ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+) นิยาย บท 6

“ทีป มึงว่าใครเก่งกว่ากัน กูหรือมัน” ภาคหันไปถามประทีปที่นั่งจิบเหล้าอยู่เงียบ ๆ ความหนักใจของประทีปฉายชัดอยู่บนใบหน้า ถ้าเขาตอบว่าภาคเก่งเพื่อเอาใจอดีตเจ้านาย ก็อาจทำให้ชวีเสียใจ และอาจพานไม่สอนงานเขาต่อก็ได้ เพราะความเอาแต่ใจของชวีก็ไม่ต่างกันกับภาค

“พี่ภาค ด้าให้มาตามกลับบ้านค่ะ” เสียงหวานของพลอยใสเข้ามาช่วยชีวิตจังหวะนรกของประทีปไว้ได้ เมื่อได้ยินว่าเมียให้มาตามกลับบ้าน ภาคต้องรีบยกมือถือขึ้นมาดู

“ฉิบหายแล้ว” เสียงสบถของภาคทำให้ทั้งหมดถึงกับตกใจ

“เกิดอะไรขึ้น!” ประทีปถามด้วยความเป็นห่วงนายเก่าและเฮียในปัจจุบัน

“เมียโทร.มาเกือบสิบสายไม่ได้ยินน่ะสิ กูไปก่อนนะ” ภาครีบบอกทุกคนก่อนจะวิ่งออกไปเพื่อขึ้นรถไฟฟ้า เพราะรู้ว่าเวลานี้รถไฟฟ้าคือทางเลือกที่ดีที่สุด

“กลัวเมียจนหัวหด” ภาคีบ่นอย่างไม่ใส่ใจ ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม เห็นน้องชายกลัวเมียแล้วเขาเหนื่อยใจ ไม่ได้เหนื่อยใจเรื่องมันนะ เหนื่อยใจเรื่องตัวเอง เพราะอีกไม่นานภาคจะแต่งงานแล้ว แล้วเขาก็ต้องแต่งในอีกไม่ช้า

“กูกลับก่อน” ภาคีบอกทุกคน ตอนที่เห็นข้อความจากแม่เลขาตัวดีบอกว่าให้เขารีบกลับ

“ไม่ได้กลัวเมียเลยนะครับเฮีย แค่ข้อความยังรีบกลับขนาดนั้น นี่ขนาดยังไม่ได้โทร.ตามนะครับ” ชวีเอ่ยแซวคนที่กลัวเมียหัวหดทั้งหลาย เห็นจะมีแต่เขานี่แหละที่ไม่เคยกลัวใคร

“เฮีย!” เจนิตาเรียกเสียงดังจนชวีตกใจ

“แกจะตะโกนอะไรไอ้เจ เฮียตกใจหมด” ชวีหันไปดุเจนิตา เธอจึงกระซิบข้างหูเขาอีกครั้ง เพียงไม่นานทั้งสองก็ทำหน้าตาตื่นรีบเดินออกไป ทิ้งให้ประทีปนั่งอยู่กับพลอยใสเพียงสองคน

“พี่ทีปจะกลับเลยไหมคะ” พลอยใสเอ่ยถาม เพราะตอนนี้เหลือกันแค่สองคน คนมีคู่ทั้งหมดหนีกลับหมดแล้ว เหลือไว้เพียงคนไม่มีคู่ทั้งสองคนนั่งอยู่

“ถ้าคุณน้องพลอยไม่ได้ไปไหน นั่งกับทีปก่อนก็ได้ครับ ทีปอยากดื่มอยู่พอดี”

“แต่ไม่เอาเมาแบบวันนั้นแล้วนะคะ” พลอยใสเอ่ยแซว

“ไม่แล้ว ครั้งเดียวก็เกินพอครับ คุณน้องพลอย” ประทีปใช้มือลูบท้ายทอยด้วยความเขินอาย พอเจอหน้าพลอยใสอีกครั้ง ภาพที่เขาร้องไห้กอดเธอ แถมเธอยังปลอบเขา นอนกอดเขาทั้งคืน คิดแล้วก็อายจนมองหน้าเธอไม่ติด

“พี่ทีปจะเปลี่ยนงานเหรอคะ” พลอยใสถามเพื่อชวนคุย พอรู้เรื่องราวจากพี่ชายมาบ้างแล้ว