ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 338

“โอ้ ข้าจำการสอบนั้นได้ มันค่อนข้างน่าเบื่อ พวกผู้คุมสอบก็ดูเหมือนเบาปัญญา” ไป๋หลินยวนพูดอย่างไม่เอาใจใส่ “การสอบเกี่ยวอะไรกับข้า?”

“ท่านสอบไม่ผ่าน แล้วเข้ามาได้เช่นไร?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พยายามอยู่ห่างจากเขาให้มากที่สุด

ไป๋หลินยวนถอนหายใจ “เมื่อท่านพบข้า ก็พูดทั้งหมดสี่ประโยค สี่ประโยคนี้ล้วนเป็นการซักถามข้า แม่นางฉิน ข้าเสียใจมากยิ่งนัก”

ควันดำในห้องค่อย ๆ จางหายไป เขาหยิบผ้าเช็ดทำความสะอาดรอบ ๆ “เมื่อวานข้าก็ไม่ได้ทำอะไรท่านเลย ไยท่านต้องหวาดกลัวข้าขนาดนี้เล่า?”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์แอบขบกราม

เขายังมีหน้ามาพูดอีก

เมื่อวาน ถ้านางประมาทมากกว่านี้อีกหน่อย ก็คงจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตยาพิษของเขาไปแล้ว นับว่าไม่ตายก็อยู่ได้ไม่ดี

นางไม่เคยเห็นบุรุษที่มีรอยยิ้มทั่วใบหน้า แต่กลับคาดเดาไม่ได้เหมือนงูพิษมาก่อนเลย

แล้วก็ไม่เคยเห็นใครที่สามารถใช้ยาพิษได้อย่างยอดเยี่ยมขนาดนี้มาก่อนด้วย

“เอาเถอะ ถ้าท่านต้องรู้ให้ได้ บอกท่านไปก็ไม่เป็นไร ข้าถูกคนแนะนำให้มาที่นี่” ไป๋หลินยวนหาที่นั่งลงไป

“แนะนำ?”

“มิผิด หมอหลวงหลินแนะนำข้ามาที่นี่” เขากล่าวต่อ “ต่อไปข้าหวังว่าแม่นางฉินจะสามารถเรียกข้าว่าหมอหลวงไป๋ได้ แม้ว่าตอนนี้ข้าจะยังเป็นเด็กยาอยู่ก็ตาม แต่ว่า ภายในเจ็ดวัน ข้าจะสามารถบดขยี้คนโง่กลุ่มนี้ของสำนักหมอหลวงได้อย่างแน่นอน”

“หมอหลวงหลินล่ะ? ท่านไปทำอย่างไรกับเขา?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ขัดจังหวะเขา “ท่านใช้เทพลุ่มหลงหรือของอย่างอื่นหรือ? ไป๋หลินยวน นี่คือวังหลวง ข้าแนะนำท่านว่าอย่ากำเริบเสิบสานเกินไป”

“เทพลุ่มหลงมีผลกับสตรีอายุมากกว่าสิบแปดปีเท่านั้น ข้าคงไม่ใช้สิ่งนี้กับชายเฒ่าผุพังอย่างหมอหลวงหลินหรอก” ไป๋หลินยวนส่ายหัวด้วยความผิดหวัง “ท่านไม่เชื่อข้าเลยสักนิดจริง ๆ ด้วย”

“แล้วท่านทำอะไรกับหมอหลวงหลิน?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ถาม

“สิ่งเหล่านี้คือความต้องการของเขาเอง พูดให้ถูกก็คือเขาขอให้ข้ามา”