราะอยากให้โอกาส หวังว่าเจ้าจะกลับใจเป็นคนใหม่”

“เจ้านึกหรือว่า ตลอดหลายปีที่แอบซ่อนตัวอยู่ในสุสานใต้ดินของฮวงจินเจียจู๋ ค่อย ๆ ฟื้นฟูพลังทีละน้อย ผมจะไม่รู้?”

“ที่ไม่ลงมือกับเจ้า ก็เพราะในสายตาของข้า เจ้ายังเป็นขยะไร้ค่าเหมือนเมื่อหกพันปีก่อนนั่นแหละ”

ท่านนักบุญทองคำหัวเราะอย่างเย่อหยิ่ง “ท่านกล้าพูดว่าผมเป็นขยะงั้นเหรอ ท่านผู้สูงศักดิ์ อย่าลืมว่าตอนนี้ผมก้าวสู่ระดับที่สูงกว่าเดิมแล้ว ท่านไม่แน่ว่าจะเป็นคู่มือของผมได้!”

“กบในกะลา! สายตาตื้นเขิน!” ท่านผู้สูงศักดิ์ด่ากลับคำหนึ่ง จากนั้นจึงสั่งว่า “เสี่ยวชิง จัดการมัน”

ทันทีที่คำสั่งของท่านผู้สูงศักดิ์ดังจบ ร่างของเย่ชิวก็สั่นวูบ เขารู้สึกได้ว่าโลงศพทองคำที่ซ่อนอยู่ในดวงตาไหวสะเทือนเบา ๆ ขึ้นหนึ่งครั้ง

ในพริบตาเดียว พลังกระบี่สีเขียวสายหนึ่งก็พุ่งทะลุออกมาจากในโลงศพทองคำอย่างดุเดือด

ฉัวะ!

ท่านนักบุญทองคำยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกเพียงหนึ่งกระบี่ผ่าแยกร่างออกเป็นสองท่อนคาที่