ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 331

ครั้งแรกของทั้งสองฝ่าย ไม่ควรจะอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่เร่งรีบทั้งยังเหนื่อยล้าอ่อนแรงเช่นนี้

“ไม่ได้ตกลงกันไว้แล้วว่าหนึ่งเดือนมิใช่หรือ?” นางพูดขึ้น “พวกเราเป็นสามีภรรยากันแล้วนะเพคะ ไม่รีบ”

“ข้ามิได้รีบร้อน เพียงแค่...ขอโทษ” ตงฟางหลีผินใบหน้าของนางกลับมา แล้วเอ่ยขอโทษอย่างจริงจัง

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ชะงักไปชั่วขณะ “ไยต้องขอโทษด้วยเล่า?”

ในแววตาของตงฟางหลีเต็มไปด้วยความละอายใจ หน้าผากของเขาจรดเหนือหน้าผากของนาง “ตอนที่แต่งงาน ข้าไม่คิดอยากจะอยู่กับเจ้า ดังนั้น คืนวันนั้นจึงไปนอนที่หอเฉินเซียงหนึ่งคืน”

ในขณะนั้น ตู้เหิงเองก็รังเกียจพระชายาหมาด ๆ คนนี้เช่นกัน จึงป่าวประกาศไปทั่วเรื่องที่เขาหลบไปดื่มสุราที่หอเฉินเซียงในคืนวันส่งตัวเข้าหอ ฉินเหยี่ยนเย่ว์จึงกลายเป็นตัวตลกในเมืองเหวินจิง

สตรีคนหนึ่ง ถูกฝ่ายชายทอดทิ้งในวันแต่งงาน นี่เป็นความอัปยศอย่างใหญ่หลวง

“หากเจ้ายินยอม ข้าก็จะชดเชยให้” ในนัยน์ตาคู่สวยของตงฟางหลีมีไอสีแดงแผ่ปกคลุมอย่างหนาทึบ “คราก่อนเป็นความผิดของข้า”

ในที่สุดฉินเหยี่ยนเย่ว์ก็เข้าใจความคิดของตงฟางหลี

ที่จู่ ๆ คนคนนี้พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เป็นเพราะกำลังกลับใจ

“ท่านกำลังพูดอะไรอยู่?” นางหัวเราะ พลางกล่าวขึ้น “หม่อมฉันมิได้โทษท่าน ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนั้นพวกเราต่างฝ่ายต่างไม่ชอบกัน ฝืนอยู่ด้วยกันไปรังแต่จะเกลียดกันแทน”

“ข้าคิดว่า หลาย ๆ เรื่องล้วนเป็นน้ำมาคลองก็เกิด เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้ผ่านไป อย่าไปใส่ใจเลยเพคะ รอให้ร่างกายท่านหายดีแล้วค่อยพูดเรื่องนี้ก็ได้ ท่านพักผ่อนก่อน หม่อมฉันจะกลับแล้วเพคะ”

ยามที่นางเปิดประตูออกไป ตงฟางหลีก็ได้โอบกอดนางจากด้านหลัง

“เหยี่ยนเย่ว์”

“หม่อมฉันไม่เป็นไรจริง ๆ ท่านไม่จำเป็นต้องใส่ใจ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูด “หม่อมฉันมิรู้จะอธิบายอย่างไรดี เรื่องที่หม่อมฉันสามารถบอกท่านได้ ก็คือ หม่อมฉันไม่สนใจ...”

“ข้าสนใจ” ตงฟางหลีตัดบทนาง

ตามกฎแล้ว ในคืนวันแต่งงาน จะมีแม่นมจากพระราชวังมา นำผ้าเปื้อนเลือดส่งกลับพระราชวัง ครั้นเมื่อผ่านการตรวจสอบแล้ว จากนั้นก็จะพาสะใภ้ใหม่ไปยกน้ำชายังที่ต่าง ๆ

แต่เขาในตอนนั้น เพียงแค่ต้องการเห็นนางทำเรื่องน่าอับอายเท่านั้น