ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 133

“พวกเจ้าถ่ายหนักในนี้งั้นรึ?”

ผู้คุมปิดจมูกทำท่าอยากจะอาเจียน “เป็นคุณชายกับคุณหนูตระกูลใหญ่ไม่ใช่หรือไร? ไฉนจึงไร้ยางอายได้ถึงเพียงนี้?”

คนทั้งสามสงบอารมณ์ลงได้แล้วก็รู้สึกอับอาย ใบหน้าร้อนผ่าว พอมาได้ยินคำพูดเช่นนั้น สีหน้าก็ยิ่งปั้นยากกว่าเดิม

“พวกข้า...พวกข้าเปล่านะ”

“ข้าไม่สนหรอกว่าพวกเจ้าได้ถ่ายหนักหรือไม่ได้ถ่าย ใต้เท้าเรียกพวกเจ้าไปสอบสวน ตามพวกข้ามาเถอะ!”

ฉินซวงซวงกับหลินจือเยว่มองหน้ากัน ถ้าไปสอบสวนในสภาพนี้ คนอื่นเห็นเข้าจะคิดอย่างไร?

“ท่านผู้คุม หาสถานที่ให้พวกข้าอาบน้ำผลัดอาภรณ์ก่อนได้หรือไม่?” ฉินซวงซวงสางผมพลางเอ่ยถาม

“เจ้าคิดว่าคุกเป็นบ้านเจ้างั้นหรือ? ยังต้องให้พวกเจ้าอาบน้ำอีก ฝันหวานไปหรือไม่?”

ผู้คุมปิดจมูกเอ่ยด้วยสีหน้ารังเกียจ “ปล่อยราดตัวเองโดยไม่สนใจหน้าตาขนาดนี้ ยังจะสนเรื่องพวกนี้อีก ข้าว่าพวกเจ้าดูไม่เหมือนคนห่วงหน้าตาสักเท่าไหร่ รีบไปดีกว่า!”

ฉินซวงซวงกำหมัดแน่น โมโหจนกัดฟันกรอด อดจะร้อนใจไม่ได้

“จือเยว่ ท่านรีบหาวิธีเข้าสิ ถ้าถูกคนอื่นเห็นในสภาพนี้ พวกเราจบเห่แน่!”

หลินจือเยว่มีสีหน้าเคร่งขรึม เขาไม่เคยต้องอับอายขายหน้าเพียงนี้มาก่อน “เมื่อครู่ข้าห้ามพวกเจ้าแล้ว ทำไมพวกเจ้าถึงไม่ฟัง! เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วยังจะทำอันใดได้?”

ฉินเจิงและกู้อวิ๋นเวยมาสอบถามข่าวคราวของฉินเซี่ยงเหิงที่ศาลาว่าการซุ่นเทียน หลังจากถูกนำตัวมาเมื่อวานนี้ก็ไม่มีข่าวอีกเลย ไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไร

คาดไม่ถึงว่าตอนมาถึงก็เจอกับหลินรั่วหลานที่ถูกจับกุมตัวมาพอดี คนสองฝ่ายล้วนตกใจ

“แม่เขย ไยท่านจึงถูกจับกุมมาที่ศาลาว่าการได้?”

ยามนี้กลับดีนัก พวกเขายังไม่ได้กล่าวโทษหลินจือเยว่ หลินรั่วหลานกลับมาตำหนิพวกเขาเสียนี่?

“ถ้าไม่ใช่เพราะฉินซวงซวง ป่านนี้จวนโหวของพวกข้าคงได้ดิบได้ดีไปแล้ว ตั้งแต่ดาวหายนะนี่แต่งเข้าบ้านก็ดิ่งลงสู่ก้นเหว!”

“ถึงอย่างไรก็เป็นคุณหนูตระกูลผู้ดี ออกเรือนทั้งทีแม้แต่สินเดิมดีๆ หน่อยก็ยังไม่มี เทียบกับตระกูลซ่งแล้วห่างกันไกลนัก!”

หลินรั่วหลานมีสีหน้ารังเกียจ “วันนี้อุตส่าห์หาสิ่งของมาแสดงความกตัญญูต่อข้าทั้งที แต่กลับเป็นของโจรที่ขโมยมา จวนตระกูลหลินของพวกข้ามือสะอาดมาโดยตลอด ตอนนี้กลับถูกจับมาศาลาว่าการแล้ว ไม่โทษพวกเจ้าแล้วจะให้โทษใคร?”

“ของโจร? ของโจรอันใดกัน?” ฉินเจิงขมวดคิ้วแน่น “ซวงซวงไปยุ่งเกี่ยวกับของพรรค์นี้ได้อย่างไร?”

“ข้าก็อยากถามแม่ทัพฉินเช่นกัน สิ่งของที่ลูกสาวท่านนำมา ไม่มีทางที่ท่านจะไม่รู้หรอกกระมัง?”

ดวงตาหลินรั่วหลานสว่างวาบ กำลังกลุ้มใจไม่รู้ว่าจะสลัดความเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างไรพอดี ฉินซวงซวงเป็นคนนำเงินมา ถ้าจะตรวจสอบก็ควรตรวจสอบตระกูลฉิน!