ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+) นิยาย บท 7

นี่คงเป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่ประทีปนัดผู้หญิงอื่นซึ่งไม่ใช่พิมมาดาออกมาทำธุระด้วยกัน วันนี้เขามีนัดกับพลอยใส ผู้หญิงที่คอยดูแลยามเขามีทุกข์ ถามว่าตื่นเต้นไหม ก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรนะ คงเพราะพวกเขาเคยพูดคุยกันมาหลายต่อหลายครั้ง ที่สำคัญเคยนอนกอดกันถึงเช้ามาแล้ว

ณ ร้านทำเล็บและเสริมสวยของพลอยใส

ชายหนุ่มมาถึงเกือบสิบนาฬิกา พลอยใสรีบเดินออกมาต้อนรับเขาด้วยหน้าตาสดใส เพิ่งรู้ว่าพลอยใสเป็นคนน่ารัก นิสัยดี และสวยไม่ใช่เล่น ประทีปถึงกับประหม่า ปกติเขาไม่เคยเสียอาการกับใคร แต่คงเพราะรอยยิ้มรู้ทันของเธอนั่นแหละ เล่นเอาเขาประหม่าทุกครั้ง

“ทำผมก่อนนะคะ”

“ได้ครับ” ประทีปเดินตามเธอไปทางโซนสระผมที่อยู่หลังกระจกบานใหญ่ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วน แค่นั่งลงแล้วแหงนหน้าขึ้น ไม่ต้องถึงกับนอนเหมือนเตียงสระผมรุ่นก่อนหน้านี้

“เดี๋ยวพลอยสระเองคะ” พลอยใสหันไปบอกกับพนักงานสาว ตอนที่หญิงสาวกำลังจะลงมือสระผมให้เขา

“ค่ะคุณพลอย”

“น้องพลอยจะทำเองเลยเหรอครับ” ประทีปรู้สึกประหม่าขึ้นมาอีกครั้ง เกรงใจก็เกรงใจ เขากับพลอยใสจะเรียกว่าคนละชั้นก็ว่าได้ สาเหตุที่เธอให้ความสนิทสนมคงเพราะเขาเป็นลูกน้องของภาคและชวี แต่ตอนนี้เธอกำลังจะสระผมให้เขา ดูแล้วเธอคงไม่ได้ทำให้ใครบ่อย ๆ เขาเป็นคนพิเศษอย่างนั้นหรือ

“ทำไมคะ ไม่ไว้ใจ กลัวพลอยทำน้ำเข้าตาเหรอคะ” พลอยใสพูดหยอกในตอนที่เริ่มนวดไรผมให้เขา

“เปล่าครับ ทีปแค่เกรงใจ”

“เกรงใจทำไมคะ พี่ทีปเป็นลูกค้าคนพิเศษของพลอย พลอยอยากให้พี่ทีปประทับใจกับอะไรครั้งแรกที่ไม่เคยทำ” ถึงจะแหงนหน้า แต่เขาก็ได้ยินแค่เสียงของคนสระผม ไม่เห็นหน้าของเธอ

“ครับ ทีปประทับใจมาก”

“ประทับใจก็ไม่ต้องขมวดคิ้วค่ะ ปล่อยวาง เดี๋ยวพลอยสระผมให้นะคะ ถ้าง่วงก็หลับได้เลยค่ะ” พลอยใสบอกพร้อมทั้งค่อย ๆ ขยี้ผมอย่างเบามือ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแชมพูและกลิ่นกายของพลอยใส ซึ่งเป็นกลิ่นเดียวกับที่ทำให้เขาผ่อนคลายหลับไปในวันนั้น เพียงไม่นานเขาก็จมลงไปในห้วงนิทรา

พลอยใสยิ้มหวานกับคนที่หลับเหมือนไม่ได้หลับมานาน ถ้าเธอไม่กลัวว่าคอจะเคล็ด ก็คงไม่เรียกให้เขาขึ้นมา แต่เพราะท่านอนแหงนคอขนาดนี้ แถมผมยังเปียกอยู่ด้วย เดี๋ยวจะไม่สบายกันพอดี

“พี่ทีปคะ พี่ทีป” เสียงของพลอยใสทำให้เขาตื่น ตั้งแต่เลิกรากับพิมมาดา น่าจะวันนี้หรือเปล่าที่เขาหลับง่ายขนาดนี้