“ข้าอยากจะตบเจ้า แม้ว่าข้าจะตบเจ้าจนตาย ก็ไม่มีใครกล้าสนใจ” องค์หญิงมู่เหยี่ยกล่าวพร้อมยกมือขึ้น “ข้าจะตบเจ้าให้ตาย พี่เจ็ดก็จะสามารถแต่งงานให้พี่ซูมาเป็นพระชายาได้แล้ว”
ฉินเหยี่ยนเย่ว์เคยเห็นนางทำร้ายม้าด้วยฝ่ามือเดียว ถ้าโดนตบจริง ๆ นางคงไม่มีโอกาสตอบโต้ด้วยซ้ำ
ตงฟางหลีพูดถูก เมื่อเผชิญกับความแข็งแกร่งที่แท้จริง ลูกเล่นเล็ก ๆ ของนางล้วนเป็นเรื่องขำขัน
หากนางต้องการชนะ มีเพียงชิงไหวชิงพริบเท่านั้น
“ท่านต้องการตบข้าให้ตาย?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ลอบกำขวดกระเบื้องเคลือบในมือไว้แน่น “ให้ซูเตี่ยนฉิงมาแทนที่ข้า?”
“ไม่ได้หรือ?” จมูกขององค์หญิงมู่เหยี่ยเชิดขึ้น “ของขวางหูขวางตาอย่างเจ้า ควรทำความสะอาดโดยเร็วที่สุด”
“ทำไมล่ะ?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ถ่วงเวลา มองหาระยะห่างและมุมที่เหมาะสมที่สุด รอโอกาส แต่ใบหน้ากลับไม่เปลี่ยนสี “ท่านมีความสัมพันธ์ที่ดีมากกับซูเตี่ยนฉิงหรือไร? ทำไมต้องทำสิ่งนี้เพื่อนางด้วย?”
“เจ้าอยากรู้?” องค์หญิงมู่เหยี่ยยิ้มเยาะ
“ซูเตี่ยนฉิงเคยพูดอะไรเกี่ยวกับข้าต่อหน้าท่านบ้าง?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ลดเสียงลงนิดหน่อย ตัวสั่นเทาเล็กน้อย ทำให้องค์หญิงมู่เหยี่ยผ่อนคลายความระแวดระวัง “นางบอกท่านหรือ ว่าข้าเคยด่าท่าน?”
“โอ้ ไม่สิ น่าจะเป็น นางเผลอบอกท่าน ว่าข้าด่าท่าน? ข้าเป็นภัยสำหรับท่าน? ท่านก็ถือเป็นจริงเป็นจังอย่างโง่งม?”
สีหน้าขององค์หญิงมู่เหยี่ยเปลี่ยนไป “หญิงแพศยาอย่างเจ้าจะทำเรื่องอะไรก็ทำได้ทุกอย่าง แม้ว่าพี่ซูจะไม่บอกข้า แต่ข้าก็ย่อมรู้"
ฉินเหยี่ยนเย่ว์ชะงัก
องค์หญิงมู่เหยี่ยผู้นี้มีแขนขาที่แข็งแกร่งแต่กลับมีความคิดที่เรียบง่ายจริง ๆ พูดหลอกล่อด้วยเล็กน้อยทุกอย่างก็ปรากฏออกมา
ไม่แปลกใจเลยที่องค์หญิงมู่เหยี่ยจะมาที่นี่อย่างกะทันหันนั้น น่าจะเป็นซูเตี่ยนฉิงที่คิดจะยืมใช้มู่เหยี่ยผู้มุทะลุป่าเถื่อนและไม่มีใครกล้าควบคุมเพื่อมาจัดการกับตน
นางทำสิ่งต่าง ๆ ตามอารมณ์ วิธีการของนางโหดเหี้ยมอำมหิต นิสัยค่อนข้างเรียบง่าย เชื่ออย่างสุดใจว่าฉินเหยี่ยนเย่ว์เป็นคนเลว และซูเตี่ยนฉิงเป็นคนดี
และเนื่องจากเคยชินกับการวางอำนาจในวัง จึงไม่เคยมีใครดูถูกแบบนี้มาก่อนก็โกรธเคืองขึ้นมาทันที ใบหน้ามืดมน และแผดเสียงก้อง “นางสารเลว เจ้ากล้าด่าข้าหรือ? สุนัขอย่างเจ้ากล้าด่าข้า?”
“เจ้าไปตายเสีย” ในดวงตาของนางเต็มไปด้วยแสงกระหายเลือด
ฉินเหยี่ยนเย่ว์เห็นว่าทำให้นางโกรธได้สำเร็จแล้ว ก็ลดสายตาลง เม้มริมฝีปากเล็กน้อย
ผู้ที่ถูกควบคุมอารมณ์ได้ง่าย จะถูกโจมตีได้ง่ายที่สุด
แม้ว่าองค์หญิงมู่เหยี่ยจะสูงใหญ่ ดุร้าย และทรงพลังอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่นางก็เป็นแค่คนประมาท ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว
ฉินเหยี่ยนเย่ว์เฝ้าดูขณะที่นางกำลังจะตวัดฝ่ามือลงมา ดวงตาสั่นไหว นางพบมุมที่เหมาะเจาะแล้วจึงแอบเปิดขวดกระเบื้องเคลือบ รอโอกาสเหมาะสมที่จะเทมันออกมา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน