ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 324

“หญิงมีครรภ์คนนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย จำต้องหาสถานที่เงียบ ๆ ไร้คนเพื่อรักษานาง” ฉินเหยี่ยนเย่ว์เดินมาหยุดตรงหน้าของเขา “พานางขึ้นรถม้าของพวกเราเถอะเพคะ”

ตงฟางหลีสีหน้ารังเกียจเสียเต็มประดา “ไม่มีทาง”

“ตงฟางหลี สถานการณ์อันตรายยิ่งนัก หากล่าช้าอีกต่อไป นางอาจตายได้นะเพคะ”

“ไม่มีทางเด็ดขาด” ตงฟางหลีสะบัดแขนเสื้อ

ฉินเหยี่ยนเย่ว์มองท่าทีแน่วแน่ของเขาแล้ว ก็ถอนหายใจพร้อมทั้งพูดขึ้นว่า “สตรีมีครรภ์เดิมทีก็ไม่ง่ายอยู่แล้ว นางมีอาการความดันโลหิตสูงขณะตั้งครรภ์ ทั้งยังได้รับความตกใจ สถานการณ์อันตรายยิ่งนัก ท่านลองเอาใจเขามาใส่ใจเราสักนิด หากต่อไปหม่อมฉันตั้งครรภ์ขึ้นมา แล้วประสบกับอันตราย ผู้คนผ่านไปมามองเห็นแต่ไม่ให้ความช่วยเหลือ ท่านจะทำอย่างไร?”

“เจ้าใช้สมองไตร่ตรองดูให้ดีสิว่า เหตุใดคนรอบข้างถึงไม่สะทกสะท้าน?” ตงฟางหลีพูด “ชาวตงลู่มีนิสัยเรียบง่าย หากพบเจอคนที่ประสบปัญหา ย่อมยื่นมือเข้าช่วยเหลืออยู่แล้ว อีกอย่าง ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าได้รับบาดเจ็บอย่างแน่นอน”

ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอันใดอยู่ ใบหน้าแดงระเรื่อ ดวงตาเสมองไปทางด้านอื่น “หากเจ้าตั้งครรภ์ขึ้นมา ข้าจักปกป้องอยู่ข้างกายเจ้าทุก ๆ วันเอง เรื่องเช่นนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นเด็ดขาด”

“ขึ้นรถ กลับจวน”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์สีหน้าดำคล้ำเป็นแถบ นิสัยเอาแต่ใจของตงฟางหลีกำเริบขึ้นมาแล้ว

“ท่านไม่ช่วย เช่นนั้น หม่อมฉันไปเองเพคะ” นางหมุนกาย

“เจ้ากลับมานะ” ตงฟางหลีรั้งตัวนางให้กลับมา

แรงของเขาไม่น้อยเลยทีเดียว มือเพียงข้างเดียวก็โอบกอดนางเข้ามาในรถม้า จากนั้นก็เอื้อมมือไปปลดผ้าม่านลง

“ตงฟางหลี ท่านเป็นถึงท่านอ๋อง ไม่สนใจความลำบากผู้ประสบภัย หรือมองดูอย่างเงียบ ๆ ก็แล้วไปเถอะ ยังมาขัดขวางหม่อมฉันด้วยหมายความว่าอย่างไร?”

“พวกนางนายบ่าวร้องขอความช่วยเหลือมานานถึงเพียงนี้ แต่ไม่มีสักคนเข้าช่วยเหลือพวกนาง เจ้าไม่คิดว่าแปลกหรือ?” ตงฟางหลีพูดเสียงเย็นชา “ชาวตงลู่มิได้เย็นชาถึงขั้นนี้หรอก”