ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 245

“ทว่า การทำแหวนปลอมขึ้นมา เพียงเพื่อหลอกลวงเสด็จพ่อนั้น หม่อมฉันจักได้ประโยชน์อันใดจากเรื่องนี้เพคะ?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูดต่อ “วิธีการโง่เขลาเบาปัญญาเช่นนี้ ผู้ที่มีหัวคิดย่อมมิคิดทำเรื่องเช่นนี้ออกมากระมัง? หรือว่า ฮองเฮาคิดว่าหม่อมฉันกำลังหลอกลวงทุกคนอยู่งั้นหรือ?”

เล็บมือของฮองเฮาพลันจิกเข้าไปในอุ้มมือของตนเอง พร้อมด้วยในใจที่เต็มไปด้วยความเกลียดชิงชัง โดยสีหน้ามิแสดงอาการใด ๆ พลางแย้มยิ้มออกมาว่า “เราเพียงแค่สงสัยเท่านั้น เหยี่ยนเย่ว์เจ้าอย่าได้ตีความเป็นอื่น”

พูดจบ พระนางพลันหันหน้าไปหาฮ่องเต้ “ฝ่าบาทได้โปรดระงับโทสะ หม่อมฉันหาได้คิดเป็นอื่นไม่”

เมื่อฮ่องเต้เห็นว่าฮองเฮาเอ่ยออกมาด้วยท่าทีน้อยอกน้อยใจนั้น พระองค์จึงแปลกใจเล็กน้อย ทว่า พระองค์ยังเอ่ยออกมาด้วยท่าทีใจเย็นว่า “เรื่องนี้นับว่ามีความสำคัญอย่างยิ่ง การที่ฮองเฮาจักนึกสงสัยย่อมเป็นเรื่องปกติ เหยี่ยนเย่ว์เจ้าจักพิสูจน์ได้อย่างไรว่าแหวนวงนั้นเป็นของจริง?”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์พลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

นี่หาใช่แหวนของท่านนักพรตเต๋าเทียนหลิงไม่ นางจักพิสูจน์ได้อย่างไร?

เมื่อครู่นางเพียงแค่เอ่ยออกมาให้เรื่องราวดูสมจริงสมจังมากขึ้นเท่านั้น ถึงได้ยอมเปิดเผยเรื่องแหวนออกมาเช่นนี้

ถึงอย่างไร การเอ่ยถึงสร้อย แหวนเงินทอง ย่อมสอดคล้องกับบรรยากาศลึกลับที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายทอดทางการแพทย์มากกว่า

ผู้ใดจักไปคิดกันว่าแหวนของนางจักไปเหมือนกับท่านนักพรตเต๋าเทียนหลิงเช่นนี้ นั่นจึงเป็นการขุดหลุมวงใหญ่เพื่อตัวเอง

“หากเป็นเช่นนั้น สิ่งนี้จักสามารถพิสูจน์ได้หรือไม่เพคะ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พลางหยิบกล่องยาออกมาจากแขนเสื้อของตนเอง

ฮ่องเต้จึงสั่งให้ข้ารับใช้ไปรับของมา

ฮ่องเต้พลันมองดูกล่องยาอยู่ครู่หนึ่ง มันทำจากวัสดุที่เขามิเคยเห็นมาก่อน ทั้งยังดูน่าสงสัยยิ่งนัก

“เจ้าสิ่งของแปลกประหลาดเหล่านี้เกี่ยวข้องกับแหวนงั้นหรือ? หรือเกี่ยวข้องอันใดกับท่านนักพรตเต๋าเทียนหลิงหรือไม่? ฉินเหยี่ยนเย่ว์ เจ้าอย่าได้ริอ่านทำให้ผู้คนสับสน” ฮองเฮากล่าว

“นับว่าเหตุผลยังไม่มากพอ” ฮ่องเต้จึงวางกล่องยาลง

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ลอบคิดในใจว่าแย่แล้ว

เส้นด้ายที่นางทอด้วยตนเองกำลังเกี่ยวพันนางให้ไปสู่หนทางตาย

ในยามนี้ นับว่าลงจากหลังเสือได้ยากยิ่ง

ฉินเหยี่ยนเย่ว์จึงต้องหันไปมองตงฟางหลีอย่างไม่มีทางเลือก