ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 339

การที่ถูกชายผู้นี้จ้องมอง ทำให้รู้สึกอึดอัดไปทั่วสรรพางค์

ราวกับถูกงูพิษเข้ามาพันเกี่ยว น่าขยะแขยง น่ากลัว อีกทั้งพิษร้ายหาสิ่งใดเทียบได้

นางไม่อยากอยู่ตรงนี้อีกต่อไปแล้ว

“หมอหลวงหลิน ข้าแค่มาเยี่ยมเยียนท่าน ไม่มีเรื่องอะไรร้ายแรงหรอก ท่านก็ระวังตัวด้วย” นางพูดต่อ “นี่ก็สายแล้ว ข้ากลับก่อน หวังว่าท่านจะสามารถดูแลหมอหลวงคนใหม่คนนี้ให้ดีได้ หากมีอะไรผิดพลาด ท่านเป็นผู้เดียวที่จะถูกสอบถาม”

นางสะบัดแขนเสื้อแล้วจากไป

หมอหลวงหลินกำลังง่วนอยู่กับการโค้งคำนับส่งนางกลับ

หลังจากที่ฉินเหยี่ยนเย่ว์จากไป เขาถึงได้ถอนหายใจลึก ๆ

“หลินยวน ข้าแค่สงสัยนะ ทำไมจู่ ๆ เจ้าถึงได้ต้องการมาสำนักหมอหลวง” หมอหลวงหลินกระชับแขนเสื้อ แล้วถอนหายใจ “เป้าหมายของเจ้าคือพระชายาอ๋องเจ็ดหรือ?”

ไป๋หลินยวน หัวเราะเบา ๆ “ท่านผู้เฒ่า ยาที่ท่านนำออกมาครั้งล่าสุดเป็นของนางกระมัง?”

“ข้าแนะนำเจ้าเลยนะ ว่าอย่าลงมือกับนาง” หมอหลวงหลินขมวดคิ้ว “นางมิใช่คนที่เจ้าจะสามารถหาเรื่องได้”

“จริงหรือ?” รอยยิ้มของไป๋หลินยวนกว้างขึ้น

จะหาเรื่องได้หรือไม่ ต้องหาเรื่องก่อนถึงจะได้รู้

“หลินยวน!” หมอหลวงหลินกังวลเล็กน้อย

“วางใจเถอะ ข้าจะไม่ทำเรื่องอะไรแปลก ๆ ” ไป๋หลินยวนหาว “เรื่องสนุก ต้องเล่นช้า ๆ ถึงจะน่าสนใจ”

“หลินยวน เจ้ากำลังทำเรื่องแปลก ๆ แล้ว” หมอหลวงหลินพูดอย่างจริงจัง “เจ้าควรทำงานหนักในฐานะหมอหลวง ด้วยความสามารถของเจ้า ใช้เวลาไม่นานก็จะสามารถมีชื่อเสียงไปทั่วหล้าได้แล้ว อายุเจ้าก็ไม่น้อย ก็ควรตบแต่งภรรยาและมีบุตรเสียที เมื่อเจ้าสร้างครอบครัวและหน้าที่การงานได้ ข้าก็สามารถไปอธิบายกับพ่อเจ้าได้แล้ว”

ไป๋หลินยวนฟังแล้วรู้สึกรำคาญเล็กน้อย เขาจึงเข้าไปในห้องด้วยใบหน้าที่มืดมน